Bitwa pod Friedlingen miała miejsce 14 października 1702 w trakcie hiszpańskiej wojny sukcesyjnej.

Armia francuska dowodzona przez de Villarsa (17000 żołnierzy) odniosła pod Friedlingen (niedaleko Fryburga) świetne zwycięstwo nad armią cesarską dowodzoną przez margrabiego Ludwika Badeńskiego (14000 żołnierzy).

Przeprawa przez Ren

Dążąca do połączenia się z wojskami elektora bawarskiego Maksymiliana II Emanuela francuska armia Villarsa w sile 8000 żołnierzy przybyła nad Ren naprzeciw twierdzy Friedlingen 28 sierpnia 1702 roku. Francuzi przystąpili do odbudowy zniszczonej fortyfikacji na pobliskiej wyspie koło Huningue. Było to konieczne, by osłonić przeprawę armii w sytuacji, gdy po drugiej stronie Renu stała znacznie silniejsza armia cesarska (14000 żołnierzy) dowodzona przez Ludwika Badeńskiego. Po odbudowaniu fortyfikacji i obsadzeniu wyspy piechotą Claude de Villars nakazał budowę mostu pontonowego na lewym ramieniu Renu, chronionym przez fortyfikację. Na wyspie Francuzi ustawili artylerię złożoną z 12 dział 24-funtowych, która mogła teraz ostrzeliwać wysunięte placówki wojsk cesarskich. Po sprowadzeniu łodzi w nocy z 1 października na 2 października wojska francuskie przystąpiły do budowy mostu, jednak ze względu na zbyt silny ogień wojsk cesarskich musiały zaniechać tej próby. Następnego dnia Villars ustawił francuską artylerię tak, że jej ogień zmusił cesarskie placówki do wycofania się, co pozwoliło dokończyć budowę mostu, po czym przystąpiono pod osłoną kompanii grenadierów (około 50 żołnierzy) do budowy umocnień ziemnych ochraniających świeżo zbudowany most. Dodatkową ochronę stanowiła francuska artyleria, której ogień był tak silny, że wojska cesarskie nie ośmieliły się przeszkodzić Francuzom w ich pracach. Wkrótce armia francuska rozpoczęła przeprawę przez Ren, rozszerzając przyczółek na drugim brzegu rzeki. Nie mogła się jednak rozwinąć na pobliskiej równinie, gdyż wojska Ludwika Badeńskiego zajmowały pobliskie wzniesienia, skąd mogli razić Francuzów z dział. W takim wypadku Francuzi skoncentrowali się na rozszerzaniu i fortyfikowaniu przyczółka. W tym okresie Villars dowiedział się o posiłkach, które do niego zmierzają pod wodzą hrabiego de Guiscard (9000 żołnierzy, w tym 2500 jazy). Liczył na to, że wraz ze zbliżającą się armią bawarską (Francuzi nie wiedzieli jeszcze, że Bawarczycy zawrócili) i posiłkami zniszczy armię Ludwika Badeńskiego.