Biel barowa - Polski Serwis Naukowy

Siarczan(VI) baru (BaSO4) – nieorganiczny związek chemiczny, sól barowa kwasu siarkowego.

Właściwości

W warunkach normalnych jest białym ciałem stałym, nierozpuszczalnym w wodzie (poniżej 0,01 g/l). Jego pH w roztworze wodnym (20°C, jako zawiesina) wynosi około 7.

Otrzymywanie

Można go otrzymać w reakcji baru lub tlenku baru z kwasem siarkowym(VI):

Sole - związki chemiczne powstałe w wyniku całkowitego lub częściowego zastąpienia w kwasach atomów wodoru innymi atomami, bądź grupami o właściwościach elektrofilowych, np. kationy metali, jony amonowe i inne postaci XR4+ (gdzie X = {N, P, As, ...}, R - dowolna grupa organiczna) itp. Sole znalazły liczne zastosowania jako nawozy sztuczne, w budownictwie, komunikacji, przemyśle spożywczym i wielu innych. Sole występują w przyrodzie, jako minerały lub w organizmach żywych w roztworach płynów ustrojowych.

Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin "tworzywa sztuczne" funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak: plastik lub plastyk. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie "tworzywa polimerowe".

Ba + H2SO4 → BaSO4 + H2 BaO + H2SO4 → BaSO4 + H2O

Występuje naturalnie jako minerał baryt.

Zastosowanie

Związek ten jest otrzymywany przez mielenie barytu lub strącanie z roztworów innych soli baru kwasem siarkowym. Głównie wykorzystywany jest jako: farba (biel barowa), środek kontrastowy przy prześwietleniach przewodu pokarmowego, wypełniacz do kauczuku i białych tworzyw sztucznych, farb zwanych litoponami będących mieszaniną siarczanu baru i siarczku cynku.

Zawiesina - układ niejednorodny, dwufazowy, w postaci cząstek jednego ciała rozproszonych (faza rozproszona) w drugim ciele (faza rozpraszająca), np. cząstek ciała stałego w gazie lub cząstek cieczy w cieczy. Jeżeli cząstki te są dostatecznie małe, mowa jest o układzie koloidalnym. Gęstość fazy rozproszonej w zawiesinach jest na ogół większa niż gęstość fazy rozpraszającej i z tego powodu rozproszone cząstki fazy stałej mają tendencję do sedymentacji (opadania).

Rozpuszczalność - ilość substancji tworzącej roztwór nasycony w określonej ilości (najczęściej w 100 g) rozpuszczalnika w określonej temperaturze i ciśnieniu. Rozpuszczalność określa się w tych samych jednostkach jak stężenie, podając dodatkowo warunki, dla jakich została ona ustalona (zwykle są to tzw. warunki normalne). Mówiąc inaczej, rozpuszczalność określa, jak dużo danego składnika można rozpuścić w danym rozpuszczalniku w sprecyzowanych warunkach.

Toksyczność

Siarczan baru nie jest substancją toksyczną.

W wypadku kontaktu substancji z oczami należy przemyć je dużą ilością wody.

Przypisy

Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 55. ISBN 83-71-83-240-0.
CRC Handbook of Chemistry and Physics, 87th ed.; Boca Raton:CRC Press LLC, 2007.