|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Na podstawie badań mieszaniny chemicznej obecnej w wodach młodych oceanów na Ziemi przeprowadzonych przez naukowców z Niemiec uzyskano informacje na temat chemicznego powstawania powłok solnych, co może stać się kluczem do rozwiązania zagadki dotyczącej chemicznyc... W dniach 20-25 czerwca 2010 r. odbędzie się w Acquafredda di Maratea, Włochy, sześciodniowa konferencja nt. biotechnologii morskiej.
Konferencja ma na celu promowanie doskonałości naukowej w biotechnologii morskiej, stworzenie platformy dla autorytetów naukowych i młodych nau... Konferencja pt. "Biotechnologia morska - wyzwania przyszłości" odbędzie się w dniach 20-25 czerwca 2010 r. w Acquafredda di Maratea, Włochy.
W ciągu ostatniej dekady krajobraz naukowo-polityczny biotechnologii morskiej przeszedł gruntowne zmiany. Mimo już znaczących osiągnięć... Naukowcom z ekspedycji 335 "Skorupa o super szybkim tempie spreadingu 4" (Superfast Spreading Rate Crust 4) przeprowadzonej w ramach "Zintegrowanego programu odwiertów oceanicznych" (IODP) udało się wydobyć komplet hartowanych skał bazaltowych - dają on... Bitwa nad Niemnem, rozegrana pod koniec września 1920 r., ostatecznie przypieczętowała polskie zwycięstwo w wojnie z bolszewicką Rosją, potwierdzając militarne zdolności marszałka Józefa Piłsudskiego. Po klęsce pod Wa...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Bitwa morska pod NaksosCzy wiesz że...? Sparta (gr. Σπάρτη Sparte, Λακεδαίμων Lakedaimon, Lacedemon) – starożytne miasto oraz terytorium polis w południowej Grecji, na półwyspie Peloponez, główny ośrodek miejski Lakonii. Cyklady (gr. Κυκλάδες Kikládes) – archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji. Cyklady to także jedna z prefektur (nomosów) w regionie administracyjnym Wyspy Egejskie Południowe, ze stolicą w Ermupolis na wyspie Síros. Triera (gr. Τριήρεις triēreis), nie mylić z triremą (łac. trireme), która była zupełnie innym okrętem – trójrzędowiec, starogrecka galera z trzema rzędami wioseł, początkowo wiosłowa, a następnie żaglowo-wiosłowa. Była bardzo zwrotna. Triery mogły mieć 38-41 m długości i 3-5 m szerokości, zanurzenie do 1.9 m, wyporność 70-90 ton, prędkość do 12 węzłów. Dziób stanowił ciężki, zazwyczaj okuty brązem taran, stanowiący główną broń triery. Jej załogę tworzyło 170 wioślarzy, 13 marynarzy, sternik, dowódca (zwany trierarchą) i czterech jego pomocników oraz muzyk, który grając na flecie nadawał rytm wioślarzom. Na trierze było zazwyczaj około 10 hoplitów (maksymalnie, w warunkach bojowych, 40) i 4-5 łuczników. Wioślarze rozsadzeni byli następująco: górny rząd (thranite) - 31, rząd środkowy (zygite) - 27 i dolny (thalamite) - 27, a więc 85 przy każdej z burt. Wszyscy członkowie załogi okrętów greckich byli ludźmi wolnymi, przy czym wioślarze wywodzili się z najuboższych warstw społeczeństwa, nigdy natomiast nie służyli pod przymusem. Bitwa morska pod Naksos – starcie zbrojne, które miało miejsce we wrześniu roku 376 p.n.e. między siłami Drugiego Ateńskiego Związku Morskiego pod dowództwem Chabriasa a flotą spartańską pod wodzą Pollisa. Tło bitwyBitwa była skutkiem dążeń Spartan do odzyskania utraconej po bitwie pod Knidos przewagi morskiej nad pozostałymi państwami greckimi i rozbicia koalicji antyspartańskiej oraz przywrócenia hegemonii Sparty wśród miast greckich. Celem taktycznym było odblokowanie oblężonego przez siły koalicji i strategicznie ważnego miasta Naksos na wyspie o tej samej nazwie w centralnej części Cyklad. Bitwa morska u ujścia Ajgospotamoj (tur. Incelimen) rozegrała się 1 września 405 p.n.e. pod koniec wojny Aten ze Spartanami. Spartanami dowodził Lizander, który na czele 200 okrętów wpłynął na wody Hellespontu i schronił się w porcie Lampsakos.
Wojny peloponeskie (V w. p.n.e.) – dwa konflikty zbrojne w starożytnej Grecji między Atenami i Spartą, w które zostały wplątane prawie wszystkie greckie państwa. Chabrias dysponował w bitwie eskadrą liczącą 83 trier, a Pollis flotą 65 trier. BitwaPierwszy atak przypuścili Spartanie. Dowodzone osobiście przez Pollisa prawe skrzydło sił spartańskich złożone z najlepszych załóg uderzyło na lewe skrzydło linii ateńskiej. Staranowaniu uległo wiele okrętów ateńskich, spośród których część poszła na dno, w tym okręt dowódcy tego odcinka, Cedona, który poległ. Reszta znalazła się w krytycznej sytuacji, ścieśniona na niewielkiej przestrzeni. Krytyczną sytuację dostrzegł Chabrias i natychmiast uderzył głównymi siłami swej floty na związane walką spartańskie okręty. W zaciętych zmaganiach liczniejsza flota ateńska zaczęła zacieśniać pierścień okrążenia wokół eskadry spartańskiej. Teraz ściśnięte okręty Pollisa nie mogły swobodnie manewrować, narażając się na atak taranem. Wiele z nich zostało ciężko uszkodzonych, wiele poszło na dno, a załogi zginęły lub dostały się do niewoli. Pozostałe okręty spartańskie zdołały się przedrzeć i uciec. Chabrias nie ścigał uciekinierów, zajął się ratowaniem rozbitków i organizacją pogrzebu poległym. Dzięki temu resztki floty spartańskiej ocalały. SkutkiZwycięstwo Ateńczyków było całkowite. Tracąc 18 własnych okrętów zniszczyli 24 triery przeciwnika, a 8 zdobyli, biorąc załogi do niewoli. Zwycięstwo umocniło prestiż Aten w Grecji, osłabieniu uległa natomiast pozycja Sparty, która po bitwach pod Knidos i Naksos nie odzyskała już swojej dawnej przewagi na morzu. Umocniło także wiarę samych Ateńczyków w swoją siłę, zachwianą do tej pory klęską nad Ajgospotamoj i przegraną wojną peloponeską. LiteraturaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |