|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Zwrócenie uwagi na wszechstronną obecność geologii w różnych dziedzinach życia to cel konkursu fotograficznego "Geologia w obiektywie", ogłoszonego przez Muzeum Ziemi PAN. Zdjęcia zrobione na terenie Polski i niepoddane obróbce cyfrowej można zgłaszać ... Dekorację malarską z I połowy XVIII wieku odkryto w sali Balzera Uniwersytetu Wrocławskiego pod warstwą tynku i farb. Odkrycia dokonano na krótko przed planowanym remontem Auli Leopoldyńskiej znajdującej się pod salą. "Jesteśmy podekscytowani tym odkryciem. To dla nas w... Sposób powstawania wielu warstw ciekłych kryształów umieszczonych na powierzchni wody odkryli naukowcy z Instytutu Chemii Fizycznej PAN (IChF PAN) w Warszawie. "Zaobserwowaliśmy dziewięciowarstwy, które dotychczas funkcjonowały wyłącznie w charakterze naukowych su... W dniach 13-17 września 2010 r. w Hamburgu, Niemcy, odbędzie się konferencja pt. "Zagrożenia oraz zarządzanie obecnymi i przyszłymi wezbraniami sztormowymi".
Wezbrania sztormowe to poważne zagrożenie naturalne, które często pociąga za sobą ofiary śmiertelne i znaczące szkody ekonomiczne.... Komisja Europejska opublikowała zaproszenie do składania ofert na badanie korzyści z realizacji unijnych celów dotyczących bioróżnorodności w perspektywie rynku pracy oraz określenia brakujących kwalifikacji kadr potrzebnych do osiągnięcia tych korzyści i celów.
Badanie stanowi element szerszej inicjatywy na rzecz zahamowania utraty bioróżnorodności i degradacji usług...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Bieg i upadCzy wiesz że...? Linia prosta lub prosta – jedno z podstawowych pojęć geometrii, szczególny przypadek nieograniczonej z obydwu stron krzywej o nieskończonym promieniu krzywizny w każdym punkcie. Spąg (ang. thill) - dolna powierzchnia warstwy skalnej (spąg warstwy), pokładu (spąg pokładu) lub wyrobiska (spąg wyrobiska). Na podstawie stropu lub spągu określa się bieg i upad warstwy. Warstwa w geologii to jedna z podstawowych części ośrodka skalnego skał osadowych (osadów). Cechą charakterystyczną warstwy jest stosunkowo niewielka, w przybliżeniu jednakowa miąższość i duża rozciągłość. Warstwa jest ograniczona od dołu i od góry mniej więcej równoległymi płaszczyznami (stropem i spągiem warstwy), które stanowią wyraźne granice. Granice te mogą być ostre lub stopniowe i wynikają ze zmiany cech skały, np. tekstury, struktury lub są powierzchniami nieciągłości. Bieg i upad podstawowe parametry stosowane do opisu położenia warstw skalnych oraz pokładów kopalin. W celu jednoznacznego określenia położenia warstw skalnych w przestrzeni podaje się również kierunek zapadania określony względem stron świata. Azymut (ar. as-sumūt, as-simūt(lm), od samt=prosta droga, kierunek, cel) - to kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia, a danym kierunkiem poziomym. Wartość azymutu liczy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara i wyraża w mierze kątowej, najczęściej w stopniach. Azymut może służyć do orientacji w terenie i do orientowania pomiarów geodezyjnych.
Krzywa – pojęcie matematyczne, jedno z fundamentalnych pojęć takich dziedzin jak geometria, geometria różniczkowa stosowane również w mowie potocznej. Pomimo intuicyjnej prostoty pojęcie to jest bardzo trudne do ścisłego zdefiniowania. Od poprawnej definicji wymaga się, aby była to „dowolna linia” na płaszczyźnie lub w przestrzeni, w tym także linia prosta, która w szczególności mogłaby rozgałęziać się i przerywać. Bieg warstwy1. Bieg warstwy (rozciągłość) - ślad (linii) przecięcia się stropowej lub spągowej powierzchni warstwy (pokładu lub żyły) z płaszczyzną poziomą, lub też jest to prosta (linia) pozioma leżąca na powierzchni warstwy. 2. Biegiem warstwy nazywamy azymut linii biegu, czyli krawędzi przecięcia się powierzchni strukturalnej (takiej jak strop czy spąg warstwy) z powierzchnią terenu. Bieg wyraża się liczbowo, podając jego azymut (czyli azymut linii, od 0 do 180°, w szczególnych przypadkach do 360°). Upad warstwy1. Upad warstwy - kierunek największego spadku warstwy, lub inaczej jest to linia leżąca na powierzchni warstwy wyznaczająca jej maksymalny spadek. Przeciwny kierunek nazywany jest wzniosem. 2. Upad warstwy to kąt między linią upadu, czyli linią największego spadku powierzchni strukturalnej a płaszczyzną warstwicową. Upad wyraża się liczbowo, podając kąt między nim a poziomem (od 0°, co oznacza powierzchnię poziomą, do 90°). Zapis parametrów warstwyW oznaczaniu parametrów biegu i upadu istnieją regionalne różnice. W Polsce najczęściej stosowany jest dwuczłonowy schemat zapisu: AZYMUT UPADU/UPAD W starszej literaturze stosowany jest zapis trójczłonowy: BIEG/UPAD KIERUNEK ZAPADANIA np. Na mapach geologicznych bieg i upad oznaczamy zwykle przez kreskę zgodną z kierunkiem linii biegu z dołączoną z jednej ze stron krótką kreseczką pokazującą kierunek zapadania. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |