Bitwa pod Wolf Mountain - Polski Serwis Naukowy

Bitwa pod Wolf Moutain odbyła się 8 stycznia 1877 roku pomiędzy wojskami Stanów Zjednoczonych wspieranymi przez indiańskich zwiadowców, a plemionami Lakotów i Czejenów. Bitwa była częścią Wojny o Góry Czarne.

Tło

Po klęsce George'a Custera w bitwie nad Little Bighorn, tylko nieliczna grupa Indian Siuksów (Lakotów) i Czejenów wróciła do rezerwatów - głównie po to, aby przeczekać zimę lub uzupełnić zapasy. Generał Nelson Miles z połączonymi siłami piechoty, kawalerii i artylerii kontynuował kampanię przeciwko Indianom Równin, do grudnia 1876 roku pokonując w kilku potyczkach wojowników Siedzącego Byka. Podobne sukcesy w walce z Czejenami Tępego Noża odniósł Ranald Mackenzie. Wówczas na czas zimy Szalony Koń poprosił wojsko o pokój, jednakże zabicie jego delegatów przez wojskowych zwiadowców z plemienia Crow spowodowało, że Indianie zerwali rozmowy i rozpoczęli serię ataków, które zmusiły Milesa do opuszczenia garnizonu.

Black Hills (Góry Czarne) to stosunkowo mały, izolowany łańcuch górski w zachodniej Dakocie Południowej, wznoszący się na terenie Wielkich Równin. Region ten, z powodu swojego odcięcia od Gór Skalistych ma wiele cech geologicznej anomalii i jest prawdopodobnie pochodzenia wulkanicznego. Uważany był przez Indian północnoamerykańskich za miejsce święte, zwane przez nich Paha Sapa. Łańcuch Black Hills jest najwyższym wzniesieniem leżącym w linii prostej między Górami Skalistymi a Alpami w Europie (nie licząc gór podwodnych w Oceanie Atlantyckim).

George Armstrong Custer (ur. 5 grudnia 1839 w New Rumley w Ohio, USA, zm. 25 czerwca 1876 w bitwie nad Little Bighorn, Montana) - dowódca amerykański, podpułkownik armii stałej, generał brygady ochotników, absolwent akademii wojskowej West Point.

Bitwa

Miles dotarł do stóp Black Hills rankiem 8 stycznia 1877 roku. Około godziny siódmej w okolicy Wolf Mountain nad rzeką Tongue wojownicy Szalonego Konia rozpoczęli ataki na jego oddział. Dzięki przewadze ogniowej Amerykanie odpierali jednak kolejne ataki wojowników Szalonego Konia, zmuszając go do przegrupowania swoich sił. Po odparciu kolejnego ataku, Miles wydał rozkaz kontrataku. Wówczas, w obliczu artyleryjskiej przewagi Amerykanów i pogarszającej się pogody, Szalony Koń zdecydował się na odwrót.

Dakotowie, Dakoci, Siuksowie, Sjuksowie, Lakoci – Indianie Ameryki Północnej z obszaru Wielkich Równin. Dzielą się na trzy grupy: wschodnią Santee, środkową Yankton i zachodnią Teton.

Siedzący Byk (w języku dakota Tatanka Yotanka, ang. Sitting Bull) (ur. ok. 1831, zm. 15 grudnia 1890) – wódz i szaman Indian plemienia Hunkpapa grupy Teton Dakotów (Siuksów).

Po bitwie

Mimo taktycznego remisu pomiędzy obiema stronami, wojska amerykańskie odniosły znaczący sukces strategiczny. Starcie uświadomiło Indianom, że nie mogą już czuć się bezpiecznie na swoich terytoriach nawet zimą lub podczas złej pogody. Po bitwie wielu wojowników wróciło pojedynczo do rezerwatów, a sam Szalony Koń poddał się wojskom USA w Forcie Robinson w Nebrasce w maju 1877 r.

Nelson Appleton Miles (ur. 8 sierpnia 1839, zm. 15 maja 1925) – oficer armii amerykańskiej, uczestnik wojny secesyjnej, walk z Indianami na amerykańskim Zachodzie i wojny amerykańsko-hiszpańskiej.

Szalony Koń, właściwie Tasunka Witko lub Tashunka Uitko (co znaczy: jego koń jest nieposkromiony) (ang. Crazy Horse, ur. 4 grudnia 1849, zm. 5 września 1877) – wódz Indian plemienia Oglalów należących do konfederacji Teton Dakotów (Siuksów).

Linki zewnętrzne

Strona poświęcona bitwie (ang.)