Bitwa koło Ławicy Skerki - Polski Serwis Naukowy

Bitwa koło Ławicy Skerki – bitwa morska w czasie II wojny światowej, która miała miejsce niedaleko Ławicy Skerki (ang. Skerki Bank) u wybrzeża Tunezji na Morzu Śródziemnym, w nocy na 2 grudnia 1942 r. pomiędzy siłami brytyjskimi i włoskimi.

Bitwa

Pod koniec listopada 1942 włoskie dowództwo zaplanowało operację dostarczenia zaopatrzenia do portów afrykańskich, w drodze czterech konwojów: B i G do Tunisu, C do Trypolisu i H do Bizerty. Operacja została wykryta przez brytyjskie rozpoznanie lotnicze i na przechwycenie konwoju H wysłany został zespół Q (Force Q) z przylądka Bon

Torpedowce typu Spica były używane przez Regia Marina (Marynarka Wojenna Królestwa Włoch) podczas drugiej wojny światowej. Zbudowano je w rezultacie postanowień Traktatu Waszyngtońskiego, według których okręty o wyporności poniżej 600 ton można budować bez limitów. Łącznie zbudowano 32 okręty tego typu, z których 30 weszło do służby w Regia Marina, a dwa sprzedano w 1940 r. do Szwecji.

Torpedowce typu Orsa, określane też jako typ Pegaso - typ włoskich okrętów eskortowych z okresu II wojny światowej, które weszły do służby w Regia Marina pod koniec lat 30. XX w. Klasyfikowane początkowo jako eskortowce (avviso scorta - dosł. awizo eskortowe), od 1938 jako torpedowce (torpediniera), a od 1943 jako torpedowce eskortowe (torpediniera di scorta), odpowiadały w rzeczywistości klasie niszczycieli eskortowych. Były powiększoną wersją torpedowców typu Spica, z ponad dwukrotnie zwiększonym zapasem paliwa i zasięgiem i większą ilością bomb głębinowych, ale z siłownią o mniejszej mocy i nieco słabszym uzbrojeniem artyleryjskim. Dwa okręty, które przetrwały wojnę, przeklasyfikowano po wojnie na fregaty.

Siły brytyjskie składały się z lekkich krążowników HMS "Aurora", HMS "Argonaut" i HMS "Sirius" oraz niszczycieli HMS "Quentin" i HMAS "Quiberon". Dowodził nimi admirał C. H. J. Harcourt. Siły brytyjskie 2 grudnia 1942 o godz. 0.37 przechwyciły i zaatakowały włoski konwój w składzie czterech statków i jego eskortę składającą się z 3 niszczycieli i dwóch torpedowców. Włoska eskorta składała się z niszczycieli "Nicoloso Da Recco" (okręt flagowy), "Camicia Nera", "Folgore" i torpedowców "Clio" i "Procione". Eskortą dowodził komandor Aldo Cocchia. W wyniku bitwy zatonęły wszystkie statki konwoju wraz z "Folgore". Flagowy niszczyciel "Da Recco" doznał poważnych uszkodzeń i musiał być następnego dnia odholowany do Trypolisu przez niszczyciel "Pigafetta". Uszkodzony został też torpedowiec (właściwie niszczyciel eskortowy) "Procione". Włoskie niszczyciele próbowały ataków torpedowych, lecz bezskutecznie. Brytyjczycy nie ponieśli żadnych strat w czasie samej bitwy, chociaż HMS "Quentin" został storpedowany i zatonął po odwetowym ataku lotnictwa Osi następnego poranka.

Tunezja (Tunis, Republika Tunezyjska - Al-Dżumhurija at-Tunisija) – państwo arabskie leżące w północnej Afryce nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. W latach 1881-1956 r. pod protektoratem Francji. Od 12 listopada 1956 roku w ONZ, a od 1 października 1958 r. członek Ligi Państw Arabskich. Stolicą kraju jest Tunis, a inne większe miasta to: Safakis (Sfax), Arjana, Bizerta (Banzart), Kabis (Gabés), Susa (Sousse).

HMS Aurora – brytyjski krążownik lekki typu Arethusa, w służbie Royal Navy w latach 1937-1948. Odznaczył się głównie w działaniach II wojny światowej na Morzu Śródziemnym i w obronie Malty. Okręt nosił numer taktyczny: 12. Po wojnie służył w marynarce Republiki Chińskiej pod nazwą Chongqing, następnie jako okręt szkolny w marynarce Chińskiej Republiki Ludowej pod różnymi nazwami do lat 60. Był to dziesiąty brytyjski okręt o tej nazwie, którą nosiły też okręty innych państw.

Zginęło ok. 2200 włoskich marynarzy i żołnierzy, w tym 124 na "Folgore", 118 na "Da Recco" i 3 na "Procione".

Włoski dowódca kmdr Aldo Cocchia, ranny podczas bitwy, został odznaczony Złotym Medalem za Odwagę (Medaglia d'oro al Valor Militare) , podobnie jak dowódca "Camicia Nera" kmdr por. Adriano Foscari i poległy dowódca "Folgore" kmdr ppor. Ener Bettica.

Zestawienie sił

† – jednostki zatopione # – jednostki uszkodzone, ## – poważnie

Wielka Brytania

Force Q (kontradmirał C. H. J. Harcourt)

krążownik lekki: HMS "Aurora"

(okręt flagowy)

krążowniki lekkie (przeciwlotnicze): HMS "Argonaut", HMS "Sirius" (typu Dido)

niszczyciele: HMS "Quentin" i HMAS "Quiberon" (typu Q/R)

Włochy

Konwój H (komandor Aldo Cocchia)

eskorta:

niszczyciele "Nicoloso Da Recco"##

(okręt flagowy), "Camicia Nera", "Folgore"†

torpedowce "Clio", "Procione"#

statki: "Aventino"† (3794 BRT), "Puccini"† (2422 BRT), "Aspromonte"† (976 BRT), KT 1† (850 BRT) (niemiecki)

Przypisy

↑ S.W. Trubicyn: Eskadriennyje minonoscy tipa Navigatori (Эскадренные миноносцы типа «Навигатори»), seria Bojewyje Korabli Mira, Sankt Petersurg, 2002
Włoska Wikipedia [dostęp 2-9-2010] za Gianni Rocca, Fucilate gli ammiragli. La tragedia della Marina Italiana nella seconda guerra mondiale, Milano, Mondadori, 1987. ISBN 978-88-04-43392-7, s.272
Aldo COCCHIA Capitano di Vascello - strona oficjalna Marynarki Włoskiej [dostęp 2-9-2010]
Adriano FOSCARI Capitano di Fregata - strona oficjalna Marynarki Włoskiej [dostęp 2-9-2010]
Ener BETTICA Capitano di Corvetta - strona oficjalna Marynarki Włoskiej [dostęp 2-9-2010]
Jürgen Rohwer, Chronik des Seekrieges 1939-1945 [dostęp 2-9-2010]

Linki zewnętrzne

Convoy Battle near Skerki Bank