Bitwa pod Didgori (gruziński: დიდგორის ბრძოლა) między siłami królestwa Gruzji a Turkami Seldżuckimi, miała miejsce 12 sierpnia 1121 roku, około 40 kilometrów na zachód od Tbilisi. Bitwa zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem Gruzinów, dowodzonych przez króla Dawida IV. Krótko po walkach udało się również odbić Tbilisi z rąk muzułmanów. Miasto stało się królewską siedzibą. Bitwa stanowiła punkt zwrotny w średniowiecznych dziejach Gruzji, rozpoczynając okres zwany przez historyków "Złotym Wiekiem". Sukces z 1121 roku odbił się szerokim echem w kronikach gruzińskich, określających starcie jako "cudowne zwycięstwo" (ძლევაჲ საკვირველი) i na trwale zapisał się w świadomości historycznej Gruzinów, którzy na jego pamiątkę co roku obchodzą święto zwane Didgoroba (Dzień Didgori).

Tło

Gruzja była trybutariuszem Wielkich Seldżuków od lat 80. XI wieku. Jednak już dekadę później król Dawid IV umiał wykorzystać niepokoje wewnętrzne w imperium Seldżuków i ich problemy z łacinnikami, którzy w wyniku I krucjaty założyli swoje państwa na Bliskim Wschodzie. Dzięki umiejętnej reorganizacji Dawida stać było na sfinansowanie wielu akcji militarnych, do których wykorzystywał nie tylko własne siły ale i zaciągał najemników spośród Kipczaków, Alanów a nawet Łacinników. W wyniku wielu kampanii udało mu się rozszerzyć swoje władztwo i zaczął powoli wypierać muzułmanów z Gruzji. Sporym sukcesem było zmuszenie koczowników do zaprzestania sezonowych wypraw łupieżczych na jego ziemie. W 1096 lub 1097 roku zaprzestał płacenia trybutu i między 1103 a 1118 rokiem przeprowadził serię wypraw w wyniku których przejął kontrolę nad kilkoma strategicznymi twierdzami przygranicznymi. Zaczął również wyprawiać się do po za Gruzję, docierając aż do Araksu i Morza Kaspijskiego. Miało to na celu sparaliżowanie muzułmańskiego handlu przez południowy Kaukaz. Jego głównym celem było jednak odzyskanie Tbilisi, gruzińskiego miasta które przeszło od czterech wieków znajdowało się pod muzułmańską kontrolą. Od połowy 1211 roku miasto było nieustannie zagrożone przez Dawida a rządzące elity musiały płacić mu olbrzymi trybut.