|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Od połowy stycznia można ponownie zgłaszać propozycje polskich innowacyjnych technologii ekologicznych, które będą promowane na całym świecie. Ze stworzonego przez resort środowiska tzw. akceleratora zielonych technologii GreenEvo korzysta już 13 firm.Te... W najbliższą niedzielę (4 stycznia 2009r.) Ziemia znajdzie się najbliżej Słońca. Oba ciała będzie wtedy dzielił dystans 147.1 milionów kilometrów - poinformował dr Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. W starożytności i ... Do 31 stycznia można zgłaszać kandydatów do nagrody Instytutu Matematycznego PAN. Zgłoszenia - z uzasadnieniem sygnowanym przez trzy osoby z tytułem profesora nauk matematycznych - powinny też zawierać życiorys kandydata i spis jego naukowych publikacji.Nagrody Instytutu Matematy... W dniach 29-30 września 2010 r. w Płowdiw, Bułgaria, odbędzie się giełda kooperacyjna w dziedzinie technologii informacyjnych i komunikacyjnych (TIK) oraz automatyki.
Na wydarzenie złoży się jednodniowe seminarium i dzień poświęcony wcześniej umówionym spotk... Ponad 3 tys. zwiedzających w ciągu 2 tygodni obejrzało wystawę "OSIEMNASTA... bitwa, która zmieniła losy świata" przygotowaną przez Muzeum Historii Polski z okazji 90. rocznicy Bitwy Warszawskiej i dostępną od 15 sierpnia w pawilonie przed Pałac...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Bitwa pod PłowdiwemCzy wiesz że...? X Wojna rosyjsko-turecka – konflikt między Rosją a Wielką Portą w latach 1877-1878. Na frontach działania wojenne toczyły się od 24 kwietnia 1877 do 31 stycznia 1878. Josif Władimirowicz Romejko-Hurko (Gurko) (ros. Иосиф Владимирович Ромейко-Гурко) (28 lipca 1828, Nowogród Wielki (wg innych źródeł wieś Burnejko w guberni mohylewskiej) - 28 stycznia 1901, wieś Sacharowo w guberni twerskiej) – feldmarszałek rosyjski. Bitwa pod Płowdiwem rozegrała się 17 stycznia 1878 roku, była ostateczną i rozstrzygającą bitwą X wojny rosyjsko-tureckiej. Dowódca sił rosyjskich Josif Hurko przegrupował swoje wojska w kierunku południowego wschodu w celu marszu na Konstantynopol, jednakże ich marsz został zatrzymany przez oddziały tureckie dowodzone przez Sulejmana Paszę w okolicach tureckiej fortecy, Płowdiw. 17 stycznia rosyjski kapitan Aleksandr Burago rozpoczął natarcie na miasto, wsparty oddziałami Josifa Hurko. Mimo silnego oporu ze strony Turków, Rosjanie zdobyli miasto biorąc do niewoli ponad 2 tysiące tureckich żołnierzy. Reszta oddziałów tureckich wycofała się aż pod Konstantynopol. Po bitwie Turcy poprosili Rosjan o pokój, który ostatecznie został zatwierdzony na mocy traktatu pokojowego z San Stefano. Sulejman Pasza el Faransawi (Francuz), arabski سليمان باشا الفرنساوي (ur. w lipcu 1788 w Lyonie, zm. 12 marca 1860 roku w Kairze), przed przyjęciem islamu Joseph François Anthelme Seve – oficer w armii Napoleona.
Wstępny traktat pokojowy w San Stefano kończący wojnę rosyjsko-turecką został podpisany 3 marca 1878 roku w miejscowości San Stefano (obecnie tureckie Yeşilköy). Sygnatariuszami dokumentu byli hrabia Mikołaj Ignatiew i Aleksander Nielidow z ramienia Rosji oraz Safwet Pasza (Minister Spraw Zagranicznych) i Sadullah Bej (ambasador w Berlinie) w imieniu Turcji. Traktat ten zmieniał sytuację na Bałkanach na korzyść Rosji, której wpływy by znacznie wzrosły, gdyby wszedł w życie. Zgodnie z traktatem miała powstać Wielka Bułgaria pod całkowitym wpływem Rosji. Wzbudziło to niepokój Wielkiej Brytanii i Austro-Węgier, które obawiały się nadmiernego umocnienia Rosji na Bałkanach oraz przejęcia kontroli nad Cieśninami. Na kongresie berlińskim w 1878 Rosja została odwiedziona od tych planów. BibliografiaRosja, Federacja Rosyjska (. Rosja jest największym państwem na świecie według powierzchni, jej terytorium jest większe od kontynentu: Europy, Australii i Antarktydy. Pod względem liczby ludności zajmuje 9. miejsce (po Chinach, Indiach, USA, Indonezji, Brazylii, Pakistanie, Bangladeszu i Nigerii).
Konstantynopol – nazwa Bizancjum nadana miastu przez Konstantyna Wielkiego, który wybrał je na swoją siedzibę; w latach 330–395 stolica cesarstwa rzymskiego; w latach 395–1453 stolica cesarstwa Bizantyjskiego i Cesarstwa Łacińskiego (1204–1261); stolica państwa ottomańskiego w latach 1453–1922. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |