Bitwa pod Laon – starcie zbrojne, które miało miejsce 9–10 marca 1814 roku podczas wojen napoleońskich.

Wstęp

Koalicja antyfrancuska postanowiła dokonać inwazji na Francję, by już ostatecznie zakończyć wojnę. Po klęsce w Rosji w 1812 roku oraz po przegranej kampanii środkowoeuropejskiej w 1813 roku imperium Napoleona walczyło już tylko o przetrwanie.

W ostatnim tygodniu lutego 1814 roku, około miesiąca po rozpoczęciu inwazji sprzymierzonych na Francję, dowodzący rosyjsko-pruską armią (90 000 żołnierzy) feldmarszałek Blücher postanowił pójść bezpośrednio na Paryż. Drogę zagradzały mu jedynie dwa 10-tysięczne korpusy dowodzone przez Mortiera i Marmonta. Siły ich były stanowczo zbyt słabe, by powstrzymać Blüchera. Dlatego Napoleon z około 30 000 żołnierzy szybkim marszem przemieszczał się na zachód, licząc, że uda mu się zatrzymać rosyjsko-pruską armię nad Marną.

Blücher w końcu lutego i na początku marca zaatakował korpusy Marmonta i Mortiera nad rzeką Ourcq, jednak bez powodzenia. Gdy dowiedział się o marszu Napoleona, wycofał sie na północ, by przegrupować siły. Pruskie i rosyjskie wojska przeprawiły się przez wezbraną rzekę Aisne i 4 marca przybyły do Soissons. Tam Blücher ściągnął posiłki zwiększając swe siły do 100 000 żołnierzy. W bitwie pod Craonne 7 marca Napoleon atakował w kierunku zachodnim wzdłuż Chemin des Dames. Oskrzydlony Blücher został pobity i zmuszony do odwrotu na Laon.