|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Pająki topiki nie posiadają skrzeli, ale z powodzeniem znajdują niszę pod wodą, obierając sobie to środowisko za dom. Naukowcy nigdy nie wiedzieli jednak, jak długo pająki mogą pozostawać zanurzone przed ponownym uzupełnieniem zapasów powietrz... Badanie powierzchniowych warstw materiałów metodami spektroskopowymi - niezwykle istotne dla nanotechnologii, inżynierii materiałowej, mikroelektroniki i wielu innych dziedzin - wymaga znajomości pewnych parametrów, dostępnych w bazach danych rozprowadzanych ... Prawie tysiąc obszarów w Polsce jest objętych siecią Natura 2000 i stanowią one ponad 20 proc. powierzchni kraju. Należą do nich zarówno duża część rodzimego wybrzeża, Bieszczady, Tatry, jak i znajdujące się na Śląsku podziemia Tarnogórsko-Bytomskie i Pu... Komisja Europejska opublikowała zaproszenie do składania wniosków w ramach programu prac "Współpraca" 2011 Siódmego Programu Ramowego (7PR) w zakresie zrównoważonego transportu na powierzchni.
Zaproszenie poświęcone jest głównie innowacyjnym strategiom na rzecz ekologicznego transportu miejskiego. Konkretnie, wspierane będą pr... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych twierdzą, że skutki biogeochemicznych sprzężeń zwrotnych nie powinny być pomijane w badaniach nad zmianami klimatu. Aby dowiedzieć się, w jaki sposób Ziemia będzie prawdopodobnie ewoluować w tym i kolejnych tysiącleci...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Basen oceanicznyCzy wiesz że...? Stok kontynentalny - wąski fragment cokołu kontynentalnego o znacznie większym nachyleniu niż szelf - 3-6°, zbudowanego z tych samych skał co ląd, ograniczonego z jednej strony szelfem (od głębokości 130 m), a z drugiej przechodzącego w głębię oceaniczną w basenie oceanicznym (3500-4000 m i więcej). Inaczej stok podmorski ograniczający bloki kontynentalne. Szelf kontynentalny (półka kontynentalna) – część kontynentu zalana wodami płytkiego morza - morza szelfowego. Szelf stanowi podwodne przedłużenie kontynentów i wyznacza granicę ich powierzchni, jak również przybliżoną granicę wpływu morza na kontynent. Basen oceaniczny(głębia) - forma ukształtowania dna oceanicznego, ogromne obniżenia w skorupie, rozpościerające się poniżej szelfu i stoków kontynentalnych. Rozpościerają się one na głębokości od 3000m do 6000m i zajmują 50% powierzchni Ziemi (ok.70% powierzchni dna oceanicznego). Dawniej sądzono, że rzeźba basenów oceanicznych przedstawia mało urozmaiconą, płaską powierzchnię. Badania dowiodły jednak, że dno oceanów jest silnie urozmaicone, podobnie jak powierzchnie lądowe. Wyrastają z niego liczne góry podmorskie, a grzbiety śródoceaniczne ciągną się tysiące kilometrów i przypominają wielkie łańcuchy górskie na lądach. W niektórych miejscach szczyty wychodzą nad powierzchnię wody tworząc wyspy lub archipelagi wysp Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |