Bitwa pod Guinegate (znana też jako bitwa pod Enguinegatte), miała miejsce 7 sierpnia 1479 r. pod Enguinegatte, (dzisiejsza Pikardia w departamencie Pas-de-Calais) w trakcie wojny o sukcesję burgundzką 1477-1482 r.

Kulisy wojny

Dnia 19 sierpnia 1477 r. Maksymilian I poślubił Marię Burgundzką, jedyną spadkobierczynię jej ojca Karola Zuchwałego (Śmiałego) poległego w bitwie pod Nancy w dniu 5 stycznia 1477 r. Księstwo Burgundii było wówczas lennem francuskim. Po śmierci Karola król francuski Ludwik XI zaczął traktować tereny Burgundii jako własne lenno i wysłał swoje wojska do Burgundii, Pikardii, Artois, a także do Flandrii i Hannegau. Do ziem tych rościł sobie prawo także arcyksiążę Maksymilian I. Na próbę zajęcia przez Francję spornych ziem, zareagował zebraniem własnej armii, która wtargnęła z terenów Niderlandów do Pikardii. Do spotkania obu armii doszło w pobliżu miejscowości Guinegate.

Poprzednie lata przyniosły niemałe zmiany w prowadzeniu bitew. W bitwach pod Grandson i Murten w roku 1477 wojska szwajcarskie odniosły zwycięstwa dzięki wykorzystaniu sił piechoty uzbrojonej w piki i halabardy. Dominujące dotychczas konne rycerstwo ustępowało miejsca wojskom piechoty. Sukces Szwajcarów odbił się szerokim echem w innych krajach, które korzystały z taktyki Helwetów. Jako pierwsze lekcję z porażki wyciągnęły siły burgundzkie. Jednak 20-letni Maksymilian nie posiadał zbyt dużego doświadczenia wojskowego, które nie pozwoliło mu wyjść naprzeciw nowej organizacji armii. Na szczęście posiadał on w swoich szeregach hrabiego de Romont, pochodzącego z rejonów Neuenburga i znającego doskonale szwajcarską taktykę wojenną. Hrabia nauczył flamandzkich lancknechtów ustawianie szyku bitewnego i jego zastosowanie podczas walki.

Bitwa

Dostępne źródła niewiele mówią o samej bitwie. Wiadomo jedynie, ze armią francuską dowodził Philippe de Crevecoeur. Siłami burgundzko-niemieckimi dowodził sam arcyksiążę Maksymilian I. Miał on jakoby brać udział w walce w szeregach lancknechtów, uzbrojony w długą pikę/włócznię odpierał ataki rycerstwa francuskiego. Jego osobisty przykład wlał odwagę w serca wojsk burgundzkich, które walczyły z wielką determinacją.

Francuzi zostali pokonani i opuścili pole walki. Dzięki zwycięstwu arcyksiążę odzyskał spory obszar ziemi od Hennegau do miasta Cambrai.

Następstwa bitwy

W roku 1482 r. w wyniku upadku z konia zmarła Maria Burgundzka. Francja ponownie stała się zagrożeniem dla Burgundii. Wkrótce doszło do podpisania pomiędzy oboma państwami układu pokojowego w Arras. W jego wyniku Francja otrzymała utracone przed kilku laty na rzecz Maksymiliana prowincje Artois i księstwo Burgundii.

Literatura