Bitwa pod Nasirijją – jedna z pierwszych dużych bitew w trakcie II wojny w Zatoce Perskiej. Ciężkie walki rozegrały się w rejonie miasta Nasirijja, leżącego w południowej części Iraku nad Eufratem, w dniach 23–29 marca 2003.

Nasirijja w trakcie wojny była siedzibą 3 Korpusu irackiej armii, złożonego z 11 Dywizji Piechoty, 51 Dywizji Piechoty Zmechanizowanej i 6 Dywizji Pancernej.

Przebieg bitwy

Jessica Lynch – jedna z 6 żołnierzy wziętych do niewoli podczas zasadzki, uwolniona 1 kwietnia

Walki rozpoczęły się 23 marca o godz. 6.00, kiedy konwój 507 kompanii remontowej US Army (liczący 31 żołnierzy w 18 pojazdach) przejeżdżał przez miasto i został zaatakowany przez Irakijczyków. W zasadzce zginęło 11 Amerykanów, 6 wzięto do niewoli. Wśród jeńców była Jessica Lynch. Żołnierze amerykańscy zostali zaatakowani przez Irakijczyków ukrytych w ciężarówkach poruszających się po autostradzie. W trakcie starcia amerykańska ciężarówka, biorąca udział w konwoju, zdołała uszkodzić iracki czołg typu 69, co było jedyną stratą po stronie irackiej.

Po odsieczy, której zadaniem było uwolnienie żołnierzy z zasadzki i która zakończyła się po 7 rano, walki przeniosły się na północ miasta. Tam 2 Brygada Ekspedycyjna Piechoty Morskiej (Task Force Tarawa) prowadziła ofensywę mającą na celu zajęcie mostów nad Kanałem Saddama. W starciach tych poległo 18 marines.

Na początku walk oddział lotniczy Pennsylvania Air National Guard ostrzelał omyłkowo amerykański pojazd, zabijając dwóch Amerykanów. Kolejnych 12 poległo w wyniku wymiany ognia w walce o kontrolę nad mostami. W zaciętych walkach w nocy 24 marca czołg M1 Abrams spadł do kanału, w wyniku czego utonęła jego załoga: kapral Evan Tyler James i sierżant Bradley Steven Korthaus.

Zniszczony pojazd opancerzony po zasadzce na autostradzie, 23 marca 2003

W następnym dniu walk (24 marca) armia iracka atakowała przeciwnika głównie z zaskoczenia, stosując granatniki przeciwpancerne. 24 marca do jednostek amerykańskich dołączyli Regimental Combat Team 1 (płk. Joe Dowdy) oraz Light Armored Reconnaissance Battalion (LAR, ppłk Eddie Ray). LAR atakowało wroga od północnej strony autostrady w Nasirijji. W trakcie patrolowania miasta Amerykanie ostrzeliwali napotkanych żołnierzy armii Saddama Husajna z samochodów opancerzonych. Nad miastem latały samoloty wojskowe USA, śmigłowce AH-1 Cobra, a do walki na lądzie przystąpiły czołgi M1A1. W wyniku udanych akcji militarnych LAR usuwał wroga z miasta.

Chemiczny Ali, kuzyn Saddama Husajna, stojący na czele irackich wojsk

Mimo porażek, jakich doznała armia iracka pod dowództwem Chemicznego Alego w pierwszych dwóch dniach bitwy, w nocy z 24 na 25 marca z miasta położonego na południe od Nasirijji, Kut, ruszyło irackie natarcie. By nie ryzykować utraty kontroli nad mostami, amerykańscy dowódcy postanowili przemieścić część sił na południe miasta, gdzie spodziewano się ataku. W nocy udała się tam grupa żołnierzy z 3 Batalionu Piechoty, Task Force Tarawa oraz później RCT (Regimental Combat Team), wzmocniona czołgami, pojazdami artyleryjskimi, samolotami oraz śmigłowcami Cobra. Z kolei siły LAR pozostały na północy miasta, strzegąc zdobytych mostów. Pierwsi na pole walki przybyli Amerykanie, którzy przed bitwą przygotowali sobie stanowiska. Gdy do Nasirijii dotarli Irakijczycy i rozpoczęły się walki, było jeszcze ciemno. Amerykanie rozgromili armię iracką, głównie dzięki wsparciu lotniczemu, i jeszcze przed świtem został odparty ostatni atak wroga. Szacuje się, iż w walkach mogło zginąć 200–300 irackich żołnierzy, około 300 wzięto do niewoli, przy czym po stronie amerykańskiej tylko jeden z marines odniósł rany. Była to pierwsza tak dotkliwa porażka wojska irackiego w tej wojnie.

W czasie nocnej bitwy amerykańskie samoloty zniszczyły wiele pojazdów i budynków cywilnych. Nie jest znana liczba ofiar wśród ludności cywilnej. Tuż przed końcem walk na miejsce starcia przybył oddział RCT. Za zwłokę i niestawienie się na czas na polu boju dowództwo armii USA zwolniło później z funkcji dowódcę tej formacji, pułkownika Joego Dowdy'ego.

Do 27 marca opór armii irackiej ustał. Od tego czas Amerykanie tworzyli kolumnę mającą udać się w dalszą drogę, której celem był Bagdad. Do 29 marca w sporadycznych starciach udział brały małe grupy milicji Saddama, które atakowały marines z broni ręcznej i rpg. Ataki te były nieskoordynowane i fedaini ponosili w nich duże straty.

Uwagi

Batalion Marines

W całej bitwie zginęło 29 amerykańskich żołnierzy, 60 zostało rannych. Amerykańskich jeńców wojennych, pojmanych podczas zasadzki na autostradzie 23 marca, odbito 1 kwietnia. Po stronie irackiej poległo ok. 400 żołnierzy, 1000 odniosło rany, a 300 wzięto do niewoli.

27 marca na dnie Kanału Saddama odnaleziono czołg M1 Abrams, który spadł do rzeki 24 marca. Wewnątrz znaleziono ciała dwóch marines.

Kalendarium bitwy