|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 13-15 sierpnia 1920 r. na przedpolach Warszawy rozegrała się decydująca bitwa wojny polsko-bolszewickiej. Określana mianem "cudu nad Wisłą" i uznawana za 18. przełomową bitwę w historii świata zadecydowała o... Bitwa Warszawska 1920 roku i sukces II Rzeczypospolitej w konfrontacji z bolszewikami na lata zaważył na losach Polski, a być może pozwolił też uniknąć zapaści cywilizacyjnej i politycznej, jeżeli chodzi o całą Europę - ocenia historyk prof. Wojciech Materski... Bitwa nad Niemnem, rozegrana pod koniec września 1920 r., ostatecznie przypieczętowała polskie zwycięstwo w wojnie z bolszewicką Rosją, potwierdzając militarne zdolności marszałka Józefa Piłsudskiego. Po klęsce pod Wa... Bitwa graniczna z Niemcami została przegrana w ciągu kilku pierwszych dni. 3 września Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę III Rzeszy. Konflikt z Polską przekształcił się tym samym w wojnę światową. Wybuch wojny w krótkim cz... Wtorkowy poranek 15 lipca 1410 roku był chłodny. Po całonocnej ulewie pozostał tylko niewielki deszcz. Wiatr był na tyle silny, że zrezygnowano z rozstawienia królewskiego namiotu kaplicznego. Na trzeci sygnał trębacza, 40-tysięczna armia polsko-litewska dosiadła...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Bitwa pod MaldonCzy wiesz że...? Kronika anglosaska (ang. Anglo-Saxon Chronicle) – zbiór roczników przedstawiających dzieje anglosaskiej Brytanii, skompilowany pod koniec IX wieku, najprawdopodobniej w królestwie Wesseksu (przedstawia właśnie taką perspektywę historiograficzną) pod panowaniem króla Alfreda Wielkiego. Tekst oryginalnej kompilacji nie zachował się - dysponujemy jednak 9 manuskryptami z różnych klasztorów angielskich, gdzie tekst podstawowy był uzupełniany o późniejsze wydarzenia. Bitwa pod Maldon (The Battle of Maldon) – poemat w języku staroangielskim o urwanym zakończeniu. Opisuje walkę Byrthnotha, jarla angielskiego króla Aelfryka, z Norwegami pod Maldon w 991 roku. Bohater ginie od zatrutej włóczni, a Anglosasów podrywa do dalszej walki Aelfwine, syn Aelfryka. Ethelred II Bezradny, Aethelred II, Ethelred II (ur. około 968 - zm. 23 kwietnia 1016) - król Anglików (978-1013 i od 1014-1016) o przydomku Nierozważny (Bezradny, Gnuśny). Jego przydomek wynikał z charakteryzującego go braku zdecydowania, co umożliwiło Duńczykom zajęcie Anglii. Syn Edgara I i jego drugiej żony, Elfridy. Bitwa pod Maldon miała miejsce dnia 10 sierpnia 991 r. w rejonie Maldon nad rzeką Blackwater (Essex) we Wschodniej Anglii. Do bitwy doszło w czasach panowania króla Æthelreda. Anglosasi prowadzeni przez Byrhtnotha ponieśli porażkę w starciu z wikingami. O bitwie wspomina Kronika anglosaska, według której na czele wikingów stać miał sam Olaf I Tryggvason. Inne źródło (Symeona z Durham) wspomina o Guthmundzie synu Steytana. Siły wikingów według różnych źródeł szacowane są na 2000-4000 ludzi. Anglosasi – tym mianem określa się rozmaite plemiona, wywodzące się z terenu obecnych Niemiec i Skandynawii, takie jak Anglowie, Sasi i Jutowie. Począwszy od V wieku plemiona te zasiedliły większą część Wysp Brytyjskich. Współczesny język angielski pochodzi od języka, którym Anglosasi posługiwali się 1500 lat temu.
