Benny Hill, właśc. Alfred Hawthorn Hill (ur. 21 stycznia 1924 w Southampton, zm. 20 kwietnia 1992 w Teddington) – brytyjski aktor komediowy, jeden z najpowszechniej rozpoznawalnych angielskich komików.

Pracował kompulsywnie i miał jedynie kilku przyjaciół. Nie ożenił się, mimo że oświadczyny złożył dwóm kobietom (jedna była córką angielskiego pisarza) – obie odrzuciły jego propozycje. Nie przywiązywał wagi do dóbr materialnych, mieszkał w wynajętych mieszkaniach, nie miał nigdy własnego samochodu. Jedyną przyjemnością i luksusem, na który sobie pozwalał, były podróże po Europie (głównie po Francji), podczas których szukał także inspiracji do swojej twórczości. Mówił po francusku, niemiecku, hiszpańsku i holendersku.

Kariera

Po skończeniu szkoły Benny Hill pracował w różnych zawodach, m.in. w zawodzie mleczarza, operatora mostów czy dobosza, zanim został asystentem inspicjenta. Przez wzgląd na swoją pracę zmienił imię na Benny, jako wyraz hołdu dla swego ulubionego komika Jacka Benny'ego. Pod koniec II wojny i w okresie początków telewizji pracował jako aktor radiowy (lektor w słuchowiskach). Po raz pierwszy w telewizji pojawił się w 1949 w programie "Hi there" ("Cześć!"). Kontynuował swoją dotychczasową pracę, jednak było to raczej sporadyczne, aż w końcu wystartował z autorskim projektem "The Benny Hill Faking Show" w telewizji BBC w 1955.

Wystąpił w niezliczonej ilości krótkich skeczy (wraz z Henrym McGee, Bobem Toddem, Jackiem Wrightem ("Little Jackie"), Jenny Lee-Wright, Sue Upton, Louise English, J.J. Keefem i innymi), odgrywając rolę pożądliwego, lubieżnego, nigdy do końca nie osiągającego zamierzonego celu osobnika, który mimo tego był uroczym protagonistą. Był wszechstronny i ukazywał się w wielu przebraniach. Slapstickowy humor i dwuznaczności były jego znakiem rozpoznawczym. Jego skecze były krytykowane przez niektórych za seksizm. Benny odpierał ataki, twierdząc, że postacie kobiece w skeczach były zazwyczaj inteligentne i posiadały własną godność, podczas gdy goniący je mężczyźni byli jedynie błaznami. Stosował w swoich filmach przyspieszanie zwane także "undercranking", oraz gagi wizualne celem stworzenia "żywej animacji". Również używał technik takich jak parodia czy pantomima. Był również kompozytorem oraz wokalistą tzw. "patter songs". Jego program oglądała publiczność w ponad 100 krajach. Piosenka z czołówki "The Benny Hill Show" (Yakety Sax), napisana przez Bootsa Randolpha, zdobyła status kultowej.

W 1969 show Benny'ego Hilla przeniósł się do ITV, gdzie emitowano go aż do odwołania, z nieregularnym harmonogramem jednogodzinnych wydań specjalnych. Po raz pierwszy w USA show było wyemitowane w styczniu 1979 i wyświetlane wraz z serią reedytowanych półgodzinnych programów, zaczerpniętych z odcinków specjalnych ITV. Amerykańska wersja "The Benny Hill Show" posiadała znacznie mniej "pikantnej" treści, niż ta z Wysp Brytyjskich. Widowisko zostało nagrodzone "Specjalną nagrodą miasta Montreux" na festiwalu "Rose d'Or" w 1984.

W 1989 Thames Television zrezygnowała z Benny'ego, powołując się na spadek w oglądalności. Niektórzy uzasadniali to tym, że show stało się ofiarą poprawności politycznej, inni natomiast sądzili, że styl komedii był po prostu zbyt staroświecki. Powodem, na który również się powoływano, było charakterystyczne, pożądliwe gapienie się postaci granej przez Hilla na atrakcyjne kobiety – uważano, że im był starszy, tym mniej czarująco to wyglądało. Później Benny Hill nagrał już tylko kilka epizodów dla amerykańskiej telewizji.