|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Bitwa nad Niemnem, rozegrana pod koniec września 1920 r., ostatecznie przypieczętowała polskie zwycięstwo w wojnie z bolszewicką Rosją, potwierdzając militarne zdolności marszałka Józefa Piłsudskiego. Po klęsce pod Wa... W dniach 13-15 sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy rozegrała się decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej. Określana mianem "cudu nad Wisłą" i uznawana za 18. przełomową bitwę w historii świata zadecydowała o... Bitwa graniczna z Niemcami została przegrana w ciągu kilku pierwszych dni. 3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę III Rzeszy. Konflikt z Polską przekształcił się tym samym w wojnę światową. Wybuch wojny w krótkim cz... Wtorkowy poranek 15 lipca 1410 roku był chłodny. Po całonocnej ulewie pozostał tylko niewielki deszcz. Wiatr był na tyle silny, że zrezygnowano z rozstawienia królewskiego namiotu kaplicznego. Na trzeci sygnał trębacza, 40-tysięczna armia polsko-litewska dosiadła... Bitwa pod Grunwaldem - jedna z największych wiktorii oręża polskiego - nie przyniosła równie znamienitych owoców politycznych. Choć było o niej głośno w całej Europie, niewykorzystanie zwycięstwa z 1410 r. okazało się w perspektywie następnych wieków tragiczne. Geneza ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Bitwa morska pod ScylląCzy wiesz że...? Kalabria (wł. Calabria) to region administracyjny w południowych Włoszech o powierzchni 15 080 km² i 2,05 milionach mieszkańców, ze stolicą w Catanzaro (102,5 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 142 osób na km². Sycylia (wł. Sicilia) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Wyspę zamieszkuje około 5 milionów mieszkańców. Bitwa morska pod Scyllą – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 965 podczas walk Bizantyńczyków z Arabami. W 962 Arabowie zdobyli szereg posiadłości bizantyńskich na Sycylii. Cesarz Nicefor II Fokas wysłał flotę wojenną z wojskami lądowymi pod dowództwem Nicetasa, mającą odzyskać utracone ziemie. Jesienią 964 ekspedycja zawinęła do brzegów Sycylii, gdzie zajęła bez walki Messynę. Następnie wojska lądowe pod wodzą Manuela ruszyły na pomoc obleganej przez Arabów Rametcie. W niedostępnym wąwozie Spadafora, gdzie ciężka kawaleria bizantyńska nie mogła swobodnie manewrować, Manuel poniósł jednak klęskę i sam zginął. Jego śmierć spowodowała rozproszenie się armii i masakrę żołnierzy chrześcijańskich. Tylko nieliczni schronili się na wybrzeżu. Arabowie odzyskali Messynę, a flota Nicetasa schroniła się w Kalabrii, skąd usiłowała przedostać się na Morze Jońskie. W pobliżu Scylli została jednak zaatakowana przez flotę arabską i doszczętnie rozbita. Wszystkie dromony bizantyńskie zostały zatopione lub zdobyte przez Arabów, a Nicetas dostał się do niewoli. Otton I Wielki (ur. 23 listopada 912, zm. 7 maja 973 w Memleben) – książę Saksonii 936–961, król niemiecki od 936 i cesarz rzymsko-niemiecki od 962, z dynastii Ludolfingów.
Nicefor II Fokas (gr. Νικηφόρος Β΄ Φωκάς, Nikēphoros II Phōkas) (ur. ok. 912, zm. 11 grudnia 969), cesarz bizantyjski od 963, jeden z najwybitniejszych bizantyjskich władców X w., zasłużony dla odbudowy militarnej potęgi państwa. Porażka pod Scyllą nie wywołała większych zmian politycznych, gdyż w 967 doszło do pojednania Nicefora II z kalifami w walce przeciwko wspólnemu wrogowi obu państw, cesarzowi Ottonowi I. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Arabowie (arab.: عرب `Arab, w pierwotnym znaczeniu: "koczownicy") – grupa ludów pochodzenia semickiego zamieszkująca od czasów starożytnych Półwysep Arabski. Większość Arabów to ludzie biali, choć w Afryce spotkać też można Arabów o negroidalnym wyglądzie.
Dromon – okręt wiosłowo-żaglowy, używany na Morzu Śródziemnym po upadku Cesarstwa rzymskiego przez floty Bizancjum (główny typ okrętu wojennego) i Arabów. Budowany w różnych wariantach od V do XII w. Zastąpił wcześniej używane biremy i liburny.
Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").
Morze Jońskie (starogr. Ιόνιος Πόντος, łac. Mare Ionium, gr. Ιόνιο Πέλαγος, wł. Mar Jonio, alb. Deti Jon) – część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego (Grecja) a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego oraz Sycylią (Włochy). Od północy łączy się z Morza Adriatyckiego poprzez Cieśninę Otranto, od zachodu z Morzem Tyrreńskim poprzez Cieśninę Mesyńską a od wschodu z Morzem Egejskim poprzez Kanał Koryncki. Na południu granica umowna, wzdłuż linii łączącej przylądek Passero (Sycylia) z przylądkiem Tenaron (Peloponez). Dobrze rozwinięta linia brzegowa, liczne zatoki, największe to: Tarencka, Squillace (zachodnia część), Ambrakijska, Patraska, Koryncka, Kiparysyjska, Meseńska (część wschodnia). We wschodniej części morza znajduje się archipelag Wysp Jońskich. Na wodach Morza Jońskiego prowadzi się połowy sardynki, szprota, sardeli, makreli, tuńczyka, głowacza, kalmarów oraz małży. Ważny region turystyczny. Wzdłuż wybrzeży rozwinęły się liczne kąpieliska i miejscowości wypoczynkowe. Wysokość pływów na Morzu Jońskim sięga 40 centymetrów. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
