Birmańska Armia Narodowa (bir. Bama Tatmadaw) – kolaboracyjne siły zbrojne marionetkowego rządu Birmy podporządkowane armii japońskiej

Geneza

Po otwarciu w 1940 r. drogi burmańskiej do Chin, wzrosło zainteresowanie Japonii rozszerzeniem swoich wpływów w Azji Południowo-Wschodniej. Wiązało się to głównie ze zwiększeniem brytyjskiej pomocy wojskowej dla walczących z Japończykami Chińczyków. Pułkownik Suzuki Keiji, oficer sztabowy w najwyższym dowództwie japońskim w Tokio, dostał zadanie opracowania strategii opanowania tej części Azji. W tym czasie Japończycy niewiele wiedzieli o Burmie, ale mieli kontakty z kilkoma burmańskimi działaczami nacjonalistycznymi. We wrześniu 1940 r. płk S. Keiji sekretnie udał się do Burmy, spotykając się z Thakinem Kodawem Hmaingiem i Thakinem Mya. Japończycy później nawiązali także kontakt z birmańskim aktywistą studenckim przebywającym od niedawna w Chinach Aung Sanem. Pułkownik S. Keiji i A. San przybyli wspólnie do Tokio, gdzie – po rozmowach z przedstawicielami najwyższego dowództwa japońskiego – powołali w lipcu 1941 r. organizację Minami Kikan, która miała wspierać birmańskich nacjonalistów. Mieli oni być zwerbowani i przeszkoleni w Syjamie lub okupowanych Chinach, a następnie podjąć partyzancką walkę z Brytyjczykami. Aung San i pierwszych 29 działaczy organizacji młodzieżowych, tzw. Trzydziestu Towarzyszy, przeszli szkolenie wojskowe na japońskiej wyspie Hainan. W celu działalności w Minami Kikan płk S. Keiji przyjął birmańskie imię Bo Mo Gyo.