|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Połączenie nowiu Księżyca i aktywności kilku ciekawych rojów meteorów powoduje, że koniec lipca jest doskonałym czasem do obserwacji tych efektownych zjawisk - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Tegoroc... W dniach 29 lipca - 7 sierpnia w Obserwatorium Astronomicznym w Ostrowiku odbędzie się XXIII Obóz Astronomiczny PKiM, który w tym roku zostanie połączony z Wakacyjnymi Warsztatami Astronomicznymi 2011 "Drobna Materia w Układzie Słonecznym" - poinformowała Praco... Wicepremier, minister gospodarki Waldemar Pawlak spotkał się w czwartek w Warszawie z twórcami "Art4Europe" - aplikacji na telefon komórkowy, która na podstawie zdjęcia zrobionego dziełu sztuki dostarcza użytkownikowi dodatkowych informacji o sfotog... W dniach 25-27 października 2011 r. we francuskim Rennes odbędą się drugie warsztaty na temat gier, logiki i bezpieczeństwa.
Problemy dotyczące bezpieczeństwa i prywatności w sieciach komputerowych i mobilnych mogą wynikać z interakcji między agentami w sieci (mogą to b... Podczas Dni Tischnerowskich, organizowanych między 21 a 24 kwietnia w Krakowie, autor książki "Logos niepojęty" dr Piotr Sikora odbierze nagrodę wydawnictwa Znak i Hestii im. ks. J. Tischnera w kategorii pisarstwa religijnego lub filozoficznego. W ocenie kapitu...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Bertrand du GuesclinCzy wiesz że...? Waldemar Łysiak (ur. 8 marca 1944 w Warszawie) (używał następujących pseudonimów literackich Valdemar Baldhead, Archibald, Mark W. Kingden, Rezerwowy Ł.) – polski pisarz i publicysta, napoleonista. Właściciel prywatnych zbiorów bibliofilskich, zawierających m.in. rękopisy wierszy Norwida oraz jedyny istniejący pierwodruk Trenów Kochanowskiego. Ojciec Tomasza Łysiaka, dziennikarza radiowego i aktora. Bitwa o Auray została stoczona 29 września 1364 roku pomiędzy armią francuską wspieraną przez stronnictwo zwolenników Karola de Blois, a siłami angielskimi wpieranymi przez stronników Jana V Zdobywcy. Bitwa toczyła się w ramach wojny o sukcesję w Bretanii będącej częścią wojny stuletniej. Turnieje rycerskie wykształciły się w ramach ewolucji kultury rycerskiej. Turnieje były formą zawodów i sprawdzania umiejętności rycerza. Polegały na prowadzeniu walki według ściśle określonych zasad, a rozgrywane były często na dworach królewskich i książęcych (choć np. we Włoszech popularne były głównie turnieje w mieście). Bertrand du Guesclin (ur. ok. 1320, zm. 13 lipca 1380) – rycerz bretoński i francuski, uważany za jednego z największych rycerzy średniowiecza. BiografiaUrodził się na zamku La Mote-Broon (w pobliżu Rennes) w Bretanii. Był synem Roberta du Guesclin i Janiny. Jako 18-latek mimo wyraźnego zakazu ojca wymknął się z domu i przybył na turniej rycerski do Rennes. W pożyczonej zbroi, anonimowo, pokonał kolejno dwunastu znanych rycerzy. Dopiero po turnieju ojciec rozpoznał go i wybaczył. Od tej pory rozpoczął karierę wojownika. W 1341 roku wstąpił na służbę Karola de Blois. Wiele z jego rycerskich czynów stało się potem sławnych. Wreszcie w 1354 został pasowany na rycerza. Jego sława rosła. Otrzymał wiele nadań i tytułów. W 1364 otrzymał hrabstwo Longueville. W 1370 roku w uznaniu zasług został mianowany konetablem Francji. Rodrigo (Ruy) Díaz de Vivar (ur. ok. 1043 w Vivar del Cid w prowincji Burgos, zm. 10 lipca 1099 w Walencji), zwany Cydem Walecznym (hiszp. El Cid Campeador), Mój Cyd (Mio Cid) lub Cyd (El Cid, arab. سيد sīd - Pan), kastylijski rycerz (hidalgo), hiszpański bohater narodowy czasów rekonkwisty, zdobywca i późniejszy zarządca miasta Walencja.
Karol de Blois (ur. 1319, zm. 29 września 1364 pod Auray), książę Bretanii w prawach swojej żony Joanny, młodszy syn Gwidona I, hrabiego Blois, i Małgorzaty, córki Karola I, hrabiego de Valois. Siostrzeniec króla Francji Filipa VI. Do jego najsławniejszych wyczynów zalicza się całonocną walkę dwudziestoosobowego oddziału przeciw dwóm tysiącom wrogów pod Vannes. Innym razem, kiedy Anglicy oblegli Rennes na czele 100 ludzi zaatakował angielski obóz i zdobył go. W roku 1364 w bitwie pod Auray dostał się do niewoli. Na okup za niego złożył się Karol V, Urban V oraz Henryk de Trastamara. Vannes (bret. Gwened) to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Morbihan. Stolica celtycka Wenetów. W II w. miasto otrzymało obecną nazwę. Od V w. było siedzibą biskupa. We wczesnym średniowieczu pod panowaniem Franków, zostało w końcu w X w. włączone do Bretanii i wraz z nią w 1532 do korony francuskiej.
Karol V Mądry (ur. 21 stycznia 1338 w Vincennes, zm. 16 września 1380 w Beauté-sur-Marne) – regent w latach 1356-1360, a następnie król Francji w latach 1364–1380, z dynastii Walezjuszów. Syn Jana II Dobrego i Bonny Luksemburskiej. W roku 1380 już jako 60-letni starzec udał się w podróż. Po drodze dowiedział się że Francuzi nie mogą zdobyć zamku Chateauneuf-Randon. Zboczył z drogi i wezwał Anglików do poddania się. Sława rycerza była już tak wielka, iż pomimo jego śmierci Anglicy poddali się, a ich dowódca złożył klucze do twierdzy na trumnie du Guescelina. Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Hrabia Roland Damski (frank. Hruotland) – główny bohater Pieśni o Rolandzie, postać historyczna. Rolanda, hrabiego marchii bretońskiej, wzmiankował w Vita Karoli Magni Einhard. CiekawostkiBibliografiaZobacz teżHenryk II, znany jako Henryk Trastamara (hiszp. Enrique II de Trastámara, ur. 13 stycznia 1333 w Sewilli, zm. 29 maja 1379 w Santo Domingo de la Calzada) król Kastylii i Leónu w latach 1369-1379.
Konetabl Francji (fr. connétable de France), najważniejszy z dygnitarzy Korony Francji, głównodowodzący armii, podlegający tylko królowi. Odpowiadał również za egzekwowanie sprawiedliwości w wojsku. Ogół uprawnień konetabla określano mianem connestablie. Urząd powstał w 1060 r., kiedy król Filip I mianował Alberyka pierwszym konetablem. Urząd ten został zniesiony na mocy edyktu styczniowego z 1627 r. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |