|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 21 - 22 maja 2012 r. w Wenecji, Włochy, odbędą się warsztaty ESA 2012 nt. EMC w technice lotniczej i kosmonautycznej.
Dostawcy i producenci z sektora lotniczego i kosmonautycznego znajdują się pod stałą presją coraz surowszych wymogów prawnych. Dostarczane muszą być cora... Dnia 13 września 2011 r. w Wenecji, Włochy, odbędą się drugie, międzynarodowe warsztaty nt. analizy statycznej i biologii systemów.
Wiele modeli biologicznych charakteryzuje się wysoką złożonością kombinatoryczną. Proponowano już rozmaite metody radzenia sobie z tą złożonością. Niektóre z... W dniach 25-29 czerwca 2012 r. w Wenecji odbędzie się wydarzenie pt. "The Second International Workshop on High-performance Infrastructure for Scalable Tools" (Drugie międzynarodowe warsztaty nt. wysokowydajnej infrastruktury skalowalnych narzędzi).
Od laptopów po superkomputery, coraz bardziej sk... W dniach 26-28 września 2012 r. w Wenecji odbędzie się wydarzenie pt. "11th International Conference on Computer Information Systems and Industrial Management" (11. międzynarodowa konferencja na temat komputerowych systemów informacyjnych i zarządzania w przemyśle).
Pomimo dokonanych w ostatnich latac... W dniach 23 - 25 stycznia 2013 r. w Rzymie, Włochy, odbędzie się 40. sympozjum nt. zasad języków programowania.
Język programowania to sztuczny język opracowany w celu przekazywania instrukcji maszynie. Większość języków programowania opisuje obliczenia jak...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Bel cantoCzy wiesz że...? Monodia akompaniowana – gatunek monodii, styl śpiewu solowego przeznaczony na jeden głos z towarzyszeniem instrumentu. Początków monodii akompaniowanej można szukać w starożytności, podobny styl istniał także w średniowieczu (na przykład canzony z towarzyszeniem lutni). W epoce Renesansu pieśni i madrygały monodyczne zostały zdominowane przez muzykę polifoniczną. Wirtuoz (wł. virtuoso z łac. virtus - umiejętność, doskonałość) - wybitny instrumentalista, mistrz danego instrumentu. Muzyk zdolny pokonać najbardziej skomplikowane problemy techniczne. Wirtuozeria może się łączyć z pogłębioną interpretacją, często jednak stanowi cel sam w sobie. We współczesnej kulturze muzycznej począwszy od XIX wieku, umacnia się przeświadczenie o prymacie interpretacji artystów nad wirtuozerią. Charakteryzuje się doskonałym słuchem i wyczuciem rytmu. Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8. Bel canto, także belcanto (wł. dosłownie: piękny śpiew) – termin muzyczny używany w dwóch pokrewnych znaczeniach: 1. Technika wokalna bel canto – powstała we Włoszech w okresie baroku w środowisku szkoły neapolitańskiej. Jej istotą było położenie nacisku na piękno ludzkiego głosu i wirtuozerię wokalną. Tradycja ta była kontynuowana w XIX wieku w muzyce operowej przez kompozytorów takich jak: Gioacchino Rossini, Gaetano Donizetti czy Vincenzo Bellini. 2. Styl bel canto – styl w muzyce włoskiej powstały we wczesnym baroku (ok. 1630–1640) jako sprzeciw wobec założeń Cameraty florenckiej. Recytatyw (recitativo) – pośredni rodzaj pomiędzy deklamacją a pieśnią, zwykle oparty na akompaniamencie akordowym. Recytatywy występują jako elementy większej formy muzycznej takiej jak oratorium, opera, kantata lub pasja. Poprzedza często arię podkreślając jej śpiewność swym kontrastowym charakterem.
Jego istotą było uznanie warstwy muzycznej za element równoważny wobec warstwy tekstowej oraz silne zróżnicowanie arii, recytatywu i arioso, stosowanych dla podkreślenia odpowiednio lirycznego, narracyjnego lub dramatycznego charakteru utworu.
Gioachino Antonio Rossini (ur. 29 lutego 1792, zm. 13 listopada 1868) – włoski kompozytor, twórca 39 oper. Mistrz stylu bel canto, szczególną popularnością cieszą się jego opery komiczne (Cyrulik sewilski, Włoszka w Algierze, Kopciuszek), choć również zyskał uznanie jako twórca oper seria (najwybitniejszym przykładem w tej dziedzinie jest opera Wilhelm Tell). Pisał również (zwłaszcza w późniejszym okresie) utwory religijne (Stabat Mater), kameralne oraz pieśni. BibliografiaMelodyka – zespół cech melodii charakterystycznych dla danego stylu, epoki, grupy kompozytorów, np. melodyka barokowa, melodyka w utworach Fryderyka Chopina. Melodyka to element dzieła muzycznego, który porządkuje następstwo dźwięków o różnych wysokościach i różnym czasie trwania.
Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini (ur. 3 listopada 1801 w Katanii na Sycylii, zm. 23 września 1835 w Puteaux koło Paryża) – włoski kompozytor operowy szkoły neapolitańskiej.
Czy wiesz że...? beta Sarabanda - powolny taniec dworski pochodzenia hiszpańskiego, tańczony także we Włoszech i Francji. Ze względu na przesycone erotyką pozy tańczących, pozostawał przez wiele lat tańcem zabronionym w katolickiej Hiszpanii.
Triada harmoniczna (inaczej akordy główne) - trzy trójdźwięki zbudowane na pierwszym, czwartym, piątym stopniu gamy. Mają budowę tercjową. Akordy te kolejno nazywane są toniką, subdominantą oraz dominantą.
Pier Francesco Cavalli, właściwie Pier Francesco Caletti-Bruni (ur. 14 lutego 1602 w Crema, zm. 14 stycznia 1676 w Wenecji) – włoski kompozytor epoki baroku, a także organista i śpiewak (tenor).
Arioso - forma muzyczna pośrednia między recytatywem a arią, jeden z podstawowych współczynników formy opery. Rozwinęła się w stylu bel canto. Jan Sebastian Bach często wprowadzał ariosa w końcowej partii recytatywu.
Akademicki chór "Bel Canto" Wyższej Szkoły Informatyki i Ekonomii TWP w Olsztynie powstał w 1996 roku. Założycielem i dyrygentem zespołu jest Jan Połowianiuk, adiunkt w Katedrze Muzyki Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego.
Aria – forma muzyczna wokalno-instrumentalna z kantylenowo rozwiniętym głosem solowym, zwykle część większej formy muzycznej takiej jak oratorium lub opera, występująca w punkcie kulminacyjnym akcji dramatycznej. Na ogół przyjmuje formę pieśni trzyczęściowej.
Bel Canto (wł. piękny śpiew) – norweska grupa muzyczna założona w 1985 roku. Zespół od samego początku tworzą Anneli Drecker i Nils Johansen. Do 1989 roku towarzyszył im Geir Jenssen. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |