Bitwa w wąwozie Calugareni, to stoczona 23 sierpnia 1595 r. bitwa pomiędzy armią osmańską, a wojskami rumuńskimi i węgierskimi.

W roku 1594 wojska hospodara Wołoszczyzny Michała przyłączyły się do ligi antytureckiej. W tym samym roku siły te składające się z 8000 Rumunów oraz 2000 Węgrów rozpoczęły ataki na garnizony tureckie. Dnia 21 sierpnia 1595 r. armia turecka ruszyła na Bukareszt przekraczając Dunaj. Siły tureckie liczyły 100 000 żołnierzy i były dowodzone przez Sinana Paszę.

Hospodar zdecydował się na atak na maszerujących Turków w okolicy Giurgiu leżącym około 10 km od Bukaresztu. Wołosi wybrali jako miejsce walki bagnisty, otoczony drzewami wąwóz Calugareni.

Dnia 22 sierpnia 20 000 straż przednia Turków pod wodzą Saturadżi Mehmeda Paszy dotarła do wąwozu, gdzie została zaatakowana przez Rumunów. Z pomocą ruszyły wówczas wojska jazdy tureckiej i janczarzy z działami. Po włączeniu sie do walki głównych sił Sinana Paszy, Rumuni zostali odparci. Noc wojska tureckie spędziły w wąwozie.

Rankiem dnia 23 sierpnia 1595 r. Rumuni ostrzelali z dział siły tureckie, rozpoczynając nowy atak. Początkowo przewagę mieli Turcy, później wzmocnione siły rumuńskie uzyskały przewagę. Po nadejsciu posiłków węgierskich wojska tureckie znalazły się w okrążeniu. Na ich tyłu uderzyli Węgrzy. W szeregach tureckich wybuchła panika, która przerodziła się w ucieczkę po ranieniu Saturadżiego Paszy. Walka trwała do wieczora, po czym wojska Michała wycofały sie z pola bitwy.

Źródło