|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc - POChP - cierpi ponad 200 mln osób. Do 2030 r. choroba ta stanie się trzecią najważniejszą przyczyną zgonów na świecie - alarmuje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).Światowy Dzień POChP, obchodzo... Dzieci urodzone przedwcześnie są znacznie bardziej narażone na różne powikłania zdrowotne niż noworodki urodzone o czasie, dlatego wymagają szczególnej opieki - przypominają rodzice maluchów w Światowym Dniu Wcześniaka, który obchodzony je... Organizacja polskich władz w opuszczanej przez Niemców Warszawie, codzienne problemy miasta, ewidencjonowanie mienia, ale i obywatelskie donosy - to obraz stolicy w listopadzie 1918 r. rysujący się z rozkazów Komendy Miasta udostępnionych PAP przez Central... Czy geny bakterii kolonizujących człowieka mają wpływ na nasze zdrowie? Na to pytanie spróbuje odpowiedzieć 15 listopada, podczas swojego wykładu, prof. dr hab. Elżbieta Katarzyna Jagusztyn-Krynicka - dyrektor Instytutu Mikrobiologii Uniwersytetu Warszawskiego.Wystąpienie od... W dniach 28 listopada - 1 grudnia w Dijon, Francja, odbędzie się wydarzenie pt. "Warsztaty nt. technik multimedialnych w rzeczywistości poszerzonej - obecność i emocje w środowisku wirtualnym".
Istnieją przesłanki wskazujące na to, że przyszłe interfejsy człowiek-komputer umożliwią bardziej naturalną i intuicyjną komunikac...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
BenignyCzy wiesz że...? Benigny z Dijon, łac. Benignus, fr. Bénigne de Dijon (zm. w III wieku w Dijon w Burgundii) - pierwszy zwiastun chrześcijaństwa w Dijon i patron miasta, męczennik oraz święty Kościoła katolickiego, zwany apostołem Burgundii. Jezuici (pełna nazwa: Towarzystwo Jezusowe ) – męski papieski . Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła rzymskokatolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, . Benigny, Benignus – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "uprzejmy", "przyjazny". Patronem imienia jest m.in. św. Benigny z Dijon, męczennik z II wieku. Benigny imieniny obchodzi 13 lutego, 6 czerwca, 1 listopada i 9 listopada. Żeński odpowiednik: Benigna Źródła Wydawnictwo WAM, znane jako: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy (WAM) (1872-1918, 1935-1994), Wydawnictwo Księży Jezuitów (1918-1935), Wydawnictwo WAM (od 1994) – najstarsze polskie wydawnictwo katolickie, założone w 1872 przez ks. Stanisława Stojałowskiego SJ w Krakowie.
Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
Czy wiesz że...? beta Benigna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; żeński odpowiednik imienia Benignus, Benigny. Pochodzi od przymiotnika benigna, oznaczającego "dobroduszna, uprzejma, przyjazna, życzliwa", który następnie stał się przydomkiem, a później imieniem. W Polsce po raz pierwszy zanotowane w XIV wieku, jednak w odniesieniu do osoby żyjącej w wieku XI. Patronką tego imienia jest bł. Benigna z Wrocławia (Trzebnicy), dawniej uważana za patronkę Polski.
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |