|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wiedza o elektrycznych właściwościach komórek i tkanek, obecnie kryjąca się pod etykietą elektrofizjologii, posiada długą i nieco mroczną historię. Rozbudzała ona nadzieje na opanowanie umiejętności wskrzeszania umarłych do życia, zaowocowała także zrodzeniem się w twórczości literackiej postaci potw... W dniach 23 - 27 kwietnia 2012 r. we Frascati, Włochy, odbędzie się sympozjum przygotowawcze Sentinel-2.
Satelity Sentinel-2 mają dostarczyć obrazy optyczne wysokiej rozdzielczości. Misja będzie orbitować na średniej wysokości około 800 km, a czas rew... W dniach 3-5 listopada we Frascati, Włochy, odbędzie konferencja nt. obserwacji Ziemi na potrzeby nauki o interakcjach ląd-atmosfera.
Interakcje między lądem a atmosferą obejmują szereg ważnych sprzężeń zwrotnych między procesami radiacyjnymi, hydrologicznymi i biogeochemicznymi, prowadzących d... W dniach 22 - 24 marca 2011 r. we Frascati, Włochy, odbędą się warsztaty nt. oceny i konsolidacji potencjalnych produktów naukowych Sentinel.
Głównym celem satelitów Sentinel jest zaspokajanie europejskich potrzeb operacyjnych i strategicznych w ramach programu Globalnego Monitoringu Środowis... W dniach 29 listopada - 2 grudnia 2011 r. we Frascati, Włochy, odbędzie się wydarzenie pt. "Obserwacja Ziemi w ramach badań interakcji ocean-atmosfera".
Badania Powierzchni Oceanu i Dolnej Atmosfery (SOLAS) to zakrojona na szeroką skalę międzynarodowa inicjatywa, która ma z...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Biskup FrascatiCzy wiesz że...? Pietro (zm. ok. 1063) – kardynał-biskup Tusculum mianowany przez papieża Wiktora II (1055–57). Należał do stronnictwa reformatorskiego w Kościele. W sierpniu 1057 był zaliczany do kandydatów na następcę Wiktora II. Sygnował papieskie dokumenty datowane między 18 października 1057 a 12 grudnia 1062. Giovanni Battista Deti (ur. 16 lutego 1580, zm. 13 lipca 1630) – włoski kardynał. Pochodził z Ferrary i był spokrewniony z papieżem Klemensa VIII, który w 1599 mianował go kardynałem. Uczestniczył w obu konklawe w 1605 roku, w 1621 i 1623. Biskup kolejno Albano (1624-1626), Frascati (1626), Porto e Santa Rufina (1626-1629) i Ostia e Veletri (1629-1630). Dziekan kolegium kardynalskiego. Zmarł w Rzymie po krótkiej chorobie w wieku zaledwie 50 lat. Antoniotto Pallavicini (ur. 1441, zm. 10 września 1507) – włoski duchowny. Biskup Ventimiglia (1484-87) i Orense (od 1486). 1484-89 Datariusz papieża Innocentego VIII, który w 1489 mianował go kardynałem. Biskup Tournai (1491-94) i Lamego (1492-93). Uczestniczył w konklawe 1492. Papież Aleksander VI w zamian za poparcie mianował go administratorem diecezji Pampeluna. Administrator diecezji Lectoure 1494-98. Bliski współpracownik Aleksandra VI, m.in. był jego legatem wobec króla Francji Karola VIII. 1497 członek 6-osobowej komisji kardynalskiej ds. reformy Kościoła. W kwietniu 1503 mianowany kardynałem-biskupem Frascati. Uczestniczył w wyborze Piusa III i Juliusza II w 1503. Od grudnia 1503 kardynał-biskup Palestriny. Legat Juliusza II wobec króla Francji Ludwika XII w 1507 w celu formowania ligi przeciw Republice Wenecji. Zmarł po powrocie z tej legacji w wieku 66 lat. [1] Biskup Frascati − biskup diecezji Frascati, jednej z siedmiu diecezji suburbikarnych. Od VIII wieku do 1962 roku biskupi tej diecezji byli ex officio kardynałami. W 1962 Papież Jan XXIII postanowił, że kardynałowie-biskupi są jedynie tytularnymi biskupami diecezji suburbikarnych, powierzając faktyczną jurysdykcję nad nimi zwykłym biskupom ordynariuszom. Mario Mattei (ur. 6 września 1792 w Perugii - zm. 7 października 1870 w Rzymie) - włoski duchowny. Mianowany kardynałem na konsystorzu 2 lipca 1832 przez papieża Grzegorza XVI. W grudniu 1840 został sekretarzem spraw zagranicznych w sekretariacie stanu Stolicy Apostolskiej. Archiprezbiter Bazyliki Św. Piotra na Watykanie od 1843 roku. Kardynał-biskup Frascati 1844-54 i Porto 1854-60. Prefekt Trybunału Sygnatury Apostolskiej od 1854 do 1858, następnie pro-datariusz Jego Świątobliwości. 30 września 1860 został dziekanem kolegium kardynalskiego, kilka miesięcy później objął przypisaną do tej funkcji diecezję Ostia. Legat apostolski w Velletri. Uczestniczył w soborze watykańskim I 1869-1870. Zmarł w Rzymie, 17 dni po jego zajęciu przez Włochów.
Alfonso Gesualdo (ur. 20 października 1540, zm. 14 lutego 1603) – włoski duchowny. Był przyrodnim bratem Karola Boromeusza. W 1561 mianowany kardynałem i arcybiskupem Conza (zrezygnował 1572). Pracował w administracji Państwa Kościelnego m.in. jako gubernator Amelia i legat w prowincji Marche. Biskup Albano 1583-87 Prefekt Kongregacji ds. Obrzędów od 1585. Protektor Portugalii i Neapolu w Kurii Rzymskiej. Biskup Frascati 1587−89 i Porto e Santa Rufina 1589−91. Uczestniczył w obu konklawe 1590 jako subdziekan Św. Kolegium. W 1591 został przeniesiony do diecezji Ostia e Velletri. Jako dziekan kolegium kardynalskiego przewodniczył konklawe 1591 i 1592 oraz udzielił sakry biskupiej papieżowi Klemensowi VIII. Arcybiskup Neapolu od 1596. Zmarł w Neapolu. Początkowo siedziba diecezji znajdowała się w Gabii, następnie w Labico, a od XI wieku w Tusculum, które ostatecznie dało oficjalną, łacińską nazwę diecezji. Po zniszczeniu Tusculum (1191) kardynałowie-biskupi zaczęli rezydować w Rzymie, gdzie papież Honoriusz III w 1219 nadał im kościół S. Maria in Monasterio. Dopiero w 1538 siedzibę diecezji przeniesiono do Frascati. W języku łacińskim diecezja nadal jednak nosi tytuł nie istniejącego od ponad 800 lat miasta Tusculum. Aleksander VIII (łac. Alexander VIII), właściwie Pietro Vito Ottoboni (ur. 22 kwietnia 1610 w Wenecji, zm. 1 lutego 1691 w Rzymie), włoski duchowny katolicki, od 1689 papież.
Rodolfo Pio di Carpi (ur. 22 lutego 1500 w Carpi koło Modeny, zm. 2 maja 1564 w Rzymie) – włoski kardynał. W 1516 wstąpił do zakonu joannitów. Biskup Faenza 1528-44. Nuncjusz apostolski we Francji (1530) i Sabaudii (1533). Jako legat papieski kilkakrotnie mediował między cesarzem Karolem V i królem Francji Franciszkiem I. Kreowany kardynałem-prezbiterem w 1536 roku. Protektor królestwa Szkocji oraz zakonów kapucynów i jezuitów. Inkwizytor Kongregacji Św. Oficjum. Ufundował akademię w Meldola (Accademia degli imperfecti). Administrator diecezji Girgenti od 1544. Legat papieski w prowincji Patrymonium 1551. W 1553 uzyskał promocję do diecezji suburikarnej Albano (1553), Frascati (1553-55) i Porto e Santa Rufina (1555-62). Uczestniczył w konklawe 1559. Przez ostatnie dwa lata życia był biskupem Ostii i dziekanem Św. Kolegium. Uchodził za mądrego sługę i reformatora Kościoła oraz zdolnego administratora, był także protektorem artystów i kolekcjonerem dzieł sztuki. Zmarł na podagrę. Obecnym (od 10 maja 2008) kardynałem-biskupem Frascati jest watykański sekretarz stanu Tarcisio Bertone. Kardynałowie-biskupi FrascatiKardynałowie-biskupi GabiiSisinnius (732) Nicetas (743-745) Pietro (761) Giorgio (826) Pietro (853-869) Leo (879) Kardynałowie-biskupi Labico/TusculumLunisso (963-968) Benedetto (998-999) Pius VIII, (Francesco Saverio Castiglioni), (ur. 20 listopada 1761 w Cingoli - zm. 30 listopada 1830 w Rzymie) - papież od 31 marca 1829 do 30 listopada 1830.
Francesco Marchetti Selvaggiani (ur. 1 października 1871 w Rzymie, zm. 13 stycznia 1951 tamże) − włoski biskup rzymskokatolicki, kardynał od 1930, sekretarz Kongregacji Nauki Wiary w latach 1939–1951, dziekan Kolegium Kardynałów w latach 1948–1951. Leo (?) (1004) Johannes Homo (1015) Domenico (1024-1036) Giovanni di Tuscolo (1044) Pietro (ca.1055-1063) Giovanni (1065-1071) Giovanni Minuto (1073-1094) Bovo (1099) Pietro w latach 50. XI wieku był pierwszym biskupem występującym w źródłach zamiennie jako "biskup Labico" lub "biskup Tusculum". Jego dwaj następcy występują wyłącznie jako biskupi tuskulańscy, natomiast Bovo był ostatnim biskupem tytułującym się jako biskup Labico. Kardynałowie-biskupi TusculumGiovanni Marsicano (1100-1119) Domenico Grimani (ur. 19 lutego 1461 w Wenecji, zm. 27 sierpnia 1523 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, kardynał i patryiarcha, najstarszy syn Antonio Grimaniego i Catariny Loredan.
Jan XXIII (właściwie Baldassare Cossa, ur. ok. 1360/1370, zm. 22 grudnia 1419) – antypapież obediencji pizańskiej podczas wielkiej schizmy zachodniej. Divizzo (1121-1122) Gilles de Paris (1123-1139, 1130-38 w obediencji Anakleta II) Imar (1142-1159, 1159-1161 w obediencji "wiktoryńskiej") Ugo Pierleoni (1165-1166) Odon de Soissons(1170-1171) Idzi (Gilles) z Tuskulum, także Idzi z Tusculum oraz Gilles z Paryża (ur. ok. 1080, zm. ok. 1140) – kardynał-biskup Tusculum najpóźniej od marca 1123 roku. Pochodził z Toucy i został najpierw diakonem w Paryżu (stąd przydomek de Paris), a następnie benedyktynem w Cluny (w 1119).
Alfonso López Trujillo (ur. 8 listopada 1935 w Villahermosa - zm. 19 kwietnia 2008 w Rzymie), kolumbijski duchowny katolicki, arcybiskup Medellin, kardynał. Pierre Ithier de Pavie (1179-1182) Niccolo de Romanis (1204-1218) Niccolo de Chiaramonte (1219-1227) Jacques de Vitry (1229-1240) Odon de Châteauroux (1244-1273) Pedro Hispano (1273-1276) Ordoño Alvares (1278-1285) Giovanni Boccamazza (1285-1309) Berenger Fredol (1309-1323) Niccolo de Chiaramonte (zm. 25 września 1227) – włoski duchowny. Był cystersem w klasztorze S. Maria in Sagittario oraz papieskim kapelanem i subdiakonem. Papież Honoriusz III mianował go kardynałem-biskupem Frascati w 1219 roku. W 1220-22 był legatem papieskim wobec przebywajacego na południu Włoch cesarza Fryderyka II, którego bezskutecznie próbował przekonać do udziału w krucjacie. 30 stycznia 1222 konsekrował sanktuarium w Cosenza. W 1223 działał jako legat w południowej Francji przeciw katarom, jednak wskutek skarg na jego bezwzględność i zachłanność przy gromadzeniu funduszy na krucjatę antyheretycką został dość szybko odwołany z powrotem do Rzymu. Zmarł krótko po wyborze papieża Grzegorza IX.
Diecezja suburbikarna (łac. ecclesia suburbicaria) - szczególny rodzaj diecezji Kościoła rzymskokatolickiego, występujący wyłącznie na terenie Włoch, w okolicach Rzymu. Formalnie istnieje siedem takich diecezji, w praktyce jest ich sześć, ponieważ diecezja Ostii ma obecnie nieco odmienny status od pozostałych sześciu i jest de facto tylko tytularną stolicą biskupią. Bertrand Augier de la Tour (1323-1333) Annibale di Ceccano (1333-1350) Guillaume de Court (1350-1361) Nicola Capocci (1361-1368) Gilles Ayscellin de Montaigu (1368-1378) Paweł IV, (Giovanni Pietro Carafa}, (ur. 28 czerwca 1476 w Capriglia Irpina Prowincja Avellinou, zm. 18 sierpnia 1559 w Rzymie) – papież w okresie od 23 maja 1555 do 18 sierpnia 1559.
Tarcisio Bertone (ur. 2 grudnia 1934 w Romano Canavese, diecezja Ivrea) – włoski duchowny katolicki, emerytowany arcybiskup Vercelli i Genui, kardynał, kamerling, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej. Tommaso da Frignano (1380-1381) Pileo di Prata (1385-1387 i ponownie 1391-1400) Enrico Minutoli (1405-1409) Baldassare Cossa (1419) Klemens XII (łac. Clemens XII), właściwie Lorenzo Corsini, (ur. 7 kwietnia 1652 we Florencji – zm. 6 lutego 1740 w Rzymie), papież w okresie od 12 lipca 1730 do 6 lutego 1740.
Henryk Benedykt Stuart, Henry Benedict Maria Clement Thomas Francis Xavier Stuart (ur. 11 marca 1725 w Rzymie, zm. 13 lipca 1807 we Frascati) - brytyjski kardynał. Antonio Panciera (administrator 1420-31, biskup 1431) Hughes Lancelot de Lusignan (1436-1442, od 1440 obediencja bazylejska) Louis de Luxembourg (1442-1443) Julian Cesarini (1444) Bessarion (1449-1468) Latino Orsini (1468-1477) Giacomo Ammannati-Piccolomini (1477-1479) Giovanni Battista Zeno (1479-1501) Jean-Marie Cardinal Villot (ur. 11 października 1905 w Saint-Amant-Tallende, zm. 9 marca 1979 w Rzymie) – francuski kardynał, arcybiskup Lyonu, członek Kurii Rzymskiej, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej w latach 1969-1979.
Niccolo (zm. 1218) – włoski duchowny. Prawdopodobnie pochodził z Rzymu jednak przypisywane mu od XVI wieku nazwisko de Romanis nie jest poświadczone w źródłach mu współczesnych. Najpierw był kapelanem Innocentego III, a następnie kardynałem-biskupem Frascati (od grudnia 1204). 1213-14 służył jako legat papieski w Anglii w celu propagowania krucjaty, doprowadził wówczas także do zdjęcia interdyktu nałożonego na ten kraj przez Innocentego III w 1207 z powodu konfliktu o obsadę archidiecezji Canterbury. Dziekan Kolegium Kardynalskiego od 1214 roku, przewodniczył papieskiej elekcji 1216. Wielki penitencjariusz Honoriusza III od 1216. Zmarł między 7 lipca 1218 a 6 stycznia 1219. Jorge da Costa (1501-1503) Antoniotto Pallavicini (1503) Giovanni Antonio Sangiorgi (1503-1507) Bernardino Lopez de Carvajal (1507-1508) Guillaume Briçonet (1508-1509) Domenico Grimani (1509-1511) Philippe de Luxembourg (1511-1519) Alessandro Farnese (1519-1523) François Guillaume de Clermont (1523-1541) Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna.
Giovanni Battista Zeno (ur. 1439, zm. 8 maja 1501) - włoski duchowny, kardynał. Pochodził z rodziny dożów Republiki Wenecji. Skończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Padwie. Kardynałowie-biskupi FrascatiMarino Grimani (1541-1543) Philippe de la Chambre (1543-1550) Gian Pietro Carafa (1550-1553) Jean du Bellay (1553) Rodolfo Pio di Carpi (1553-1555) Juan Álvarez de Toledo (1555-1557) Francesco Pisani (1557-1562) Federico Tedeschini (ur. 12 października 1873 w Antrodoco, zm. 2 listopada 1959 w Rzymie) włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Giulio Boschi (ur. 2 marca 1838 w Perugii, zm. 15 maja 1920 w Rzymie) włoski duchowny katolicki, emerytowany arcybiskup Ferrary i biskup Comacchio, kardynał, Kamerling Świętego Kolegium Kardynałów. Federico Cesi (1562-1564) Giovanni Girolamo Morone (1564-1565) Alessandro Farnese (1565-1578) Giacomo Savelli (1578-1583) Giovanni Antonio Serbelloni (1583-1587) Alfonso Gesualdo (1587-1589) Innico d'Avalos d'Aragona (1589-1591) Tolomeo Gallio (1591-1600) Ludovico Madruzzo (1591-1600) Girolamo Simoncelli (1600-1603) Paweł III, (właściwie Alessandro Farnese), (ur. 29 lutego 1468 w Rzymie lub w Canino, zm. 10 listopada 1549 w Rzymie) - papież w okresie od 13 października 1534 do 10 listopada 1549.
Diecezja Frascati - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a ściślej w Lacjum. Jest jedną z diecezji suburbikarnych, co oznacza, iż ma równocześnie biskupa ordynariusza (od lipca 2009 bp Rafaello Martinellii) i biskupa tytularnego z grona kardynałów-biskupów (od 2008 kard. Tarcisio Bertone SDB). Diecezja została erygowana w III wieku. Domenico Pinelli (1603-1605) Antonio Maria Galli (1605-1608) Mariano Pierbenedetti (1608-1611) Giovanni Evangelista Pallotta (1611-1620) Francesco Sforza di Santa Fiore (1620-1624) Odoardo Farnese (1624-1626) Giovanni Battista Deti (1626-1626) Bonifacio Bevilacqua (1626-1627) Andrea Baroni Peretti Montalto (1627-1629) Jan XXI, (łac. Ioannes XXI, właściwie Pedro Julião), (ur. pomiędzy 1205 a 1220 w Lizbonie – zm. 20 maja 1277 w Viterbo) – papież w okresie od 15 września 1276 do 20 maja 1277.
Giovanni Antonio Serbelloni (ur. 1519 - zm. 18 marca 1591) - włoski duchowny. Pochodził z Mediolanu, był bratankiem papieża Piusa IV i kuzynem Św. Karola Boromeusza. Biskup Foligno 1557-60 i Novara 1560-74. W styczniu 1560 wuj mianował go kardynałem, a następnie powierzył mu funkcje legata w Camerino (1560-65) oraz w Umbrii i Perugii (1565-66). Po śmierci wuja jego rola w administracji papieskiej zmalała. Kardynał-biskup Sabiny (1578), Palestriny (1578-83), Frascati (1583-87), Porto (1587-89) i Ostii (1589-91). Przewodniczył obu konklawe w 1590 roku. Zmarł w Rzymie. [1] Giovanni Garzia Millini (1629-1629) Marcello Lante della Rovere (1629-1639) Giulio Savelli (1639-1644) Giulio Roma (1644-1645) Carlo de Medici (1645-1652) Giulio Cesare Sacchetti (1652-1655) Antonio Barberini (1655-1661) Girolamo Colonna (1661-1666) Giovanni Battista Pallotta (1666-1668) Francesco Maria Brancati (1668-1671) Jan XXIII, (Angelo Giuseppe Roncalli), (ur. 25 listopada 1881, zm. 3 czerwca 1963 w Watykanie) - papież w okresie od 28 października 1958 do 3 czerwca 1963.
