Bitwy o Negba - Polski Serwis Naukowy

Bitwy o Negba została stoczona pomiędzy Siłami Obronnymi Izraela a egipską armią o kibuc Negba podczas I wojny izraelsko-arabskiej (2 czerwca i 12 lipca 1948). Egipskie ataki zostały odparte, a kibuc Negba służył izraelskiej armii do prowadzenia dalszych operacji na pustyni Negew.

Tło wydarzeń

Odtworzona wieża obserwacyjna i palisada kibucu Negba

Kibuc Negba został założony w 1939. Był pierwszym nowoczesnym osiedlem żydowskim na pustyni Negew. Kibuc posiadała wieżę obserwacyjną, a cały jej teren był otoczony obronną palisadą. Osada była położona w ważnym strategicznie miejscu, na skrzyżowaniu dróg z Aszdod do wioski Bajt Jibrin z drogą z wioski Kawkaba do wioski Julis. W obliczu nadchodzącej wojny, mieszkańcy kibucu ufortyfikowali swoją osadę. Na jej obwodzie wybudowano 13 stanowisk obronnych, które były połączone siecią okopów. Wokół linii obrony utworzono dwa pasy pola minowego. Wewnątrz osady wybudowano liczne podziemne schrony. Drogę wychodzącą w kierunku południowym zaminowano i zabarykadowano. Otwartą pozostawiono jedynie drogę wychodzącą na północ. Została ona poszerzona i mogła spełniać zadania tymczasowego pasa do lądowania samolotów.

Pierwsza wojna izraelsko-arabska 1948-1949 jest znana w Izraelu jako Wojna o Niepodległość (hebr. מלחמת העצמאות), natomiast Arabowie nazywają ją an Nakba (arab. النكبة, "Katastrofa"). Była to pierwsza z serii wojen izraelsko-arabskich.
Julis (arab. كوكبا) - nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Gazy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 11 czerwca 1948.

12 maja 1948 członkowie egipskiego stowarzyszenia paramilitarnego Braci Muzułmańskich zajęli dawny fort brytyjskiej policji w wiosce Iraq Suwajdan, położone w odległości zaledwie 1,7 km na południe od Negba. Wywołało to zaniepokojenie mieszkańców kibucu. 18 i 19 maja członkowie żydowskiej Hagany bez powodzenia usiłowali odbić ten fort.

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.
Supermarine Spitfire — brytyjski jednomiejscowy myśliwiec zbudowany w wytwórni Supermarine w Southampton w Anglii. Jeden z najsłynniejszych używanych podczas II wojny światowej samolotów bojowych, na którym walczyli również Polacy.

W pierwszych dniach I wojny izraelsko-arabskiej doszło do bitwy o kibuc Yad Mordechai (19-24 maja 1948). W trakcie jej trwania, w dniu 21 maja egipski oddział zmotoryzowany podjechał w bezpośrednią bliskość kibucu Negba. Równocześnie egipskie samoloty przeprowadziły jego bombardowanie, w którym zginął dowódca obrony Icchak Dubno ("Joav"). W kolejnych dniach Egipcjanie nękali mieszkańców kibucu ostrzałami i nieustannymi patrolami pojawiającymi się w jego sąsiedztwie. Po zdobyciu kibucu Yad Mordechai wojska egipskie przeprowadziły natarcie w kierunku na miasto Aszdod. Aby temu przeciwdziałać, Izraelczycy przeprowadzili Operację Filistia, w której ponieśli taktyczną porażkę. Izraelczycy odnieśli jednak strategiczne zwycięstwo powstrzymując natarcie Egipcjan na północ. Egipskie dowództwo zmieniło wówczas swoją strategię z ofensywnej na bardziej defensywną. W opinii wielu historyków był to moment zwrotny w walkach na froncie południowym.

Pistolet maszynowy – indywidualna broń strzelecka, zasilana amunicją pistoletową. Samoczynna, rzadziej samoczynno-samopowtarzalna. Przeznaczona do zwalczania siły żywej na odległości do 200 m, do likwidacji oporu w schronach i rowach strzeleckich, do walk partyzanckich i dywersyjnych itp. Działanie oparte najczęściej na zasadzie odrzutu zamka swobodnego rzadziej półswobodnego. Zasilana z magazynków o dużej pojemności. Pierwszym pistoletem maszynowym był włoski pistolet maszynowy Villar-Perosa.
Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).

