Bitwa pod Göllheim 2 lipca 1298 r. stoczona została w palatynackiej gminie Göllheim pomiędzy wojskami księcia Albrechta I Habsburga a oddziałami króla Niemiec Adolfa von Nassau.

Wprowadzenie

W roku 1292 Adolf von Nassau został obrany królem. Kilka lat później w roku 1298 został on obalony przez elektorów niemieckich, którzy wybrali nowym władcą Albrechta Austriackiego.

Poplecznikiem Albrechta był arcybiskup z Moguncji, który nakłaniał władcę do wystąpienia zbrojnego przeciwko Adolfowi. Obaj władcy postanowili zakończyć spór zbrojnie. Początkowo wojska Albrechta manewrowały w okolicach Ulm i Breisbach, po czym podeszły w okolice Moguncji. Oddziały Albrechta pochodzące głównie z terytoriów habsburskich, a także Węgier i Szwajcarii, założyły obóz w Alzey, zajmując tamtejszy zamek. Tutaj w dniu 23 czerwca Albrecht otrzymał wiadomość o nadejściu wojsk Adolfa. Wojska króla składające się głównie z kontyngentów z Palatynatu, Frankonii, dolnej Bawarii i Alzacji po opuszczeniu Wormacji skierowały się w kierunku zamku w Alzey.

Bitwa

Albrecht początkowo zamierzał uniknąć bitwy, mimo wszystko ustawił swoje wojska mądrze taktycznie w rejonie Hasenbuehl pod Göllheim. Mała wioska położona jest na terenie północnego Palatynatu pomiędzy miastami Kaiserslautern i Worms w pobliżu masywu Donnersberg. Nie do końca jasny jest przebieg samej bitwy stoczonej dnia 2 lipca 1298 r. Wiadomo, że doszło do trzech starć. Ostatnie z nich, poprowadzone gwałtownie przez Adolfa, zakończyło się dla władcy tragicznie. Adolf zginął w walce prawdopodobnie z rąk hrabiego Jerzego. Po tym wydarzeniu armia Adolfa rzuciła się do ucieczki.

Następstwa

Wynik bitwy uznano jako wyrok boski. Albrecht w dniu 27 lipca w trakcie drugiego wyboru we Frankfurcie objął tron, a królestwo ponownie dostało we władanie Habsburgów. Pomimo tego wydarzenia konflikty pomiędzy elektorami Palatynatu a królem trwały nadal.

W miejscu bitwy wdowa pod Adolfie Imagina postawiła wczesnogotycki krzyż, który przetrwał do dziś.

Źródła