Czy wiesz że...?
Bertrannus, Bertrando lub (błędnie) Bertino (zm. 1222) - francuski kardynał, kreowany przez papieża Innocentego III na konsystorzu 19 maja 1212. Pochodził prawdopodobnie z Langwedocji. Sygnował bulle papieskie wydane między 8 sierpnia 1212 a 18 lutego 1216, i być może także 18 stycznia 1217. Papież Honoriusz III w styczniu 1217 wysłał go jako legata do południowej Francji, gdzie spędził około trzech lat. Głównym celem jego misji była walka z herezją katarską oraz doprowadzenie do pokoju między Szymonem Montfortem a hrabią Tuluzy. Reprezentował bezkompromisową postawę wobec heretyków i ich sprzymierzeńców, nakładając zbiorowe kary kościelne na mieszkańców kilku największych miast Langwedocji (w tym Tuluzy). Mimo tych środków jego legacja nie przyniosła zamierzonych efektów i pod koniec 1219 został odwołany do Rzymu. Jego późniejsze losy nie są znane; ostatnia wzmianka o nim pochodzi z 23 grudnia 1221 i wedle wszelkiego prawdopodobieństwa zmarł krótko po tej dacie. W dokumencie datowanym 19 lutego 1233 papież Grzegorz IX określił go mianem bone memorie ("świętej pamięci").

Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.