Berberys gruczołkowaty - Polski Serwis Naukowy

Liście

Berberys gruczołkowaty, berberys gruczołowaty, berberys brodawkowaty (Berberis verruculosa) – gatunek krzewu, należący do rodziny berberysowate. W naturalnym środowisku występuje w Chinach. W Polsce uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia

Pokrój Krzew o trójdzielnych ostrych kolcach i zimozielonych liściach. Gałęzie łukowato zwisają. Ma kulisty pokrój i dorasta do 1,5 m wysokości Owoc Podłużna, o eliptycznym kształcie jagoda z sinym nalotem. W zimie owoce berberysu są chętnie zjadane przez ptaki. Liście Liście drobne (2-2,5 cm), na krótkich ogonkach, błyszczące o wydłużonym, jajowatym kształcie. ciemnozielone, skupione pęczki. Wyrastają w kątach kolców o długości 1-2 cm. Brzegi blaszki liściowej mają kilka kolczastych ząbków. Są to liście zimozielone, ale w zimie przy dużych mrozach przebarwiają się na czerwono. Kwiaty Ma pojedyncze, złocistożółte kwiaty o średnicy ok. 1 cm. Są to kwiaty 6-płatkowe i 6-działkowe. Kwitnie obficie w maju, jest owadopylny.

Zastosowanie

Sadzony jako roślina ozdobna. Walorami ozdobnymi berberysu gruczołkowatego są: zimozielone, błyszczące liście, ładny i gęsty pokrój krzewu, owoce. Nadaje się do małych ogrodów, na żywopłoty, do obsadzania skarp i jako roślina okrywowa. W ogródku dobrze wygląda w zestawieniu z roślinami iglastymi oraz krzewami i drzewami o kontrastowym zabarwieniu.

Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji i gutacji oraz wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.

Owadopylność (entomogamia, entomofilia) – jeden z zoogamicznych sposobów zapylania oznaczający zapylanie kwiatów przez owady przenoszące pyłek. Owadopylność jest zależnością mutualistyczną, powstała na drodze koewolucji.

Uprawa

Nie wymaga żadnego cięcia formującego, ma naturalny, prawidłowy kształt. Należy tylko ewentualnie usuwać suche pędy. Jest mało podatny na choroby i szkodniki. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby. Jest wytrzymały na mróz. W czasie surowych zim może przemarznąć, ale łatwo odtwarza się. Może rosnąć na stanowiskach słonecznych i półcienistych.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Rośliny ozdobne - jednoroczne, dwuletnie lub wieloletnie rośliny, także drzewa i krzewy o dużych walorach dekoracyjnych np. o pięknych i ciekawych kwiatach, owocach, ulistnieniu, zabarwieniu pędów, pokroju, a także interesujących właściwościach.

Przypisy

Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-09].
Berberis verruculosa (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2009-07-09].

Bibliografia

Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
Katalog roślin II. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni, Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.