Bitwa pod Bezzeccą (północny zachód od jeziora Garda) miała miejsce w dniu 21 lipca 1866 r. w trakcie tzw. trzeciej włoskiej wojny o niepodległość, będącej częścią konfliktu prusko-austriackiego. W wyniku bitwy 40 000 włoskich żołnierzy dowodzonych przez Giuseppe Garibaldiego pokonało austriackie oddziały generała Kuhna.

Wprowadzenie

W roku 1866 doszło do wybuchu wojny pomiędzy Prusami i Austrią. W nadziei wyzwolenia spod władzy austriackiej Wenecji (zajętej po bitwie pod Solferino), Włochy zawarły sojusz z Prusami. Wojska włoskie zaatakowały z 3 regionów: z Lombardii uderzenie skierowane było na czworobok twierdz Mantua-Peschiera-Verona-Legnago, atak z Emilia Romagna w kierunku Wenecji, natomiast w rejonie Alp uderzenie skierowano na Trentino gdzie doszło do walk pod Bezzeccą.

Bitwa

Po kilkutygodniowych walkach o Monte Suello i Condino, wojska Garibaldiego zdobyły Forte d'Ampola. Umożliwiło to Garibaldiemu wdarcie się w rejon Valle di Ledro, gdzie jednak natknął się na gwałtowny opór wojsk austriackich generała Franza Kuhna. Po długim nieskutecznym obleganiu Bezzeccy, Garibaldi rozkazał po wstępnym przygotowaniu artyleryjskim , frontalny atak na miasto, zdobywając je po krwawej walce. Austriacy zmuszeni zostali wycofać się w okoliczne góry. Podczas marszu Włochów w rejon Trientu i w kierunku twierdzy Lardaro, Garibaldi otrzymał otrzymał informację o wycofaniu się Piemontczyków po przegranej bitwie pod Custozą, zdecydował się na odwrót.

Po bitwie

Przedwcześnie zakończona przez Włochów bitwa pod Custozą i następujący po niej odwrót z Trentino miało dla nich jak i dla Austrii poważne konsekwencje. Austriacy po porażce pod Sadową (Koeniggratz) zmuszeni byli co prawda zwrócić Włochom Wenecję, co było podstawą planu pomiędzy Włochami i Prusami, jednak tereny Trentino oraz Trient i Triest nadal pozostawały w rękach Austriaków. Rejony te staną się ponownie teatrem działań wojennych w trakcie I wojny światowej.

Literatura