Ordoño Alvares (ur. 1230 − zm. 21 grudnia 1285) − hiszpański kardynał, pochodzący z jednej z najbardziej znaczących, arystokratycznych rodzin królestwa Leonu. W 1274 jako opat Husillos w Palencia uczestniczył w Soborze Lyońskim II, gdzie brał udział w redagowaniu sentencji potępiającej herezję flagellantów. Działał aktywnie także na rzecz uzyskania wsparcia dla obrony Ziemi Świętej i podpisania unii z Kościołem Greckim. W nagrodę za to zaangażowanie papież Grzegorz X 23 maja 1275 mianował go arcybiskupem Bragi. Trzy lata później, na konsystorzu celebrowanym 12 marca 1278 papież Mikołaj III promował go do rangi kardynała-biskupa diecezji suburbikarnej Tusculum. Przewodniczył papieskiej elekcji 1280-81 i papieskiej elekcji 1285. Zmarł w Rzymie. Ulderico Carpegna (1671-1675) Virginio Orsini (1675-1676) Carlo Rossetti (1676-1680) Alderano Cibo (1680-1683) Pietro Vito Ottoboni (1683-1687) Giacomo Franzoni (1687-1693) Nicolò Acciaioli (1693-1701) Vincenzo Maria Orsini de Gravina (1701-1715) Sebastiano Antonio Tanara (1715-1721) Francesco del Giudice (1721-1724) Pierre Ithier (zm. 1 sierpnia 1182) - francuski kardynał. Znany także jako Piotr z Pawii, z uwagi na fakt, że w Pawii przez wiele lat pełnił urząd archidiakona.
Antypapież Mikołaj V, wcześniej Pietro Rainalducci (ur. 1275, zm. 16 października w Awinionie 1333) – antypapież we Włoszech od 12 maja 1328 do 25 lipca 1330 podczas pontyfikatu papieża Jana XXII w Awinionie. Francesco Pignatelli (1724-1725) Lorenzo Corsini (1725-1730) Pietro Ottoboni (1730-1734) Pier Marcellino Corradini (1734-1743) Giuseppe Accoramboni (1743-1747) Vincenzo Bichi (1747-1750) Giovanni Guadagni (1750-1756) Carlo Maria Sacripante (1756-1758) Camillo Paolucci (1758-1761) Henry Benedict Stuart (1761-1803) Tommaso da Frignano (ur. 1305 - zm. 19 listopada 1381) - włoski kardynał okresu Wielkiej Schizmy Zachodniej. W młodości wstąpił do zakonu franciszkanów. 1352-1360 prowincjał zakonu w Bolonii. W 1364 był jednym z założycieli fakultetu teologicznego na Uniwersytecie w Bolonii. 1367-1372 generał zakonu franciszkanów. W trakcie pełnienia tej funkcji oskarżano go o herezję, co skutkowało przejściowym zawieszeniem go w sprawowaniu urzędu, ostatecznie jednak papież Urban V uznał go za niewinnego. W 1372 wybrany patriarchą Grado. W latach 1372-73 mediował z ramienia papieża Grzegorza XI między Republkią Genui a Cyprem, Republiką Wenecką a Padwą oraz w wewnętrznym konflikcie w Republice Genui.
Benedykt XIII, Vincenzo Maria Orsini de Gravina, imiona chrzestne Pietro, Francesco (ur. 2 lutego 1649 w Gravina in Puglia, archidiecezja Bari, zm. 21 lutego 1730 w Rzymie), włoski duchowny katolicki, od 1724 papież. Giuseppe Doria Pamphili (1803-1814) Giulio Maria della Somaglia (1814-1818) Bartolomeo Pacca (1818-1821) Francesco Saverio Castiglioni (1821-1829) Emanuele de Gregorio (1829-1837) Ludovico Micara (1837-1844) Mario Mattei (1844-1854) Antonio Maria Cagiano (1854-1867) Nicola Clarelli Parracciani (1867-1872) Domenico Pinelli (ur. 21 października 1541 - zm. 9 sierpnia 1611) - włoski kardynał. Pochodził z Genui z rodziny senatorskiej. Ukończył prawo na Uniwersytecie w Padwie w 1562. Od 1563 pracował w kurii papieskiej. Biskup Fermo 1577-85. W 1585 został mianowany kardynałem-prezbiterem. Legat w Romanii (1586-87) oraz w Umbrii i Perugii (1591-97). Uczestniczył w pracach wielu kurialnych dykasterii. Jako archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej (od 1587) uczestniczył w obchodach roku jubileuszowego 1600. Kardynał-biskup Albano (1603), Frascati (1603-05), Porto e Santa Rufina (1605-07) i Ostia e Velletri (1607-11). Pod nieobecność kardynała Pietro Aldobrandini kierował pracami Trybunału Sygnatury Apostolskiej oraz Penitencjarii Apostolskiej. Dziekan kolegium kardynalskiego 1607-11. [1]
