Bitwa pod Pjongjangiem - Polski Serwis Naukowy

Bitwa pod Pjongjangiem była drugą największą bitwą lądową w trakcie wojny chińsko-japońskiej. Bitwa rozegrała się pomiędzy armią japońską a chińską. Siły chińskie liczyły od 13 do 15 tys. żołnierzy armii Beiyang, która przybyła do Pjongjangu 4 sierpnia 1894 roku.

Bitwa pod Seonghwan była pierwszą bitwą lądową w trakcie trwania wojny chińsko-japońskiej. Bitwa została stoczona 29 lipca 1894 roku pod wsią Seonghwan niedaleko miasta Asan w Korei, pomiędzy armią japońską a chińską.

Wojna rosyjsko-japońska - wojna pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Japonii toczona w okresie od 8 lutego 1904 do 5 września 1905 na Dalekim Wschodzie zakończona Traktatem z Portsmouth i zwycięstwem Japonii, która dzięki temu awansowała do grona światowych potęg. Japońska armia o stosunkowo małym doświadczeniu bojowym uzyskała druzgocące zwycięstwo nad siłami Rosji, co było dużym zaskoczeniem dla wielu obserwatorów konfliktu. Poniżający szereg klęsk armii rosyjskiej w ogromnym stopniu przyczynił się do niezadowolenia społecznego w Rosji i był główną przyczyną Rewolucji w 1905. Wojna była jednym z lokalnych konfliktów wybuchających przed I wojną światową.

Bitwa

Około 10 tys. żołnierzy japońskich, wchodzących w skład 5. Dywizji Piechoty, dowodzonej przez Nozu Michitsura oraz 3. Dywizji Piechoty pod dowództwem Katsury Tarō, wylądowały 12 czerwca pod Inchon, nie napotykając na żaden opór. Po wyruszeniu na południe i zwycięstwie w bitwie pod Seonghwanem, 29 lipca, armia japońska wyruszyła w kierunku Pjongjangu.

Pojęcia Chiny używa się w odniesieniu do krainy historycznej, obejmując wówczas całokształt chińskiej historii i kultury (zobacz: historia Chin), lub w węższym znaczeniu, w odniesieniu do Chińskiej Republiki Ludowej.

Korea – dawne zjednoczone państwo obydwu Korei: Północnej i Południowej, usytuowane na Półwyspie Koreańskim we wschodniej Azji. Graniczy od zachodu z Chinami i Rosją od północy. Obszar zamieszkuje jednolita grupa etniczna – Koreańczycy. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r., Korea została podzielona na dwa państwa: Republikę Korei (Korea Południowa) oraz Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (Korea Północna). Od 1948 roku do 1950 (wybuch wojny koreańskiej) granica pomiędzy Koreą Północną a Koreą Południową przebiegała dokładnie przez 38° równoleżnik, jednak od 1953 roku granice uległy zmianie.

Japońska armia dotarła do miasta 15 września 1894 roku. Rankiem tego samego dnia Japończycy zaatakowali od strony północnej i południowego wschodu, gdzie umocnienia były najsłabsze. Mimo że Chińczycy byli dobrze umocnieni, niespodziewany atak z flanki, spowodował wśród chińskich oddziałów spore straty oraz utratę kluczowych pozycji. O 16:30 garnizon miasta wywiesił białą flagę oznaczającą poddanie się. W nocy, wykorzystując ciemność oraz silny deszcz, części garnizonu, która nie odniosła ran w czasie bitwy, udało się uciec w kierunku miasta Wiju.

Cesarska Armia Japońska, pełna nazwa: Cesarska Armia Wielkiej Japonii (jap. 大日本帝國陸軍, Dai-Nippon Teikoku Rikugun?), nazwa japońskich sił lądowych, utworzonych w 1867 roku. Działalność armii kierowana była przez Cesarską Kwaterę Główną (Daihonei) oraz Ministerstwo Wojny Japonii (Rikugun sho).

Aritomo Yamagata (jap. 山縣有朋, pisownia współczesna 山県有朋, Yamagata Aritomo, ur. 14 czerwca 1838 w Kawashima w prowincji Nagato (dzisiejsze Hagi), zm. 1 lutego 1922 w Odawarze) – japoński polityk i wojskowy.

Straty chińskie wyniosły 2 tys. zabitych oraz 4 tys. rannych. Straty Japończyków były znacznie mniejsze i wyniosły 102 zabitych, 433 rannych oraz 33 zaginionych. Japończycy wkroczyli do Pjongjangu 16 września o świcie.

Po bitwie

Po bitwie nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy japońskiej 1. Armii. Ze względów zdrowotnych generał Yamagata Aritomo musiał zrezygnować i zastąpił go generał Oku Yasukata. Po bitwie Japończycy ruszyli na północ w kierunku rzeki Yalu, nie napotykając na żaden opór. Chińczycy (podobnie jak Rosjanie 10 lat później w trakcie wojny rosyjsko-japońskiej) zdecydowali się na obronę północnej części Korei wzdłuż ławicy na rzece Yalu.

Yalu (chiń. 鸭绿江, Yālù Jiāng; kor. 압록강, Amnok-gang) – rzeka we wschodniej Azji na granicy Chińskiej Republiki Ludowej oraz Korei Północnej, uchodząca do Zatoki Zachodniokoreańskiej na Morzu Żółtym, pomiędzy chińskim miastem Dandong a koreańskim Sinŭiju. Długość rzeki wynosi około 790 km, powierzchnia dorzecza – 62,6 km². Znajduje się na niej kilka elektrowni wodnych.

Bibliografia

Chamberlin, William Henry. Japan Over Asia, 1937, Little, Brown, and Company, Boston, 395 pp.

Kodansha Japan An Illustrated Encyclopedia, 1993, Kodansha Press, Tokyo ISBN 4-06-205938-X

Lone, Stewart. Japan's First Modern War: Army and Society in the Conflict with China, 1894-1895, 1994, St. Martin's Press, New York, 222 pp.

Paine, S.C.M. The Sino-Japanese War of 1894-1895: Perception, Power, and Primacy, 2003, Cambridge University Press, Cambridge, MA, 412 pp.

Warner, Dennis and Peggy. The Tide At Sunrise, 1974, Charterhouse, New York, 659 pp