Beatrycze Hohenstauf - Polski Serwis Naukowy

Beatrycze Hohenstauf, Beatrycze Szwabska (ur. maj 1198, zm. 11 sierpnia 1212 w Nordhausen), cesarzowa i królowa Niemiec, najstarsza córka króla Niemiec Filipa Szwabskiego i Ireny Angeliny, córki cesarza bizantyjskiego Izaaka II Angelosa.

Ojciec Beatrycze został 6 marca 1198 r. wybrany królem Niemiec. 29 marca jego przeciwnicy wybrali swojego własnego króla - Ottona IV Welfa, księcia brunszwickiego (1175/1176 - 19 maja 1218), syna księcia saskiego Henryka Lwa i Matyldy Platagenet, córki króla Anglii Henryka II.

Beatrycze wcześnie stała się obiektem polityki małżeńskiej. Ojciec początkowo planował ją wydać za Ottona Wittelsbacha, a następnie za bratanka papieża Innocentego III.

Henryk Brodaty i jego czasy – monografia autorstwa Benedykta Zientary wydana po raz pierwszy w 1975. Poświęcona jest historii Polski od połowy XII wieku do 1241, a głównym bohaterem jest książę Henryk I Brodaty.

Otto IV z Brunszwiku, Otton IV Welf (ur. 1175 lub 1176 w Brunszwiku , zm. 18 maja 1218 w Hartzburgu) – antykról niemiecki 1198-1208, król niemiecki od 1208 r., cesarz rzymsko-niemiecki od 1209. Rywal rodu Hohenstaufów, jego panowanie związane było z zabiegami Papiestwa o uzyskanie kontroli nad Świętym Cesarstwem Rzymskim.

W Rzeszy trwała wojna pomiędzy Filipem Szwabskim a Ottonem IV dopóki Filip nie został 21 czerwca 1208 r. zamordowany przez Ottona Wittelsbacha. Otton IV został więc jedynym królem Niemiec, ale morderstwo sprawiło, że utracił poparcie dwóch swoich najważniejszych sojuszników, papieża Innocentego III i króla Anglii Jana bez Ziemi. Został również zmuszony do wycofania się do swojego rodzinnego Brunszwiku.

Irena Angelina (ur. 1177 lub 1180/1181 w Konstantynopolu, zm. 27 sierpnia 1208 w Burg Hohenstaufen), córka cesarza bizantyjskiego – Izaaka II Angelosa i jego pierwszej żony Heriny. Królowa Sycylii, a później królowa Niemiec.

Henryk II Plantagenet lub Andegaweński, Curtmantle, Fitzempress (ur. 5 marca 1133 w Le Mans, zm. 6 lipca 1189 w Chinon) – od 1151 hrabia Andegawenii, od 1154 król Anglii, w różnych czasach kontrolował także część Walii, Szkocji, północną Irlandię i zachodnią Francję.

W takiej sytuacji Otto zaczął dążyć do porozumienia ze stronnikami Hohenstaufów. Ten nowy sojusz został przypieczętowany zaręczynami Ottona i Beatrycze. 11 listopada 1208 r. Otto został ponownie wybrany królem Niemiec, tym razem przez oba stronnictwa. 4 października 1209 r. Innocenty III koronował go na cesarza. Beatrycze miała wówczas 11 lat, Otto ok. 34.

Hohenstaufowie - dynastia niemieckich władców, w większości również cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i książąt Szwabii. Niemiecka nazwa dynastii - Staufen - pochodzi od nazwy zamku w Szwabii. Dynastia panowała w okresie 1079 - 1254

Jan I (ur. 24 grudnia 1167 w Oksfordzie, zm. 18 lub 19 października 1216 w Newark), zwany "Janem bez Ziemi" (ang. John the Lackland, fr. Jean sans Terre) - król Anglii od 6 kwietnia 1199, brat Ryszarda I. Jego przydomek pochodzi stąd, że w odróżnieniu od swych starszych braci nie otrzymał od ojca Henryka II Plantageneta żadnych posiadłości ziemskich. Dopiero w roku 1189, kiedy tron objął jego brat Ryszard Lwie Serce, otrzymał od niego hrabstwo Gloucester.

Ślub Beatrycze i Ottona odbył się 23 lipca 1212 r. w Nordhausen. Wkrótce po ślubie panna młoda zachorowała i zmarła już 11 sierpnia. Została pochowana w katedrze w Brunszwiku.

Przypisy

B. Zientara, Henryk Brodaty i jego czasy, Warszawa 1997, s. 169.