Bitwa pod Sekigaharą - Polski Serwis Naukowy

Bitwa pod Sekigaharą

Bitwa pod Sekigaharą (jap. 関ヶ原の戦い, Sekigahara no tatakai) – bitwa w Japonii, która miała miejsce w dniu 15 września 1600 r. (wg chińskiego kalendarza), a 21 października wg obecnego, w pobliżu miejscowości Sekigahara.

Ze względu na znaczenie dla sytuacji wewnętrznej w kraju, znana też jako bitwa decydująca (jap. 天下分け目の戦い, tenka-wakeme no tatakai).

Przeciwnicy

Naprzeciw siebie stanęły dwie armie: wschodnia i zachodnia.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
Masamune Date (jap. 伊達政宗, Date Masamune?, ur. 5 września 1567 – zm. 27 czerwca 1636) był japońskim samurajem żyjącym w okresie Azuchi-Momoyama i wczesnym okresie Edo, spadkobiercą długiej linii potężnych daimyō z rejonu Tōhoku i twórcą współczesnego miasta Sendai. Był też wybitnym taktykiem, z racji braku jednego oka nazywanym jednookim smokiem (jap. 独眼竜, dokugan ryū?).

Armia wschodnia (tōgun), pod przywództwem Ieyasu Tokugawy. W jej skład wchodzili m.in.:

Hidetada Tokugawa;

Masanori Fukushima;

Yukinaga Asano;

Yoshishige Hachisuka;

Tadaoki Hosokawa;

Kazumasa Ikuma;

Kazutaka Nakamura;

Yoshiakira Katō;

Kazutoyo Yamanouchi;

Sadatsugu Tsutsui;

Nagamasa Kuroda.

Jej siły oblicza się na ok. 130 tys. żołnierzy, jednak nie wszystkie oddziały brały udział w bitwie.

Mitsunari Ishida (jap. 石田三成, Ishida Matsunari, ur. 1560, zm. 6 listopada 1600) - samuraj, który dowodził siłami koalicji zachodniej podczas bitwy pod Sekigaharą w 1600 roku.
Hidetada Tokugawa (?, ur. 30 lipca 1579, zm. 14 marca 1632) drugi siogun z dynastii Tokugawa. Rządził od 1605 do 1623. Był trzecim synem Ieyasu Tokugawa, założyciela dynastii szogunów Tokugawa.

Armia zachodnia (seigun), koalicja zachodnich daimyō pod dowództwem Mitsunariego Ishidy, w skład której weszli m.in:

Yoshihiro Shimazu;

Yukinaga Konishi;

Hideie Ukita;

Hidemoto Mōri;

Masaie Natsuka;

Yoshitaka Ōtani;

Ekei Ankokuji;

Morichika Chōsokabe.

Jej siły wynosiły ok. 80 tys żołnierzy, ale podobnie jak w przypadku armii wschodniej, nie wszystkie oddziały wzięły udział w walce.

Ieyasu Tokugawa (jap. 徳川家康, Tokugawa Ieyasu?, ur. 31 stycznia 1543, zm. 22 maja 1616) – założyciel dynastii szogunów Tokugawa, sprawował realną władzę w Japonii od 1600 roku do abdykacji w 1605.
Terumoto Mōri (jap. 毛利輝元, Mōri Terumoto, ur. 4 lutego 1553, zm. 2 czerwca 1625) - syn Takamoto Mōri i wnuk oraz spadkobierca wielkiego XVI-wiecznego dowódcy Motonariego Mōri. Walczył przeciwko Hideyoshiemu Toyotomi i przegrał. jako sojusznik tego ostatniego brał udział w wyprawie wojennej na Kyūshū (1587). Znany jako budowniczy zamku w Hiroszimie.

Oddziały Hideakiego Kobayakawy i Hiroie Kikkawy w decydującym momencie bitwy przeszły na stronę armii wschodniej.

Przebieg

Bitwa wybuchła 15 września 1600 r., gdy podczas ogromnej ulewy oddziały Fukushimy zmieniając swoje pozycje, wpadły na straż tylną Ukity. W ciężkich warunkach terenowych i w czasie deszczu armie rozpoczęły trwającą wiele godzin walkę.

Sytuacja armii zachodniej była lepsza dopóki wspomniane oddziały nie przeszły na stronę armii wschodniej. Zdrada zaowocowała pokaźnymi stratami w ludziach Konishiego i Ukity, które zostały niespodziewanie zaatakowane przez Hideakiego Kobayakawę. Po tym wydarzeniu panika ogarnęła armię zachodnią. Jednym z pierwszych, którzy uciekli był Mitsunari Ishida. Został złapany kilka dni później i publicznie stracony razem z Yukinagą Konishim i Ekei Ankokujim.

Mitsunari Ishida (jap. 石田三成, Ishida Matsunari, ur. 1560, zm. 6 listopada 1600) - samuraj, który dowodził siłami koalicji zachodniej podczas bitwy pod Sekigaharą w 1600 roku.
Masayuki Sanada (jap. 真田昌幸, Sanada Masayuki, ur. 1547, zm. 13 lipca 1611) - japoński daimyō z okresu Sengoku. Był trzecim synem Yukitaki Sanady, daimyō podlegającego rodzinie Takeda w prowincji Shinano. Był znany jako doskonały strateg. Jego synami byli Nobuyuki Sanada i Yukimura Sanada.

Bitwa otworzyła rodowi Tokugawa drogę do rzeczywistych rządów nad Japonią przez ponad 250 lat (epoka Edo), aż do drugiej połowy XIX wieku.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)