Blanche Bingley - Polski Serwis Naukowy

Blanche Bingley, zamężna Hillyard (ur. 3 listopada 1863 w Londynie, zm. 6 sierpnia 1946), tenisistka brytyjska, sześciokrotna zwyciężczyni Wimbledonu w grze pojedynczej.

Grała w tenisa w klubie sportowym z londyńskiej dzielnicy Ealing - Ealing Lawn Tennis & Archery Club. W 1884 uczestniczyła w inauguracyjnym turnieju wimbledońskim kobiet, dochodząc do półfinału. Rok później wygrała rywalizację pretendentek (tzw. All Comers) i stanęła do walki z broniącą tytułu Maud Watson, jednak właściwy finał (challenge round) przegrała 1:6, 5:7. Pierwsze zwycięstwo wimbledońskie w grze pojedynczej odniosła w 1886, rewanżując się Watson 6:3, 6:3. W kolejnych latach wielokrotnie występowała w meczach finałowych, przystępując do nich albo jako obrończyni tytułu, albo zwyciężczyni turnieju pretendentek. Zwycięstw w grze pojedynczej odniosła łącznie sześć, siedmiokrotnie kończyła mecz finałowy jako pokonana. Pięciokrotnie lepsza od niej w finale okazywała się Lottie Dod (najmłodsza mistrzyni Wimbledonu w 1887). Od 1888 występowała pod nazwiskiem małżeńskim Hillyard (mąż George Hillyard pełnił w latach 1907-1924 funkcję sekretarza All England Lawn Tennis & Crocquet Club, organizatora turnieju wimbledońskiego).

Tenis, tenis ziemny – dyscyplina sportowa rozgrywana na korcie tenisowym, polegająca na przebijaniu rakietą tenisową piłki ponad lub obok siatki na pole przeciwnika, w sposób utrudniający jej odbiór. Może być rozgrywana pojedynczo (tzw. singel) lub w dwuosobowych zespołach zawodników jednej płci (debel) lub obu (mikst). Tenis należał do grona letnich dyscyplin olimpijskich od roku 1896 do 1924. Do ich programu powrócił w 1988 i jest w nim do dziś.

Wimbledon znajduje się w jednej z 32 dzielnic Wielkiego Londynu (w London Borough of Merton), położony jest na południowy zachód od centrum miasta. Na tamtejszych kortach trawiastych (All England Lawn Tennis and Croquet Club) odbywa się co roku, na przełomie czerwca i lipca, najstarszy i najbardziej prestiżowy turniej tenisowy w świecie – The Championships. Rozgrywany jest on od 1877 roku jako mistrzostwa Anglii, zaliczany jest do turniejów Wielkiego Szlema. Wimbledon uznawany jest za nieoficjalne mistrzostwa świata na kortach trawiastych.

Ostatni finał w grze pojedynczej osiągnęła w wieku 38 lat, w 1901. Starty kontynuowała w kolejnych latach, jeszcze w 1906 wygrywając (po raz drugi w karierze po 1899) grę podwójną. Ostatni raz uczestniczyła w Wimbledonie w 1912. Z powodzeniem startowała także w turniejach poza Anglią, wygrywając trzykrotnie międzynarodowe mistrzostwa Irlandii (1888, 1894, 1897) i dwukrotnie międzynarodowe mistrzostwa Niemiec (1897, 1900).

Osiągnięcia w turnieju wimbledońskim:

gra pojedyncza

zwycięstwa 1886, 1889, 1894, 1897, 1899, 1900

finały 1885, 1887, 1888, 1891, 1892, 1893, 1901

gra podwójna

zwycięstwa 1899, 1906

Finały Wimbledonu w grze pojedynczej:

1885 1:6, 5:7 z Maud Wilson

1886 6:3, 6:3 z Maud Wilson

1887 2:6, 0:6 z Charlotte Dod

1888 3:6, 3:6 z Charlotte Dod

1889 4:6, 8:6, 6:4 z Leną Rice

1891 2:6, 1:6 z Charlotte Dod

1892 1:6, 1:6 z Charlotte Dod

1893 8:6, 1:6, 4:6 z Charlotte Dod

1894 6:1, 6:1 z Edith Austin

1897 5:7, 7:5, 6:2 z Charlotte Cooper (później zamężna Sterry)

1899 6:2, 6:3 z Charlotte Cooper

1900 4:6, 6:4, 6:4 z Charlotte Cooper

1901 2:6, 2:6 z Charlotte Cooper-Sterry