Bitwa pod Lutter am Barenberge – bitwa stoczona 27 sierpnia 1626 roku pomiędzy wojskami cesarskimi a duńską armią dowodzoną przez króla Christiana IV w trakcie wojny trzydziestoletniej, podczas tzw. duńskiego okresu tej wojny 1625-1629.

Bitwa stoczona została koło Lutter am Barenberge leżącego na południe od miasta Salzgitter w Dolnej Saksonii pomiędzy wspierającą protestantów armią duńską dowodzoną przez króla Danii Chrystiana IV a armią Ligi Katolickiej. Wojska duńskie zostały pobite przez wojska Ligi dowodzone przez hrabiego Tilly.

Tło historyczne

Wraz z przystąpieniem do wojny króla Danii Chrystiana IV wojna trzydziestoletnia, która dotąd mogła być uważana za wojnę wewnętrzną krajów będących pod władzą Habsburgów, przekształciła się w konflikt międzynarodowy. W pewnym stopniu Chrystian IV jako książę Holsztynu nie był obcym najeźdźcą, gdyż mógł być uważany za władcę jednego z księstw Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Chrystian IV, jako luteranin, sprzymierzony był z grafem Mansfeldem. Wspólnie zaplanowali kampanię wojskową w Turyngii w środkowych Niemczech i tam też król Danii skierował swe siły. Później duńska armia ruszyła na południe w celu dania odsieczy niemieckim protestantom, którzy kilka tygodni wcześniej ponieśli klęskę w bitwie pod Dessau. Marsz armii duńskiej powstrzymany został jednak przez wojska Ligi Katolickiej pod wodzą hrabiego Tilly, który wydał przeciwnikowi walną bitwę w rejonie Lutter am Barenberge.