Bitwa pod Macroom miała miejsce dnia 10 maja 1650 r. w trakcie kampanii Cromwella w Irlandii 1649-1653. Do starcia doszło w pobliżu miejscowosci Macroom w hrabstwie Cork w Irlandii.

Przed bitwą

W roku 1648 dowodzący wojskami angielskimi Roger Boyle zajął irlandzkie miasto Cork, po tym jak udało mu się namówić do przejścia na swoją stronę stacjonujące w mieście siły angielskie i rojalistyczne. To wydarzenie było korzystne dla Cromwella, któremu pozostało jedynie jeszcze zajęcie prowincji Munster. Pozostające tu wojska irlandzkie i resztki rojalistów wycofały się do hrabstwa Kerry, które ze wzgledu na wyżynny charakter, łatwiejsze było do obrony.

Bitwa

Irlandzki oficer David Roche z początkiem maja 1650 r. na czele 2000 ludzi podjał ofensywę z kierunku hrabstwa Kerry, zamierzając przyjść z pomocą siłom irlandzkim oblężonym w Clonmel. Cromwell wysłał naprzeciwko Irlandczyków wojska w sile 2000 ludzi (1200 piechurów, 800 kawalerzystów) pod wodzą Rogera Boyle. Gdy Roche dostrzegł nadciągające siły przeciwnika, zdecydował się na odwrót. Angielska kawaleria podjęła pościg, dochodząc Irlandczyków w dniu 10 maja w pobliżu miejscowosci Macroom. Kawalerzyści przypuścili liczne ataki na piechotę irlandzką, mocno ją dziesiątkując. W wyniku ataków zginęło 500-600 powstańców, część z nich została zgładzona po wzięciu do niewoli. Straty angielskie były niewielkie. Pozostałe oddziały irlandzkie, które unikneły zagłady, wycofały się z powrotem do hrabstwa Kerry.

Po bitwie

Następnego dnia 11 maja, Boyle obległ i zdobył Carrigadrohid Castle, gdzie wziął do niewoli Boetiusa MacEgana, katolickiego biskupa. Biskup nie zamierzał poddać zamku i zażądał od obrońców dalszej walki przeciwko najeźdźcom, za co został powieszony nieopodal zamku. Dopiero wówczas garnizon poddał się Anglikom.