Bitwa pod Guilford Court House została stoczona w dniu 15 marca 1781 na terenie dzisiejszego miasta Greensboro w stanie Karolina Północna, podczas amerykańskiej Wojny Rewolucyjnej.

Liczące 1900 żołnierzy siły brytyjskie pod dowództwem generała lorda Charlesa Cornwallisa, starły się z oddziałami amerykańskimi liczącymi około 4400 ludzi, a dowodzonymi przez pochodzącego z Rhode Island generała Nathanaela Greene'a. Pomimo, iż w bitwie zaangażowane były relatywnie nieznaczne siły, to jest ona jednak postrzegana jako jedna z najważniejszych bitew całej wojny. Nim doszło do tego starcia, Brytyjczycy dość łatwo (przy wydatnym udziale lojalistów) opanowali Georgię oraz Karolinę Południową i wszystko wskazywało na to, że również Karolina Północna zostanie przez nich szybko opanowana.

Przed bitwą

Po przegranej jednego ze swych generałów (Banastre Tarletona) pod Cowpens Cornwallis za wszelką cenę dążył do zniszczenia armii Greene'a. Jednak utrata w czasie starcia pod Cowpens większości lekkiej piechoty zmusiła brytyjskiego dowódcę do pozbycia się (spalenia) części ciężkiego sprzętu tak, by jego oddziały były zdolne do pogoni za uchodzącym na północ przeciwnikiem. Pościg nie udał się, bowiem Greene sforsował rozlane wody rzeki Dan i schronił się w Wirginii zabierając przy tym wszystkie dostępne środki przeprawowe. Cornwallis założył więc obóz pod Hillsborough gromadząc zapasy żywności i próbując uzupełniać szeregi w oparciu o zasoby ludzkie miejscowych lojalistów, ale ci nie kwapili się zasadniczo w szeregi.

14 marca 1781 Cornwallis otrzymał wiadomość, że generał Richard Butler ma zamiar zaatakować jego wojska. Butler miał pod swymi rozkazami północnokarolińską milicję oraz posiłki z Wirginii w sile 3 000, co wzmocniło poważnie wojska Greene'a dysponującego obecnie niemal dziesięcioma tysiącami ludzi. W ciągu nocy nadeszły następne meldunki potwierdzające, że wojska Greene'a ponownie przekroczyły rzekę i znajdują się w pobliżu siedziby władz lokalnych – Guilford Court House – w odległości zaledwie około 12 mil (20 km). Cornwallis postanowił wydać bitwę, chociaż miał tylko 1900 żołnierzy. Tabory, osłaniane przez 100 piechurów i 20 kawalerzystów odesłał do Bell's Mills, a sam ruszył na przeciwnika.