Bliżyce – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Niegowa. Pierwsza wzmianka o wsi „ Blischicz” pochodzi z roku 1369. Na przełomie XIV i XV wieku na utrzymanie starostwa i zamku lelowskiego płynęły dochody z Bliżyc, które w tym okresie posiadały karczmę. Była tu bardzo żyzna gleba, dlatego kasztelanowie a później starostowie lelowscy doskonale umieli to wykorzystać. Wieś ta stanowiła własność królewską i przez kilka wieków należała do zamku w Lelowie. Dlatego też mieszkańcy Bliżyc w tym okresie mieli lepszą sytuację materialną i prawną od innych wsi. Podlegali oni sądom królewskim i byli pod ochroną starostów, ich przedstawicielem był sołtys. Od XIV wieku Bliżyce należały do parafii Lelów. Były odległe od Lelowe o 6 km w drodze prostej. W wieku XVI parafię tą podzielono na staromiejską i lelowską, Bliżyce weszły w skład staromiejskiej. Podkreślić należy, że w porównaniu z innymi wioskami położonymi bardziej na zachód, była to wioska bogata. Świadczy o tym wizytacja z 1763 roku według której Bliżyce ze swych pól karczemnych płaciły oprócz dziesięciny należnej swemu proboszczowi jeszcze dziesięcinę proboszczom Zrębic. Około roku 1846 nastąpiła komasacja starej wsi. Bliżyce zmieniają swe położenie i całkowicie swój kształt. Dotychczas tworzyły one skupisko sięgające w głąb dzisiejszych Sokolnik. Po komasacji wydłużają się w linię prostą ciągnąc się na długość około 3-4 km, obecnie około 6 km . Wieś została podzielona na części, których nazwy, pomimo całkowitej integracji funkcjonują w słownictwie miejscowej ludności do dziś. Zalesie od strony północnej, dalej idąc w kierunku południowym Stawki, następnie właściwa wieś. Za wsią Ogrody, które wzięły swą nazwę od rzeczywistych ogrodów. Za ogrodami znajdowała się tzw. Mrówka położona na wapiennym wzgórzu gdzie znajdowały się liczne mrowiska. Wszystkie grunty wsi podzielono na 20 morgowe huby, cała wieś składała się z 21 łanów.

Pisząc o Bliżycach należy wspomnieć o szkolnictwie na tym terenie. Według protokołu sporządzonego w Ślęzanach 25 lutego 1823 roku na 23 gospodarzy zamieszkujących Bliżyce, tylko jeden sołtys Antoni Mazanek był piśmienny. Około 1863 roku w Bliżycach powstała prywatna szkoła. Nauczano w języku rosyjskim, gdyż był on językiem urzędowym. W języku polskim uczył mieszkańców Stefan Szczepańczyk, mieszkaniec Antolki żyjący w latach 1880-1926. Zajęcia odbywały się w prywatnym domu państwa Lisów. Drewniana szkoła mieszcząca się na środku wsi została wybudowana około roku 1910-1912. W styczniu 1997 roku została oddana nowa piękna ośmioklasowa Szkoła Podstawowa w Bliżycach.

W pamięci mieszkańców Bliżyc pozostały wspomnienia z okresu II wojny światowej. Na tych terenach walczyły różne ugrupowania wojskowe, przede wszystkim Bataliony Chłopskie i Armia Krajowa. Brały one udział w drobnych potyczkach batalistycznych oraz działaniach dywersyjnych Już w grudniu 1939 roku powstała organizacja pod kryptonimem „ Adam”. W 1940 roku przy oddziałach wojskowych powstał punkt sanitarny, który wszedł w skład Ludowego Związku Kobiet i Zielonego Krzyża. Punkt sanitarny zajął się zakwaterowaniem około 150 rodzin warszawskich skierowanych przez Radę opiekuńczą po powstaniu warszawskim. Ludzie ci znaleźli schronienie przede wszystkim w budynku szkoły.

Okres powojenny to lata rozkwitu Bliżyc. Wykopano wiele studni co znacznie ułatwiło życie mieszkańcom. W 1956 roku wybudowano kuźnię służącą kilku wioskom, która była użytkowana do lat 70 – tych. W latach siedemdziesiątych przeprowadzono przez wieś rurociąg oraz elektryczność. Przy czynnym udziale mieszkańców wybudowano bitą drogę oraz budynki GS-u: magazyny skupu żywca i zboża . W styczniu 1997 roku została oddana nowa, piękna szkoła w Bliżycach.

Obecnie we wsi znajduje się piękna szkoła podstawowa, OSP, placówki handlowe, gospodarstwo agroturystyczne i lecznicza dla zwierząt. Bliżyce zajmują 637,06 ha co stanowi:

użytki rolne - 581,0 ha, lasy - 11,97 ha, tereny zabudowane - 30,16 ha, wody, nieużytki - 1,09 ha, nieużytki rolne - 1,34 ha, pozostałe tereny - 11,5 ha.

W 2001 roku wieś zamieszkiwało 605 osób, w 2005 roku 586 a na dzień 31 grudnia 2006 roku wieś zamieszkiwało 592 mieszkańców.

Źródło: www.niegowa.e-gmina.pl

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Zobacz też

Linki zewnętrzne