|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Prof. Ludwik Dobrzyński dyrektor Działu Szkolenia i Doradztwa Instytutu Problemów Jądrowych (IPJ) w Świerku oraz wykładowca na Uniwersytecie w Białymstoku otrzymał Medal Komisji Edukacji Narodowej - poinformował rzecznik IPJ, dr Marek Pawłowski.Laureat jest jednym najakty... Historycy Litwy, Polski, Białorusi i Ukrainy pracują nad wspólną publikacją, obejmującą okres Wielkiego Księstwa Litewskiego i wspólnej historii Polski i Litwy. Publikacja jest tematem spotkania historyków, które rozpoczęło się w Wilnie 17 listopada.Pierwszy t... 80 proc. badanych w Narodowym Teście Zdrowia Polaków nie wie, jaki ma poziom cholesterolu we krwi, 70 proc. nie zna poziomu glukozy we krwi; natomiast 66 proc. uważa się za osoby zdrowe - wynika z danych zaprezentowanych w poniedziałek na konferencji w ... Organizacje pomagające chorym na autyzm zachęcają, by w sobotę ubrać się na niebiesko i dołączyć do akcji "Zaświeć się na niebiesko". Ma ona zwiększać świadomość społeczną na temat schorzenia, które dotyka ok. 5 mln osób na świecie. W so... Naukowcy z Węgier i Wlk. Brytanii, których prace są finansowane ze środków unijnych, pozyskali nowe informacje na temat roli liderów i członków szeregowych za pomocą nowoczesnych, miniaturowych plecaków wyposażonych w GPS (global positioning system). W ramach badań...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
BiełaruśCzy wiesz że...? "Biełaruś" (biał. «Белару́сь») — białoruska codzienna gazeta polityczno-ekomiczna i literacka o poglądach narodowo-demokratycznych. Wydawana była w języku białoruskim w Mińsku w okresie od 21 października 1919 do 9 lipca 1920. Miasto znajdowało się wówczas pod kontrolą Polski i gazeta zmuszona była funkcjonować w warunkach władzy niezbyt życzliwie nastawionej do białoruskich aspiracji niepodległościowych. Redaktorem-wydawcą była w roku 1919 Jadźwiha Łucewicz, a od 1920 redaktorem był Jazep Losik, wydawcą - Tymczasowy Białoruski Komitet Narodowy, a od 12 marca 1920 przedstawiciel TBKN Kuźma Ciareszczanka. Gazeta uważała się za kontynuatorkę gazety "Zwon" i wliczała jej 27 numerów do swojej numeracji. Niejednokrotnie konfiskowana przez polskie władze, wychodziła z "białymi plamami" cenzury. Popierała ideę suwerennej, zjednoczonej i niezależnej Białorusi. Kres jej działalności przyniosło zajęcie Mińska przez bolszewików. Białoruś, Republika Białorusi (również często niepoprawnie Republika Białoruś) (biał. Беларусь ?/i, Рэспубліка Беларусь ?/i, Biełaruś, Respublika Biełaruś ros. Беларусь, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską (na zachodzie), Litwą, Łotwą (na północy), Rosją (na wschodzie) i Ukrainą (na południu). Nie posiada dostępu do morza. Biełaruś (biał. Беларусь) – miesięcznik wydawany od 2005 w językach białoruskim, polskim, niemieckim, francuskim, angielskim i hiszpańskim, mający na celu szerzenie wiedzy na temat Białorusi, wydawany przez Ministerstwo Informacji Republiki Białoruś. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Język hiszpański – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej). Korzenie czasopisma sięgają 1930 roku, gdy ukazał się po raz pierwszy dwutygodnik "Чырвоная Беларусь" (wychodził do 1933). W 1944 zadecydowano o wznowieniu gazety, która ukazywała się teraz raz na dwa miesiące w językach białoruskim i rosyjskim (tytuł: Беларусь). Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.
Język białoruski (беларуская мова, biełaruskaja mowa) – należy do grupy języków wschodniosłowiańskich. Liczba osób posługujących się tym językiem wynosi około 9 milionów. Od 1997 pismo wychodziło co miesiąc w dwóch językach państwowych Republiki Białoruś (od 2003 raz na dwa miesiące). W lutym 2005 ponownie zmieniono formułę gazety: odtąd przyjęła ona obecną nazwę i jest wydawana po białorusku oraz w pięciu językach środkowo- i zachodnioeuropejskich. Ma za zadanie dostarczać obiektywną – w rozumieniu władz – informację na temat sytuacji na Białorusi. Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii.
ŹródłaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |