Basina - Polski Serwis Naukowy

Basina - pochodząca z Turyngi żona pierwszego historycznego króla franków salickich z dynastii Merowingów Childeryka I.

Według legendy Childeryk I z powodu swobodnego stylu życia stracił poparcie wśród swojego ludu i musiał udać się na wygnanie. Przedtem przełamał złotą monetę na dwie części i pierwszą połówkę przekazał swemu przyjacielowi, Wiomadowi. Tak zabezpieczony Childeryk I udał się na dwór króla Turyngów, gdzie zakochał się z wzajemnością w jego żonie, Basinie. Po siedmiu latach wygnania powrócił ze swą wybranką do kraju, ale okazało się że podczas jego nieobecności Frankowie wynieśli na tron rzymianina Aegidiusza (ojca Syagriusza, obalonego później w 486 przez Chlodwiga I). Prawdopodobnie Childeryk musiał dzielić z nim władze pod naciskiem niebezpieczeństwa ze strony króla Wizygotów - Euryka.

Legenda (łac. legenda – to co powinno być przeczytane) – w literaturze opowieść posługująca się elementami niezwykłości oraz cudowności, związanej z życiem świętych i męczenników. Informuje o powstaniu jakiegoś miasta lub państwa, zawiera zdarzenia historyczne, najczęściej występuje w niej jakiś bohater lub rycerz. Często osnuta na wątkach ludowych i apokryficznych; rozpowszechniona w średniowieczu. Pierwotnie przekazywana ustnie, następnie zapisywana.

Chlodwig I (ok. 511) był władcą Franków, synem Childeryka I i Basiny. Ten chyba najsłynniejszy spośród merowińskich władców objął tron w 481 roku, po śmierci swojego ojca. Po śmierci króla Wizygotów Euryka w 486 roku, wyprawił się do północnej Galii, gdzie rezydował Syagriusz. Podbił jego państwo, a zbiegłego Syagriusza kazał wydać, a następnie stracić. Około 508 pokonał czterech innych władców frankijskich: Chararyka, Ragnachara, rezydującego w Cambrai, i jego braci — Rignomera, prawdopodobnie rezydującego w Le Mans oraz Richara, po czym wcielił do swego państwa ich ziemie.

Podczas nocy poślubnej z Basiną Childeryk I miał mieć taki sen:

"stał przed swoim pałacem przed którym przechodziły kolejno lwy, lamparty, nosorożce, niedźwiedzie, wilki, psy... "

Basina przetłumaczyła to tak:

"Urodzi nam się syn który w swej tężyźnie będzie jak lew, jego synowie jak nosorożce i leopardy, spłodzą potomstwo podobne niedźwiedziom i wilkom dla ich chciwości, na koniec królowie będą jak psy i inne drobne zwierzęta"

I dlatego ostatni Merowingowie są zwani "gnuśnymi królami".

Syagriusz, Sjagriusz (ur. 430 – zm. 486 lub 487 r.) - syn rzymskiego namiestnika Aegidiusza, wódz rzymski i namiestnik (dux) Galii, nazywany przez okoliczne plemiona barbarzyńskie królem Rzymian. Występując w imieniu imperium rzymskiego ze swojej siedziby w Soissons kontrolował północną Galię również po odebraniu władzy cesarskiej Romulusowi Augustulusowi w 476 r. Do 480 r. sprawował władzę w imieniu Juliusza Neposa, później cesarza Zenona.

Aegidiusz (data urodzenia nieznana - zm. 464/5) – dowódca wojska (magister militum) w Galii, od ok. 450roku. Po obaleniu przez Rycymera władzy cesarza Majoriana, z którym Aegidiusz był związany i intronizacji Libiusza Sewera Aegidiusz przejął, w odzielonej terytorialnie od reszty Imperium, Galii władzę i utworzył quasi-państwo, tzw. Dominio di Siagrio ze stolicą w Soissons.

Bibliografia

Faber G., Merowingowie i Karolingowie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1994.