Bitwa pod Prochorowką - Polski Serwis Naukowy

Bitwa pod Prochorowką – największa bitwa pancerna z serii wielu rozegranych na tzw. łuku kurskim między III Rzeszą a ZSRR; uznawana zarazem za największą bitwę pancerną w historii. 12 lipca 1943 roku w rejonie Prochorowki doszło do wielkiego starcia nacierającego II Korpusu Pancernego SS z kontratakującą radziecką 5. Armią Pancerną Gwardii. Po obu stronach brało udział w walce ponad 1200 czołgów i dział samobieżnych.

Erich von Manstein (właściwie Fritz Erich von Lewinski, (ur. 24 listopada 1887 w Berlinie, zm. 11 czerwca 1973 w Irschenhausen) – niemiecki feldmarszałek.

Wojska pancerne – jeden z głównych rodzajów wojsk lądowych. Charakteryzuje się dużą siłą ognia, dużą manewrowością i odpornością na ogień. Cechy te czynią je doskonałym rodzajem sił do wtargnięcia w ugrupowanie przeciwnika, rozwijania natarcia, głębokich uderzeń w strefę tyłową przeciwnika i prowadzenie pościgu. Wojska pancerne mogą również powstrzymać atak przeciwnika i wykonywać kontrataki w ramach działań obronnych. Czołgi mogą niszczyć wozy bojowe przeciwnika, pododdziały piechoty, wyrzutnie przeciwpancernych pocisków kierowanych i przy pewnych ograniczeniach angażować się w walkę ze śmigłowcami przeciwnika.

Bitwa rozpoczęła się rano 12 lipca 1943. Brały w niej udział wszystkie rodzaje wojsk lądowych (piechota, artyleria, wojska pancerne) i lotnictwo. Niemcy atakowali z kierunku Biełgorodu na Obojan, gdyż von Manstein zauważył tam dogodną pozycję do oskrzydlenia Rosjan. Walka przyjęła postać serii pojedynczych starć i potyczek. Mimo początkowej przewagi, jaką dawało Niemcom posiadanie czołgów Tiger, inicjatywę zyskiwały wojska radzieckie. W nocy z 12 na 13 lipca wojska niemieckie i radzieckie wycofały się celem reorganizacji. Próbę zdobycia Prochorowki i okolic podejmowano jeszcze kilka razy, lecz bez skutku. Mimo że 5. Armia Pancerna Gwardii poniosła bardzo ciężkie straty, 15 lipca dowództwo Grupy Armii "Południe" rozkazało zaniechać walk (rozkaz został wydany, ponieważ Hitler nakazał wysłanie II Korpusu Pancernego SS do Włoch).

Artyleria - to jeden z podstawowych rodzajów wojsk, na uzbrojenie którego wchodzą działa (armaty, haubice, moździerze) oraz wyrzutnie rakietowe, a w przeszłości także machiny miotające. Zadaniem artylerii jest zwalczanie celów naziemnych, powietrznych i nawodnych ogniem dział i pociskami rakietowymi. Wykonując swoje zadania, artyleria służy zwykle do wsparcia innych rodzajów wojsk lub działa samodzielnie. W skład artylerii wchodzi także sprzęt i służby umożliwiające skuteczne wykonywanie zadań ogniowych: systemy kierowania ogniem, systemy rozpoznania i wykrywania celów (w tym radary artyleryjskie), służby pomiarowe i inne.

II Korpus Pancerny SS – (niem. II. SS-Panzerkorps) jeden z niemieckich korpusów Waffen-SS. Został utworzony w lecie 1942 roku na terenie Niemiec, po czym został przerzucony do Francji, gdzie miał sprawować kontrolę nad dywizjami Waffen-SS znajdującymi się tam na rekonwalescencji. W styczniu 1943 roku przerzucony na południowy odcinek frontu wschodniego. Walczył o Charków i Biełgorod oraz brał udział w ofensywie letniej w 1943 roku. Z powodu chwiania się reżimu Mussoliniego we Włoszech dostał rozkaz przemarszu do Włoch, ale tylko 1 Dyw. SS faktycznie opuściła front wschodni. Jesienią 1943 r. na krótka przemianowany na 1 Armię Pancerną SS, ale wkrótce zmieniono nazwę na pierwotną. Korpus znalazł się w grudniu 1943 roku ponownie we Francji. Na front wschodni wrócił w kwietniu 1944 roku, gdzie w składzie Grupy Armii Południowa Ukraina walczył o Lwów. Po lądowaniu aliantów w Normandii walczył na froncie zachodnim w składzie Grupy Armii B w Normandii, pod Arnhem, w górach Eifel i podczas ofensywy w Ardenach. Wojnę zakończył w składzie 6 Armii Pancernej SS w Austrii.

26 kwietnia 1995 roku dekretem prezydenta Rosji, Borysa Jelcyna obszar wokół Prochorowki został uznany za Państwowe Wojenno-Historyczne Muzeum-Rezerwat o nazwie "Prochorowskie Pole" (Государственный Военно-Историческый Музей-Заповедник "Прохоровское Поле").

Wiktor Suworow (ukr. Ві́ктор Суво́ров, właśc. Władimir Bogdanowicz Rezun, Владимир Богданович Резун; ur. 20 kwietnia 1947 w Barabaszu, Kraj Nadmorski, ZSRR) – pisarz, w młodości oficer armii sowieckiej i sowieckiego wywiadu wojskowego GRU.

Piechota (lub infanteria) – wojsko walczące pieszo. Dawniej przemieszczało się pieszo, dzisiaj wykorzystuje inne środki transportu. Znane i wykorzystywane od starożytności do czasów współczesnych jako jeden z podstawowych składników armii. Piechota zawsze walczyła w najbliższej odległości wroga.

Bibliografia

Wiktor Suworow: Cień zwycięstwa. Poznań: Rebis, 2007. ISBN 978-83-7301-953-9.