Bitwa pod Great Meadows (zwana też bitwą o Fort Necessity) odbyła się 3 lipca 1754 roku podczas wojny z Francuzami i Indianami, stanowiącej północnoamerykański front wojny siedmioletniej.

Wstęp

Washington powrócił spod Jumonville Glen w kierunku Great Meadows, gdzie przygotowywał się francuski kontratak. Kilku Francuzów uratowało się spod Jumonville Glen i dotarło do Fortu Duquesne, zawiadamiając garnizon o incydencie. 29 maja Washington rozkazał zbudowanie palisady koło Great Meadows, którą nazwał "Fort Necessity". Washington wierzył, iż pozycja ta daje Brytyjczykom taktyczną przewagę dzięki otwartym przestrzeniom otaczającym fort. Jednakże Washington nie wziął pod uwagę, że fort został zbudowany w obniżeniu terenu, a także przeceniał odległość dzielącą palisadę od linii drzew.

Przybycie 14 czerwca wzmocnień w sile 100 żołnierzy kapitana Mackay przyniosło równie wiele korzyści co szkód. Mimo że Mackay przyprowadził posiłki i dużo niezbędnego zaopatrzenia, Mackay i Washington natychmiast weszli w konflikt odnośnie dowództwa nad fortem. Choć Mackay był tylko kapitanem, patent oficerski brytyjskiej armii dawał mu techniczną przewagę i pierwszeństwo nad Washingtonem - pułkownikiem milicji. Mackay odmówił przyjmowania rozkazów od Washingtona, zainstalował oddzielny obóz i zażądał dodatkowej zapłaty dla swych ludzi zaangażowanych w budowę drogi. Ostatecznie zgodził się z trudem na możliwość przyjmowania rozkazów na czas bitwy. Morale u obrońców obniżyła dodatkowo wiadomość, iż potężne plemiona Shawnee i Lenape zawarły sojusz z Francuzami.