Bitwa pod Spicheren - Polski Serwis Naukowy

Bitwa pod Spicheren (6 sierpnia 1870) stoczona pod Spicheren, na południe od Saarbrücken między siłami pruskiej 1 Armii a francuskim II korpusem, podczas wojny francusko-pruskiej.

Moltke spodziewał się oporu Francuzów w okolicach Spicheren i Forbach. Aby wykorzystać to do operacyjnego okrążenia przeciwnika, rozkazał 2 Armii natarcie na Spicheren, a 1 Armii sforsowanie rzeki Saarlouis, obejście skrzydła i wyjście na tyły Francuzów. Plan miał świetne perspektywy, gdyż w tym rejonie Napoleon III nakazał koncentrację 4 własnych korpusów. Okazja została jednak zmarnowana przez Steinmetza, który samowolnie skierował się w pas działania 2 Armii.

II Cesarstwo Francuskie – przez pierwszych osiem lat swego panowania cesarz Napoleon III rządził bardzo autorytarnie. Reżim swej władzy oparł na wojsku, policji, administracji i Kościele katolickim. Zmniejszone zostały uprawnienia Senatu i Rady Stanu, a opozycja republikańska i socjalistyczna poddane zostały represjom oraz osłabione aresztowaniami i banicją swych przywódców. Ograniczone zostały dotychczasowe republikańskie prawa obywatelskie, wprowadzono na powrót cenzurę publikacji i widowisk, zakaz strajków, do 1864 r. zakaz zrzeszania się robotników, rozwiązana została Gwardia Narodowa, usunięto symbole republikańskie.

Karol Ludwik Napoleon Bonaparte, jako cesarz Napoleon III (ur. 20 kwietnia 1808 w Paryżu, zm 9 stycznia 1873 w Chislehurst, Kent, obecnie dystrykt Londynu Bromley, Wielka Brytania) – prezydent Francji w latach 1848-1852, cesarz Francuzów (fr. Empereur des Français) w latach 1852-1870. Syn Ludwika - krótkotrwałego króla Holandii (brata Napoleona Bonaparte) i Hortensji de Beauharnais - córki Józefiny, z jej pierwszego małżeństwa z wicehrabią Beauharnais.

Dwa korpusy 1 Armii działając częściami rozpoczęły natarcie na umocnioną pozycję Frossarda na linii wzgórz Spicheren. Prowadzone od czoła natarcia pruskiej piechoty były krwawo odpierane przez ogień Chassepotów i mitraliez. Osłabione linie pruskie przed kontratakami osłaniał jedynie celny i efektywny ogień własnej artylerii. W miarę jak nadciągały pozostałe oddziały 1 Armii, natarcia były ponawiane - jednak bez sukcesów za to ze sporymi stratami i przy znacznej dezorganizacji. Niektóre francuskie kontrataki odrzucały Prusaków bardzo daleko, z okazjami do większych sukcesów. Jednak Frossard nazbyt trzymał się aksjomatów francuskiej taktyki defensywnej.

Siły pruskiej 1 Armii słabły, ale na pole walki nadciągnęły oddziały z awangardy 2 Armii. Wznowione natarcie złamało opór francuskiej dywizji w centrum i zepchnęło ją z linii wzgórz. W następnej kolejności dokonało się obejście lewej flanki Francuzów. Widząc to Frossard wydał rozkaz generalnego odwrotu na linię Mozeli.

Obok wielu smutnych wniosków dla Francuzów, pojawił się jeden dotąd nieznany - tylko jedna z 4 francuskich dywizji zużyła podczas walki 146 000 naboi. Była to 1/3 dziennej produkcji całego francuskiego przemysłu zbrojeniowego.