Francesco del Giudice (ur. 7 grudnia 1647 - zm. 10 października 1725) - włoski kardynał, pochodzący z Neapolu z rodu książąt Cellamare i Giovenazzo. W młodości był wicelegatem w Bolonii, gubernatorem Fano i Rzymu oraz wicekamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego. Filippo Guidi (1872-1879) Giovanni Battista Pitra (1879-1884) Edward Henry Howard (1884-1892) Tommaso Maria Zigliara (1893-1893) Serafino Vannutelli (1893-1903) Francesco Satolli (1903-1910) Francesco di Paola Cassetta (1911-1919) Giulio Boschi (1919-1920) Giovanni Cagliero (1920-1926) Michele Lega (1926-1935) Francesco di Paola Cassetta (ur. 12 sierpnia 1841 w Rzymie, zm. 23 marca 1919 w Rzymie) - włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Antonio Maria Galli (ur. 1553 - zm. 30 marca 1620) - włoski duchowny. W listopadzie 1586 mianowany biskupem Perugii i kardynałem-prezbiterem. 1591 przeniesiony do diecezji Osimo. Był protektorem Loreto (1587) i legatem w Romanii (1590). W 1605 uzyskał promocję do rangi kardynała biskupa, otrzymując kolejno diecezje Frascati (1605-08), Palestrina (1608-11), Porto e Santa Rufina (1611-15) i Ostia e Velletri (1615-20). Dziekan kolegium kardynalskiego. Zmarł w Rzymie, w wieku 67 lat.[1] Francesco Marchetti Selvaggiani (1936-1951) Federico Tedeschini (1951-1959) Gaetano Cicognani (1959-1962) Amleto Giovanni Cicognani (1962-1973) Jean Villot (1974-1979) Paolo Bertoli (1979-2001) Alfonso López Trujillo (2001-2008) Tarcisio Bertone (od 2008) ŹródłaOtto Kares, Chronologie der Kardinalbischöfe im elften Jahrhundert, (w:) Festschrift zur Jahrhundertfeier des Gymnasiums am Burgplatz in Essen, Essen 1924 Rudolf Hüls, Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130, Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom 1977 Bessarion (ur. 2 stycznia 1403, zm. 18 listopada 1472) – grecki duchowny, kardynał. Przypisywanie mu imienia chrzestnego Jan jest według części źródeł błędem.
Michele Lega (ur. 1 stycznia 1860 w Brisighella, zm. 16 grudnia 1935 w Rzymie) - włoski duchowny katolicki, kanonista, wyskoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał. Johannes M. Brixius, Die Mitglieder des Kardinalskollegiums von 1130-1181, Berlin 1912 Werner Maleczek, Papst und Kardinalskolleg von 1191 bis 1216, Wiedeń 1984 Konrad Eubel, Hierarchia Catholica Medii Aevi, vol. I-VI, 1913 Marcello Lante della Rovere (ur. 1569 - zm. 19 kwietnia 1652) - włoski duchowny. Był spowinowacony z papieżem Pawłem V, który w 1606 mianował go kardynałem-prezbiterem i biskupem Todi (był nim do 1625). W 1629 został kardynałem-biskupem kolejno Palestriny (1629), Frascati (1629-39), Porto e Santa Rufina (1639-41) oraz Ostia e Velletri (od 1641). Przewodniczył obradom konklawe 1644. Zmarł w Rzymie.
Giulio Cesare Sacchetti (ur. 1586 r. w Rzymie, zm. 28 lipca 1663 tamże) – włoski duchowny katolicki, kardynał. Był prefektem: Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości (od 1640), Świętej Kongregacji Kościelnych Immunitetów, Świętej Kongregacji ds. Obrzędów. W 1656 stał także na czele doraźnie utworzonej kongregacji do zwalczania epidemii dżumy w Państwie Kościelnym, a w 1661 został prefektem Św. Kongregacji Soboru Trydenckiego. Legat w Ferrarze 1627-31 i Bolonii 1637-40. Uczestnik dwóch konklawe, za każdym razem wymieniany w gronie papabili. Pierwszy spośród kandytatów na papieża, wobec którego zastosowano oficjalną ekskluzywę..
