Bitwa nad Ebro. Legenda: linia niebieska – front na początku i na końcu bitwy; linia czerwona – linia frontu 29 lipca 1938 (zasięg maksymalny ofensywy); kolor różowy – terytorium zajęte przez republikanów podczas ofensywy

Bitwa nad Ebro – największa bitwa hiszpańskiej wojny domowej 1936–1939, mająca miejsce nad rzeką Ebro w dniach 25 lipca–16 listopada 1938. Bitwa, taktycznie nierozstrzygnięta, doprowadziła do wyczerpania zasobów republikańskich i stanowiła w konsekwencji decydujące strategiczne zwycięstwo sił narodowych.

Sytuacja przed bitwą

W kwietniu 1938 oddziały armii narodowej przełamały front republikański i osiągnęły wybrzeże Morza Śródziemnego między Barceloną a Walencją. Obszar kontrolowany przez republikanów został w ten sposób podzielony na dwie odrębne części. Z dywizji narodowych, które dokonały zwycięskiego przełamania można było teraz utworzyć armię manewrową i skierować ją na najbardziej newralgiczne odcinki frontu. Dowodzący armią narodową generał Franco zamierzał skierować część armii manewrowej na Katalonię, a część na Walencję, stanowiącą czasową siedzibę rządu republikańskiego. W ocenie zagranicznych rządów, a także komentatorów wojskowych i politycznych z chwilą `rozłupania' obszaru republikańskiego zwycięstwo sił narodowych było już tylko kwestią czasu.