Bitwa pod Jankowem (czeskie miasteczko Jankov ok. 59 km na południowy wschód od Pragi) – starcie zbrojne, które miało miejsce 6 marca 1645 roku pomiędzy wojskami szwedzkimi i niemieckimi podczas wojny trzydziestoletniej.

Wstęp

Wódz szwedzki feldmarszałek Lennart Torstensson zamierzając zmusić cesarza Ferdynanda III do pokoju, postanowił przeprowadzić uderzenie na jego kraje dziedziczne, licząc przy tym na współdziałanie sprzymierzeńców - księcia siedmiogrodzkiego Jerzego Rakoczego oraz Francuzów, którzy mieli uderzyć nad Renem. W tym celu w styczniu skoncentrował swą armię liczącą 16 000 żołnierzy, w tym 6 100 piechoty i 80 dział, a następnie przekroczył Rudawy i skierował się na południe, maszerując w głąb Czech.

Cesarski feldmarszałek Melchior von Hatzfeldt wraz z armią liczącą 18 000 żołnierzy i 24 działa, zastąpił Szwedom drogę 26 lutego pod Horaždovicami, przy przeprawie przez rzekę Otavę. W tych warunkach Torstensson zrezygnował z forsowania trudnej przeprawy i ruszył na północny wschód, przeprawił się przez Wełtawę poniżej ujścia Otavy i ruszył na Morawy. Wieczorem 5 marca posuwający sie równolegle przez Tábor Hatzfeldt zastąpil Szwedom drogę pod Jankovem.