Biegi lekkoatletyczne - Polski Serwis Naukowy

przekierowanie z „sprint i biegi”. Zapoznaj się również z: bieg rzeki.

Biegi w konkurencjach lekkoatletycznych dzielą się na:

Bieg na 100 m przez płotki kobiet podczas Olimpiady w Atlancie 1996

Biegacz

Start z bloku w biegu krótkim

Start wolny w biegu średnim

sprinty (biegi krótkie),

biegi średnie,

biegi długie,

biegi przez płotki.

Sprint to bieg na krótkich dystansach: 60 m (hala), 100 m, 200 m, 400 m, sztafety 4x100 m i 4x400 m. Zawodnicy startują na sygnał (strzał) startera z bloków startowych. Każdy zawodnik biegnie po swoim torze (przed zawodami odbywa się losowanie torów albo też numer toru przydzielonego zawodnikowi wynika z miejsca, które zajął on w biegu eliminacyjnym). O kolejności na mecie decyduje pierś zawodnika.

Bieg na 60 m przez płotki – konkurencja lekkoatletyczna, rozgrywana wyłącznie w zawodach halowych. Jest to najkrótszy bieg płotkarski. Rozgrywany jest między innymi na halowych mistrzostwach świata i Europy. Aktualnymi rekordzistami świata są Colin Jackson i Susanna Kallur.

Biegi po schodach (ang. tower running, także stairclimbing) - dyscyplina sportowa polegająca na wyścigach we wchodzeniu po schodach. Bieg po schodach jest popularyzowany m.in. dzięki wyścigowi na szczyt nowojorskiego Empire State Building (86 pięter). Istnieją różne dystanse i odmiany biegu po schodach. W Polsce pierwsze zawody rozgrywane były we Wrocławiu, w nieistniejącym już dziś gmachu Poltegoru (85m, 460 schodów).

W biegach sztafetowych biorą udział zespoły czteroosobowe, konkurencja polega na biegu z pałeczką sztafetową trzymaną w dłoni. Zawodnicy podczas zmian przekazują sobie pałeczkę w wyznaczonej strefie zmian. Zgubienie pałeczki lub przekroczenie strefy zmian równoznaczne jest z dyskwalifikacją sztafety.

Bieżnia - specjalnie wydzielona część stadionu sportowego, w postaci pasa okalającego boisko. Służy do rozgrywania konkurencji biegowych podczas zawodów lekkoatletycznych. Część bieżni może być też wydzielona dla sportowców innych konkurencji niż biegowe, np. skoku w dal czy rzutu oszczepem.

Bieg na 400 m przez płotki – jedna z biegowych konkurencji lekkoatletycznych, bieg płotkarski rozgrywane na otwartym stadionie zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet. Zawodnicy muszą pokonać 10 płotków rozmieszczonych równomiernie na dystansie równym jednemu okrążeniu stadionu. Mężczyźni pokonują płotki o wysokości 91,40 cm, a kobiety – o wysokości 76,20 cm. Płotki są niższe o kilkanaście centymetrów od tych ustawianych w biegach na 100 m kobiet i 110 m przez płotki mężczyzn.

Bieg sztafetowy 4x100 m odbywa się po torach. W biegu 4x400 m pierwsza zmiana biegnie po torach, druga biegnie po torach tylko pierwszy wiraż (100 m), po czym zawodnicy mogą biec po wewnętrznym torze.

Bieg średniodystansowy odbywają się na dystansach 800 m i 1500 m oraz na dystansach: jednej mili i 1000 m (konkurencje nieolimpijskie występujące na niektórych mityngach).

Bieg na 800 m (dwa okrążenia bieżni) – start odbywa się bez bloków startowych, zawodnicy biegną po torach pierwszy wiraż (100 m), po czym mogą biec po wewnętrznym torze.

Bieg na 1500 m – zawodnicy startują z linii startu wyznaczonej na początku przeciwległej prostej z pozycji stojącej. Tuż po starcie zawodnicy mogą zająć pozycje na wewnętrznym torze.

Bieg długodystansowy odbywają się na dystansach 3000 m (konkurencja nieolimpijska), 3000 m z przeszkodami, 5000 m, 10 000 m, półmaraton (21 097 m) i maraton (42 195 m). Wszystkie biegi lekkoatletyczne do 10 000 m odbywają się na 400-metrowej bieżni stadionu, start i meta biegu maratońskiego (półmaratonu) znajduje się często na stadionie, natomiast trasa wiedzie przez ulice i okolice wielkich aglomeracji. Organizowane są też okolicznościowe i pokazowe biegi uliczne na dystansach od 1500 m do 100 km (ultramaratony).

Bieg na 100 m przez płotki – jedna z biegowych konkurencji lekkoatletycznych, najkrótszy dystans płotkarski dla kobiet na otwartym stadionie (mężczyźni biegają dystans 110 m). Zawodniczki muszą w jak najszybszym czasie pokonać dziesięć płotków o wysokości 84 cm rozstawionych na dystansie 100 m. Pierwszy płotek pokonują po 13 m od startu, kolejne są co 8,5 m, a od ostatniego płotka do mety dzieli je 10,5 m.

Bieg na 800 m – lekkoatletyczna konkurencja biegowa, zaliczana do biegów średnich. Na otwartym stadionie bieg na 800 m to dwa okrążenia stadionu. Pierwsze 100 m zawodnicy biegną po swoich torach, później zbiegają ku wewnętrznemu torowi.

Bieg ultramaratoński odbywają się na dystansach większych od maratonu. Odbywają się w dwóch formach: na dystans (bieg na 50 km, bieg na 100 km) oraz na czas (bieg na 12 godzin, bieg na 24 godziny, bieg na 48 godzin, bieg na 72 godziny, bieg 6-dniowy). Są to konkurencje nieolimpijskie.

Półmaraton – bieg na dystansie 21 km i 97,5 metra; konkurencja lekkoatletyczna, zaliczana do biegów długich. Zawodnicy pokonują dystans równy połowie długości biegu maratońskiego po ulicach miasta, w którym bieg jest organizowany. Półmaraton rozgrywany jest tylko jako bieg uliczny, często przeznaczony dla wszystkich bez względu na wiek i stopień wytrenowania.

Bieg na 3000 m z przeszkodami – konkurencja lekkoatletyczna, w którym zawodnicy biegną siedem i pół okrążeń stadionu, pokonując na każdym razem pięć przeszkód: cztery płoty o wysokości 91,4 cm dla mężczyzn i 76,2 cm dla kobiet oraz rów z wodą poprzedzony płotem o tej samej wysokości co pozostałe płoty. Rów z wodą umieszczony jest zazwyczaj po wewnętrznej stronie bieżni, tym samym w rzeczywistości zawodnicy pokonują okrążenie stadionu o długości ok. 390 m.

Biegi płotkarskie obejmują konkurencje 60 m (hala), 100 m (kobiety), 110 m (mężczyźni), 400 m (kobiety i mężczyźni). Na dystansie 60 m płotków ustawionych jest pięć, a na pozostałych dystansach po dziesięć.

Poza tymi podstawowymi konkurencjami biegowymi odbywają się również nieolimpijskie konkurencje biegowe takie jak: biegi górskie, biegi przełajowe i biegi po schodach.