Ptolemeusze (albo Lagidzi) - dynastia pochodzenia macedońskiego panująca w starożytnym Egipcie w latach 304- 30 p.n.e., w południowej Syrii, Libanie i Palestynie w latach 301 - 200 p.n.e., na Cyprze do 58 p.n.e. i w latach 48 - 30 p.n.e. oraz w Cyrenajce do 96 p.n.e.. Przejściowo do państwa Ptolemeuszy należały także południowe i południowo-zachodnie wybrzeża Azji Mniejszej i wyspy Morza Egejskiego. Nazwa dynastii pochodzi od imienia założyciela i kolejnych królów dynastii, zaś nazwa alternatywna, Lagidzi, od ojca Ptolomeusza I - Lagosa.

Arsinoe córka Ptolemeusza I i Bereniki. Poślubiła króla Tracji Lizymacha. Po jego śmierci w 281 p.n.e. poślubiła swego brata Ptolemeusza Keraunosa. W związku tym musiało dojść do konfliktu, Keraunos zamordował dzieci Arsinoe z pierwszego małżeństwa, a ją samą wygnał, na wyspę Samotrakę, skąd uciekła do Egiptu do swego drugiego, młodszego brata Ptolemeusza II Filadelfosa i on też był jej trzecim małżonkiem. Tym razem okazał się to trafny wybór. Filadelfos okazywał jej wielką cześć i wyniósł na ołtarze jako boginię miłującą brata, thea Filadelfos. Sprawowała też w jego imieniu władzę państwową.