Berberys wąskolistny - Polski Serwis Naukowy

Berberys wąskolistny (Berberis ×stenophylla) – gatunek rośliny należący do rodziny berberysowatych. Jest mieszańcem powstałym w wyniku skrzyżowania dwóch gatunków pochodzących z Ameryki Południowej: B. darwinii i B. empetrifolia. W Polsce jest czasami uprawiany jako roślina ozdobna, znajduje się też w kolekcji niektórych ogrodów botanicznych.

Rośliny ozdobne - jednoroczne, dwuletnie lub wieloletnie rośliny, także drzewa i krzewy o dużych walorach dekoracyjnych np. o pięknych i ciekawych kwiatach, owocach, ulistnieniu, zabarwieniu pędów, pokroju, a także interesujących właściwościach.

Gatunek (łac. species) – termin stosowany w biologii w różnych znaczeniach, zależnie od kontekstu, w jakim występuje. Najczęściej pod pojęciem gatunku rozumie się:

Morfologia

Pokrój Rozłożysty, zawsze zielony krzew o luźnym pokroju i wysokości do 3 m. Łodyga Nieco przewieszone łukowato pędy zaopatrzone w cienkie, silnie kłujące i przeważnie trójdzielne ciernie. Liście Zimozielone, lancetowate o długości do 3 cm, na górnej stronie ciemnozielne, na spodniej białoniebieskawe. Mają podwinięte brzegi i na nich pojedyncze kłujące ząbki. Kwiaty Złocistożółte, zebrane po 2–6 w liczne baldachogrona. Kwiaty mają średnicę do 1 cm, w porównaniu z innymi gatunkami berberysów są duże. Zbudowane są z 6 działek kielicha, 6 płatków korony, słupka i 6 pręcików. Owoce Okrągławe, niebieskoczarne jagody.

Zastosowanie i uprawa

Zastosowanie Jest jednym z bardziej dekoracyjnych gatunków berberysów. Ładnie prezentuje się jako pojedynczy okaz na trawniku, dobrze nadaje się na cierniste żywopłoty, gdyż rośnie silnie i dobrze znosi cięcie. Wymagania Nie jest w pełni odporny na mróz. Wymaga miejsca osłoniętego od wiatru, stanowiska słonecznego lub nieco tylko zacienionego. Najbardziej odpowiednie są żyzne i przepuszczalne gleby.

Zmienność

Wybrane kultywary: 'Corallina Compacta' (krzewinka), 'Crawley Gem', 'Pink Pearl'.

Ciernie (ang. thorn, spine, łac. spina) – ostro zakończone wyrostki roślinne o szydłowatym kształcie będące przekształconymi liśćmi (ciernie pochodzenia liściowego np. u berberysu i kaktusów) lub pędami bocznymi (np. u tarniny i grochodrzewu) oraz rzadziej przylistkami (np. u niektórych wilczomleczowatych). U niektórych palm powstają również ciernie pochodzenia korzeniowego (rzadkość).

Krzewinka (łac. fruticulus) – niskie, osiągające do 50–60 cm krzewy, często pokładające się i płożące. Płożąc się i krzaczasto rozkrzewiając tworzą często zwartą darń. Krzewinki rosnące nisko przy ziemi, o pędach do niej przylegających i bardzo małej wysokości nazywane są krzewinkami szpalerowymi. Rośliny takie są charakterystyczne dla warunków wysokogórskich i tundry. W klasyfikacji Raunkiæra krzewinki zaliczane są do chamefitów.

Przypisy

Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-11].

Bibliografia

Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.