Dania – Królestwo Danii (Kongeriget Danmark) – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich. W jej skład wchodzą też Grenlandia oraz Wyspy Owcze. Graniczy od południa z Niemcami. Od VIII wieku Wyspy Brytyjskie stały się częstym celem wypraw rabunkowych wikingów, ktorzy podjęli próbę zdobycia ziem wschodniej Anglii i jej zasiedlenia. Tereny znajdujące się w rękach wikingów nazywano Danelagh. Na początku X wieku zajęte przez Duńczyków ziemie zostały odzyskane przez króla Edwarda, jednak nie zniechęciło to wikingów od kontynuowania wypraw rabunkowych przez następne kilkadziesiąt lat. Podczas jednej z nich doszło do bitwy pod Maldon. W roku 991 Anglosasi podjęli rozmowy z najeźdźcami. Wikingowie w zamian za proponowane im zawieszenie broni, zażądali jednakże wielkiej ilości złota. W rozmowach z wikingami króla Edwarda reprezentowała szlachta oraz przywódca anglosaski Byrhtnoth, odpowiedzialny za obronę wybrzeża przed najazdami. Jego armię tworzyli głównie uzbrojeni chłopi. Ostatecznie Anglosasi odrzucili żądania wikingów (pokój za złoto), szykując się do bitwy. Edward I Starszy (ur. ok. 871, zm. 17 lipca 924 w Farndon-on-Dee w Cheshire) – siódmy król Wesseksu od 899, syn Alfreda Wielkiego i Ealhswith, córki Ethelreda Muncila, earla Gaini.
Essex jest hrabstwem niemetropolitarnym we wschodniej Anglii, graniczy z hrabstwami: Cambridgeshire i Suffolk od północy, Kent od południa, Hertfordshire od zachodu oraz z Miastem Londynem od południowego zachodu. Centrum regionu jest miasto Chelmsford. Wikingowie zatrzymali się na jednej z rzecznych wysepek, ociągali się jednak z atakiem, obawiając się anglosaskich włóczni i strzał w trakcie przeprawy. W tej sytuacji Byrhtnoth odstąpił nieco, dając wikingom możliwość zejścia na suchy ląd. W następstwie stoczonej bitwy, wódz armii anglosaskiej padł od mieczy przeciwnika, podobnie jak wielu jego ludzi. Nielicznym tylko udało się uciec. Po porażce pod Maldon w całym królestwie zapanował strach przed Wikingami, którym wypłacono wysoki trybut - danegeld. Anglosasi – tym mianem określa się rozmaite plemiona, wywodzące się z terenu obecnych Niemiec i Skandynawii, takie jak Anglowie, Sasi i Jutowie. Począwszy od V wieku plemiona te zasiedliły większą część Wysp Brytyjskich. Współczesny język angielski pochodzi od języka, którym Anglosasi posługiwali się 1500 lat temu.
Wyspy Brytyjskie (ang. The British Isles) – grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy. Największe wyspy i grupy wysp: Wielka Brytania (209 331 km²), Irlandia (84 406 km²), Hebrydy (7 555 km²), Szetlandy (1 466 km²), Orkady (975 km²), Anglesey (714 km²), Man (572 km²), Arran (427 km²), Wight (381 km²), Bute (122,2 km²) oraz Wyspy Scilly (16,3 km²). Łączna powierzchnia 315 134 km². Wyspy Brytyjskie wchodzą w skład terytoriów dwóch państw: Irlandii i Wielkiej Brytanii. Źródła The Anglo-Saxon Chronicle im Project Gutenberg (englisch) Symeon von Durham; J. Stevenson (1855). The Historical Works of Simeon of Durham. Church Historians of England, volume III, part II. Seeley’s. Abgerufen am 3. Oktober 2009. Danegeld (śr.ang. Dan – Duńczyk, geld – haracz, danina) – podatek gruntowy ściągany corocznie przez królów anglosaskich od końca X wieku, zniesiony przez Henryka II. Początkowo niejako okup dla duńskich najeźdźców lub pieniądze przeznaczone na obronę przed nimi.
Danelagh, Danelaw za panowania Alfreda Wielkiego obszar jurysdykcji duńskiej w północno-wschodniej części Anglii oddzielony linią demarkacyjną od Wesseksu. Powstał na mocy traktatu z 878 roku między Alfredem, królem Wesseksu, a pokonanym przezeń w morderczej walce dowódcą duńskich wikingów, Guthrumem. Traktat nie był zbyt korzystny dla Wesseksu, bo choć Londyn znalazł się pod władzą Alfreda, to handel morski Londynu był nadzorowany przez Duńczyków.
Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
