Bianca Maria Sforza - Polski Serwis Naukowy

Bianca Maria Sforza (ur. 5 kwietnia 1472 w Mediolanie, zm. 31 grudnia 1510 w Innsbrucku) – córka Galeazza Marii Sforzy, księcia Mediolanu, i Bony Sabaudzkiej, córki księcia Sabaudii Ludwika I. Młodsza siostra Giana Galeazza Sforzy.

Młodość

W styczniu 1474, kiedy Bianca nie miała jeszcze dwóch lat, poślubiła swojego kuzyna Filiberta I Myśliwego, księcia Sabaudii (1465-1482). Filibert zmarł na wiosnę 1482, a Bianca w wieku 10 lat została wdową. Powróciła do Mediolanu i wychowywała się na dworze swojego stryja, Ludovica Sforzy zwanego il Moro. Nie była szczególnie urodziwa, ale spory posag jaki przeznaczył jej stryj sprawiał, że było sporo kandydatów do jej ręki. Bianca była wychowywana w tradycyjny sposób. Młoda księżniczka szczególnie lubiła wyszywać.

Ambrogio de Predis właśc. Giovanni Ambrogio de Predis (ur. 1455, zm. 1508) – włoski malarz renesansowy, brat Evangelisty, Cristofora i Bernardina de Predis, współpracownik Leonarda da Vinci w jego szkole.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

W listopadzie 1487 w zamku mediolańskim Bianca została zaślubiona per procura Janowi Korwinowi, nieślubnemu synowi króla węgierskiego Macieja Korwina. Księżniczka nie dołączyła jednak do męża z powodu niechęci ze strony żony Macieja - Beatrycze Aragońskiej, która nie zgodziła się na sukcesję i małżeństwo pasierba.

Maksymilian I Habsburg, niem Maximilian I. von Habsburg (ur. 22 marca 1459 w Wiener Neustadt, zm. 12 stycznia 1519 w Wels) – od 1486 król Niemiec, a od 1508 cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Syn cesarza Fryderyka III Habsburga i Eleonory Aviz. Ojciec Filipa I Pięknego, króla Kastylii. Jeden z głównych twórców potęgi rodowej Habsburgów.

Dynastia sabaudzka (wł. Casa di Savoia) – dynastia panująca w Sabaudii i Piemoncie (1000-1732) (Księstwo Sabaudii-Piemontu niezależne od roku 1416), na Sycylii (1713-1720), w Królestwie Sardynii (1720-1861), w zjednoczonym Królestwie Włoskim (1861-1946), w Hiszpanii (1871-1873) oraz w Chorwacji (1941-1943).

Małżeństwo z Maksymilianem I

Bianca Maria Sforza, portret autorstwa Ambrogia de Predis (1493)

1 grudnia 1493 w Mediolanie odbył się ślub Bianki Marii z królem Niemiec Maksymilianem I Habsburgiem, synem cesarza Fryderyka III i Eleonory, córki króla Portugalii Edwarda I, wdowcem po Marii Burgundzkiej, reprezentowanym przez biskupa Bressanone. Po mszy ślubnej Bianca została ukoronowana złotą koroną przysłaną przez Maksymiliana. Maksymilian dostał tytułem posagu 400 000 dukatów, co pomogło królowi mającemu wieczne problemy finansowe.

Waszyngton, D.C., formalnie Dystrykt Kolumbii (ang. Washington, D.C. /ˈwɒʃɪŋtən ˌdiːˈsiː/, District of Columbia), potocznie nazywany Waszyngtonem, Dystryktem lub po prostu D.C. – założona 16 lipca 1790 stolica Stanów Zjednoczonych.

Beatrycze Aragońska (ur. 14 listopada 1457 w Castel Nuovo w Neapolu, zm. 23 września 1508 na wyspie Aenaria) – królowa węgierska, córka króla neapolitańskiego Ferdynanda I i Izabelli Claromonte.

Już 3 grudnia 1493 Bianca wyruszyła w podróż do Innsbrucku, jednak spotkała swego męża dopiero w niedzielę palmową następnego roku. Wtedy też doszło do skonsumowania małżeństwa. Wkrótce Bianca zaszła w ciążę, którą trzy miesiące później poroniła w drodze do Flandrii. Po tym poronieniu Bianca nie mogła mieć więcej dzieci. Maksymilian rozczarował się urodą swojej nowej żony. Często ją zdradzał i, jak twierdzą niektóre źródła, zaraził ją syfilisem.

Fryderyk III (ur. 21 września 1415 w Innsbrucku, zm. 19 sierpnia 1493 w Linz) – król niemiecki od 1440, cesarz rzymsko-niemiecki od 1452, arcyksiążę austriacki od 1457 (jako Fryderyk V), z dynastii Habsburgów. Syn księcia Styrii Ernesta Żelaznego i Cymbarki, córki Siemowita IV, księcia mazowieckiego.

Eleonora Aviz, Eleonora Portugalska (ur. 18 września 1434 w Torres Vedras, zm. 3 września 1467 w Wiener Neustadt), córka króla Portugalii Edwarda I i Eleonory, córki króla Aragonii Ferdynanda I Sprawiedliwego. Infantka portugalska, księżna Austrii, cesarzowa rzymsko-niemiecka.

Po wygnaniu Ludwika Sforzy z Mediolanu, Bianca pomagała swej szwagierce Izabeli Aragońskiej w odzyskaniu księstwa mediolańskiego dla jej syna Francesca. W 1508 Bianca towarzyszyła mężowi w wyprawie do Włoch, podczas której została w Trydencie koronowana na cesarzową. Wkrótce jej stan zdrowia się pogorszył. Zmarła w 1510.

Bressanone (niem. Brixen, łac. Bressanon, lad. Bressanon, w niektórych innych językach i dialektach Włoch również zwane Bressanon) – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Bolzano.

Korona (łac. corona, wieniec) jest najpowszechniejszym atrybutem władzy króla, a czasem księcia, używanym od Średniowiecza. Korona jest noszona na głowie monarchy.

Jeden z portretów Bianki Marii Sforzy autorstwa Ambrogia de Predis znajduje się w National Gallery of Art of the United States, w Waszyngtonie.

Przypisy

D. Pizzagalli, Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Poznań 2006, ss. 54–55.
D. Pizzagalli, Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Poznań 2006, s. 126.
↑ D. Pizzagalli, Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Poznań 2006, s. 127.
D. Wójcik-Góralska, Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, s. 21.

Bibliografia

Pizzagalli D., Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2006, ISBN 83-7301-825-5, ss. 54–55, 125–127.

Wójcik-Góralska D., Niedoceniana królowa, Warszawa 1987, ISBN 83-205-3903-X, s. 21.