Czy wiesz że...? beta Bovo z Lavicum (zm. 1099 lub 1100) - włoski duchowny katolicki, kardynał-biskup Tusculum z nominacji papieża Urbana II. Uczestnik papieskiej elekcji 1099 i współkonsekrator papieża Paschalisa II. Nie występuje jako sygnatariusz bulli papieskich.
Carlo de Medici (ur. 19 marca 1595 - zm. 17 czerwca 1666) - włoski kardynał z rodu Medyceuszy. Syn kardynała Ferdinando de Medici, który zrezygnował z godności kardynalskiej w 1588 aby zapewnić przetrwanie rodu.
Francesco Pisani (ur. 1494 - zm. 28 czerwca 1570) - włoski kardynał. Pochodził z weneckiej rodziny senatorskiej. Uzyskał nominację kardynalską w 1517 dzięki rekomendacji władz Republiki Weneckiej. Biskup Padwy 1524-55, administrator diecezji Citta nova 1526-35. Podczas sacco di Roma dostał się do niewoli, 18 miesięcy spędził więziony w twierdzy Castelnuovo. Administrator diecezji Treviso (1528-38) i archidiecezji Narbonne (od 1551). Jako kardynał-protodiakon koronował papieży Marcelego II i Pawła IV w 1555. Biskup Albano (1555-57), Frascati (1557-62), Porto e Santa Rufina (1562-64) i Ostia e Velletri (1564-70). Jako dziekan kolegium kardynalskiego przewodniczył konklawe 1565-1566. W młodości nie przestrzegał celibatu, miał naturalną córkę, Giulię. Zmarł w Rzymie w wieku 76 lat. [1]
Latino Orsini (ur. ok. 1411 - zm. 11 sierpnia 1477) - włoski duchowny, kardynał, ze słynnego rzymskiego rodu Orsini. W marcu 1438 został wybrany arcybiskupem Conza, kilka miesięcy później przeniesiono go do arcybiskupstwa Trani. Papież Mikołaj V mianował go w grudniu 1448 roku kardynałem-prezbiterem tytułu SS. Giovanni e Paolo, prawdopodobnie w celu zrównoważenia w Kolegium Kardynalskim wpływów rzymskiej rodziny Colonna [1]. W grudniu 1450 jego brat Giovanni Orsini, dotychczasowy opat Farfa, zastąpił go na arcybiskupstwie w Trani, podczas gdy kardynał objął in commendam opactwo Farfa, z którego zrezygnował dopiero 3 dni przed śmiercią. Sprawował wiele funkcji kościelnych, m. in. był administratorem diecezji Urbino (23 grudnia 1450 - 11 września 1452), Bari (4 grudnia 1454 - 6 listopada 1472) i Polignano (1468 - 1472), kilkakrotnie kamerlingiem Św. Kolegium Kardynałów, legatem w Marchii Ankońskiej (październik 1464 - październik 1465), archiprezbiterem Bazyliki Laterańskiej (od 1463), arcybiskupem Tarentu (od 30 października 1472), opatem komendatoryjnym kilku włoskich opactw benedyktyńskich oraz kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego (od sierpnia 1471). Uczestniczył we wszystkich konklawe jakie odbyły się w okresie gdy był kardynałem (1455, 1458, 1464, 1471); po wyborze Kaliksta III pomagał w przywróceniu porządku w Rzymie. W grudniu 1455 został naczelnym dowódcą floty papieskiej. Jako legat papieża Piusa II koronował w Barletta króla Neapolu Ferdynanda. W 1465 awansował do rangi kardynała-biskupa, zostając biskupem diecezji podmiejskich Albano (7 czerwca 1465 - 14 października 1468) i Frascati (od 14 października 1468). W młodości prowadził rozwiązłe życie (miał naturalnego syna Paolo, który za zgodą papieża odziedziczył jego bogactwa), jednak pod koniec życia stał się człowiekiem bardzo religijnym.
Francesco di Paola Satolli (ur. 21 lipca 1839 w Marsciano, zm. 8 stycznia 1910 w Rzymie) włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
