Bitwa pod Lostwithiel - Polski Serwis Naukowy

Bitwa pod Lostwithiel miała miejsce 2 września 1644 podczas angielskiej wojny domowej 1642-1651.

Po miażdżącej klęsce w bitwie pod Marston Moor, która kosztowała go całą północną Anglię, król Karol I nie zrezygnował jeszcze z pokonania Parlamentu. Po pokonaniu armii Wallera w bitwie pod Cropredy Bridge, król maszerował na zachód w pościgu za armią hrabiego Essex, który zaatakował oddaną sprawie Rojalistów Kornwalię. Armia Karola I była znacznie slabsza liczebnie, ale król liczył na przewagę zaskoczenia. Dnia 2 września 1644 armia królewska zaatakowala tyły armii Essexa i szybko otoczyła go w Lostwithiel w Kornwalii, 30 mil na zachód od Plymouth, atakując zarówno z północy i ze wschodu jednocześnie. Lostwithiel było ważnym stratgicznym punktem, kluczem do Fowey, w tym okresie głównego portu morskiego.

Lostwithiel (corn. Lostwydhyel). Miasto w Anglii, w Kornwalii przy ujściu rzeki Fowey. Według spisu z roku 2001 ludność miasta wynosiła 2739 mieszkańców. Miasto leży nad krajową drogą A390 z Tavistock do Truro

Fowey (korn. Fowydh) – miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie Kornwalia przy ujściu rzeki Fowey do kanału La Manche Niewielki port i przystań. Miasto znajduje się na terenie parku krajobrazowego.

Większość kawalerii Rojalistów uciekła, razem z Essexem, jednak cała piechota, niemal 6000 żołnierzy, oraz artyleria pod wodzą Skippona została otoczona przez armię króla Anglii Karola I i wobec beznadziejnej sytuacji skapitulowała. Karol I zawrócił i ruszył na Londyn.

Ta klęska wojsk Parlamentu w Kronwalii i ostatnia wielka wiktoria Rojalistów zostały odwrócone przez Thomasa Fairfaxa prowadzącego Armię Nowego Typu (New Model Army) w Tresillian Bridge, w pobliżu Truro 12 marca 1645.

Earl – najstarszy i pierwotnie najwyższy brytyjski tytuł feudalny, następnie arystokratyczny. Samo słowo wywodzi się ze skandynawskiego jarl (pierwotnie znaczyło to po prostu człowiek możny, potężny, bogaty, później było tytułem wodzów drużyny zbrojnej, namiestników królewskich, zarządców prowincji. W XIII wieku w Szwecji był to tytuł najwyższego urzędnika państwa). Encyclopædia Britannica wywodzi ten tytuł również od starofrancuskiego eorl, oznaczającego szlachcica, wojownika. Wprowadzony w Anglii w XI w. po najeździe duńskim w miejsce wcześniej używanego tytułu Ealdormana.

Angielska wojna domowa, (rewolucja angielska lub wojna domowa w Anglii – ang. The English Civil War) – seria trzech wojen domowych oraz ciąg politycznych machinacji, które miały miejsce pomiędzy parlamentarzystami i rojalistami od 1642 do 1651. Parlamentarzyści buntowali się przeciwko królowi Karolowi I i Karolowi II. W tym czasie Oliver Cromwell zniósł ustrój monarchiczny.

Zobacz też

Słynne bitwy