Bazylika Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Ludzi

Bazylika Najświętszej Maryi Panny Wszystkich Ludzi (ita. Basilica Santa Maria del Popolo) – tytularna, rzymskokatolicka, bazylika mniejsza znajdująca się na północnym skraju Piazza del Popolo w Rzymie .

Obecnie kościół tytularny arcybiskupa metropolity krakowskiego Stanisława kardynała Dziwisza.

Historia

1099 – papież Paschalis II nakazuje zburzenie grobu cesarza Nerona i wyrzucenie jego szczątków do Tybru i wznieść na jego miejscu kaplicę ku czci Matki Boskiej.

1227 – na miejscu kapliczki powstaje kościół zbudowany na zlecenie papieża Grzegorza IX. Kościół wzniesiono z datków ludu rzymskiego stąd też wzięła się jego nazwa. Nazwę można tłumaczyć tym że kościół wznosi się niedaleko bramy del Popolo którą wszystkie ludy wchodziły do Rzymu.

1478 – podczas pontyfikatu papieża Sykstus IV kościół zostaje przebudowany w stylu renesansowym przez Baccio Pontelliego – jest to wtedy jedna z pierwszych budowli w Rzymie w tym stylu

1489 – Pinturicchio kończy malowanie fresków w kaplicy rodu Della Rovere

1516 – zakończenie budowy kaplicy Chigich przez Rafaela

1534 – Sebastiano del Piombo wznosi ołtarz w kaplicy Chigich

1658 – kościół zostaje odnowiony wg projektu Berniniego na zlecenie papieża Aleksandra VII

Kościół stał się parafialnym w XVI wieku, kiedy papież Pius IV, na mocy dekretu Świętej Apostolatus z dnia 1 stycznia 1561 stworzył parafię św Andrzeja w kościele Sant'Andrea del Vignola i dołączył do zakonu Augustianów na Piazza del Popolo, aby mnisi mieli dbali o parafię. W 1587 roku, kościół zostaje podniesiony do godności kościoła tytularnego "Santa Maria del Popolo".

Stanisław Dziwisz (ur. 27 kwietnia 1939 w Rabie Wyżnej) – polski duchowny katolicki, kardynał prezbiter Santa Maria del Popolo, doktor teologii, członek Kongregacji Wychowania Katolickiego i Rady ds. Środków Masowego Przekazu. Od 27 sierpnia 2005 arcybiskup metropolita krakowski.
Michelangelo Merisi da Caravaggio (ur. 29 września 1571, zm. 18 lipca 1610) – włoski malarz działający w latach 1593–1610 w Rzymie, Neapolu, na Malcie i Sycylii. Był reformatorem malarstwa europejskiego na przełomie XVI i XVII wieku. W swoich obrazach wyrzekł się piękna ludzkiego ciała, idealizowanego przez malarzy renesansowych. W celu ukazania realizmu wprowadził do swych dzieł ostry światłocień. Malowidła Caravaggia cechuje połączenie fizycznej formy i psychologicznej treści. Jego styl stał się wzorem dla malarzy epoki baroku. Caravaggio był zapomniany w wiekach XVIII i XIX, został na nowo odkryty dopiero w XX stuleciu. Obecnie jest uznawany za pierwszego wielkiego artystę barokowego.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)