Bitwa pod Guadalajarą (8 – 23 marca 1937) była starciem w hiszpańskiej wojnie domowej mającym miejsce w okolicach miasta Guadalajara w celu umożliwienia frankistom zaatakowania stolicy Hiszpanii od północy.
Brały w niej udział Ludowe wojsko hiszpańskie i włoski Corpo Truppe Volontarie, wspierane przez inne jednostki wojska nacjonalistów, a konkretnie Dywizję Soria. Przez wielu autorów jest traktowana jako jedna z operacji militarnych składających się na bitwę o Madryt.

Bitwę rozpoczęła ofensywa włoska 8 marca, zakończona 11 marca. Między 12 a 14 marca, siły republikańskie były atakowane przez jednostki frankistów. Kontrofensywa rozwinęła się między 15 a 18 marca i trwała aż do 23.

Wojska nacjonalistyczne przeciwstawiały się republikańskim dywizjom: 11. pod dowództwem gen. Lístera Forjána, 12., i 14., razem z Brygadami międzynarodowymi. Czwartego dnia ofensywy, z powodu śniegu i deszczu, siły włoskie zostały zatrzymane we wsi Brihuega, niedługo później musiały się wycofać na pozycje wyjściowe, zostawiając po drodze wiele sprzętu wojskowego.

Bitwa pod Guadalajarą była ostatnią próbą zdobycia Madrytu przez nacjonalistów, aż do końca wojny. Skierowali oni swoje siły na front północny.

Bibliografia

Linki zewnętrzne