W następnych dniach mniejsze egipskie oddziały przeprowadziły uderzenia w kierunku wschodnim, zajmując 1 czerwca arabskie wioski Bait Jibrin i Al-Faluja. Podczas tych działań Egicpjanie podeszli pod ufortyfikowany kibuc Negba z zamiarem jego zdobycia. W obronie Negba walczyło 70 żołnierzy Brygady Givati i 70 mieszkańców kibucu (w tym 10 kobiet). Mieli oni w sumie na swoim uzbrojeniu: 80 karabinów, 200 granatów ręcznych, 500 koktajli Mołotowa, 20 pistoletów maszynowych, 8 karabinów maszynowych, 5 moździerzy i 1 granatnik PIAT.

Bajt Jibrin (arab. بيت جبرين) - nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hebronu w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 29 października 1948.
Kibuc (hebr. קִבּוּץ) – spółdzielcze gospodarstwo rolne w Izraelu, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną. Pomimo że inne kraje miały spółdzielcze gospodarstwa, to jednak nigdzie nie zostały one tak rozwinięte jak w Izraelu. Kibuce odegrały znaczącą rolę przy tworzeniu państwa Izrael i nadal odgrywają znaczącą rolę w narodowej gospodarce.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Siły Obronne Izraela (właśc. Armia Obrony Izraela; hebr. צבא הגנה לישראל, Cwa Hagana l-Israel, w skrócie CaHaL, hebr. צה"ל; pol. Siły Obronne Izraela, SOI, ang. Israel Defence Forces, IDF) – oficjalna nazwa armii izraelskiej.

Butelka zapalająca (potocznie koktajl Mołotowa) – rodzaj prymitywnego granatu zapalającego. Składa się ze szklanej butelki napełnionej w 2/3 łatwopalną cieczą (najczęściej benzyną), zazwyczaj zaczopowanej zwitkiem tkaniny stanowiącym lont. Jest to najpowszechniejszy ze względu na swą prostotę sposób budowy butelek zapalających. Jest on jednak dość niebezpieczny, gdyż butelka nie jest szczelnie zamknięta i istnieje prawdopodobieństwo, że przy przechyleniu butelki wypłynie więcej paliwa, niż jest w stanie wchłonąć materiał i może ono zwilżyć zewnętrzne ścianki butelki, co przy próbie zapalenia lontu może zakończyć się wypadkiem. Prawidłowo wykonany koktajl Mołotowa powinien mieć szczelną zatyczkę i lont przywiązany do szyjki butelki. W takiej sytuacji przed odpalaniem należy zwilżyć lont w paliwie. Zdarza się, że jako lont stosowany jest nasączony paliwem tampon zawinięty w szczelną folię. Takie rozwiązanie eliminuje konieczność zwilżania lontu przed użyciem, gdyż można to uczynić już podczas produkcji, zaś właściwości chłonne tamponu i folia zapobiegają odparowywaniu mieszanki z lontu. By użyć tak przygotowaną butelkę zapalającą wystarczy przepalić (np. zapalniczką) folię tak, by tampon się zajął i rzucić.

Mk II Matilda II (A12) - brytyjski czołg piechoty z okresu II wojny światowej, nazwa Matilda pochodzi od kaczki o tym samym imieniu z popularnego wtedy komiksu.

Moździerz - rodzaj prostego działa strzelającego stromotorowo. W większości, z wyjątkiem największych rodzajów, nie stosuje się oporopowrotnika. Ponieważ rolę ciężkich moździerzy oblężniczych przejęło lotnictwo, obecnie często definiuje się moździerz jako działo nie mające oporopowrotnika. Bywa także utożsamiany z moździerzem piechoty, nazywanym moździerzem właściwym. W starszej literaturze można spotkać nazwę miotacz lub miotacz min.

Granat ręczny – pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym, substancją dymotwórczą lub inną substancją. Granat ręczny wyposażony jest w zapalnik czasowy lub uderzeniowy.

Karabin maszynowy - samoczynna, zespołowa broń palna strzelająca amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm. Karabiny maszynowe bardzo często są zasilane taśmą nabojową, gdzie umieszczona jest amunicja.

Zasłona dymna – chmura dymu stosowana w wojsku dla ukrycia jednostek lub stanowisk ogniowych, do sygnalizacji oraz utrudniania obserwacji terenu przeciwnikowi (podstawowy cel). Także może służyć w celach ofensywnych do maskowania pozycji i utrudniania naprowadzania ognia podczas szturmu. Zasłony dymne powstają wskutek spalania substancji dymotwórczych i ich mieszanek (np. indygo, chloran potasu, azotan potasu, dekstryna, laktoza, auramina, rodamina, błękit metylenowy, oranż metylowy. Do stawiania zasłon dymnych stosuje się: (indywidualnie przez żołnierza) – świecę dymną lub granat dymny, a na masową skalę – agregaty dymotwórcze np. GD-1, GD-2 na ciężarówce Star 266, WDZ-80 do śmigłowców.