|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dzisiejszej nocy wystąpi maksimum całkiem aktywnego roju Lirydów. W okolicach północy i w drugiej połowie nocy będzie można zobaczyć kilkanaście meteorów na godzinę - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PA... Dużą aktywność Geminidów, jednego z najaktywniejszych rojów meteorów naszego nieba, możemy obserwować w nocy z poniedziałku na wtorek - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Geminidy to jeden z naj... W nocy z poniedziałku na wtorek maksimum swojej aktywności osiąga ciekawy rój meteorów o nazwie Bootydy czerwcowe - informują strony internetowe Pracowni Komet i Meteorów (PKiM). Bootydy czerwcowe zostały utworzone przez kometę 7P/Pons-Win... W drugiej połowie nocy z 3 na 4 stycznia będziemy mogli obserwować wysoką aktywność roju Kwadrantydów - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Kwadratydy to rój meteorów aktywny od 28 grudn... W nocy z poniedziałku na wtorek będzie można obserwować wysokie maksimum aktywności ciekawego roju Kwadrantydów - informuje dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie.W dniach 28 grudnia - 12 stycznia możemy obserwo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Blok przedsudeckiCzy wiesz że...? Uskok brzeżny sudecki – strefa nieciągłości oddzielająca Sudety od Przedgórza Sudeckiego i Niziny Śląskiej, a pod względem geologicznym Sudety od bloku przedsudeckiego. Biegnie w kierunku ESE–WNW. Ciągnie się od okolic Vidnavy (Republika Czeska) do Złotoryi. Dalszy przebieg uskoku na wschód i na zachód jest hipotetyczny. W czasie orogenezy alpejskiej, wzdłuż płaszczyzny uskoku, nastąpiło podniesienie Sudetów w stosunku do przedpola, jednak jego historia jest prawdopodobnie dużo starsza. Plejstocen – epoka, która wraz z holocenem stanowi okres czwartorzędu, który jest formalnie trzecim okresem w erze kenozoicznej. Trwał od 2,588 mln lat temu (obejmując piętro gelas, dawniej zaliczane do pliocenu) do początku holocenu 11700 lat temu (przed rokiem 2000). Plejstocen nieformalnie nazywany jest też epoką lodowcową, lub epoką lodową, w której olbrzymie lodowce kontynentalne (lądolody) pokryły wielką część Europy, łącznie z Polską, a także inne obszary strefy umiarkowanej, a więc zachodnią Syberię, Amerykę Północną, Grenlandię, Tybet, Ziemię Ognistą, Argentynę, Tasmanię. Blok przedsudecki - jednostka geologiczna w południowo-zachodniej Polsce. Od południa graniczy z Sudetami linią uskoku sudeckiego brzeżnego; od północy z monokliną przedsudecką i monokliną śląsko-krakowską linią uskoku środkowej Odry; od zachodu graniczy z perykliną Żar; od wschodu ze strefą śląsko-morawską. Zbudowany ze skał metamorficznych i magmowych. Przykryty częściowo skałami osadowymi wieku od permu do plejstocenu, których miąższość rośnie ku północy. Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.
Nizina Śląsko-Łużycka (317.7) - rozległa równina w południowo-zachodniej Polsce i południowo-wschodnich Niemczech. Jest to najdalej na południowy wschód wysunięty fragment (makroregion podprowincji Nizin Sasko-Łużyckich). Od północy graniczy z Wzniesieniami Łużyckimi z Wałem Mużakowa, od północy i północnego wschodu z Wałem Trzebnickim, od wschodu z Niziną Śląską, od południa z Sudetami (Pogórzem Zachodniosudeckim). W obrębie bloku przedsudeckiego wyróżnia się następujące, mniejsze jednostki (część z nich kontynuuje się w obrębie Sudetów): metamorfik kaczawski, metamorfik Imbramowic, masyw Strzegom-Sobótka, blok sowiogórski, masyw Gogołów-Jordanów, masyw gabrowy Ślęży, masyw serpentynitowy Sobótki, masyw serpentynitowy Szklar, masyw serpentynitowy Braszowic, masyw gabrowy Brzeźnicy, strefa Niemczy, metamorfik niemczański, metamorfik Doboszowic, metamorfik Wzgórz Strzelińskich, masyw strzeliński, masyw Žulovej, metamorfik wschodniosudecki, metamorfik środkowej Odry, jednostka Leszna i synklinorium Rawicza. Monoklina przedsudecka - monoklina w Polsce południowo-zachodniej zbudowana ze skał permu i triasu, w części wschodniej i północnej także jury zapadających pod kątem kilku stopni na północ. Na zachodzie ciągnie się poza granicę Polski, a w kierunku południowo-wschodnim przedłuża się w monoklinę krakowsko - częstochowską (monoklinę śląsko-krakowską), północną granicę wyznacza linia biegnąca przez Niemodlin, Strzelce Opolskie, Lubliniec w stronę Częstochowy. Na południu graniczy z blokiem przedsudeckim.
Skały są to duże skupiska minerałów jednorodnych lub różnorodnych. Ze względu na sposób powstania wyróżnia się skały magmowe, osadowe i przeobrażone (metamorficzne) Jest przedłużeniem Sudetów, od których został oddzielony dopiero w czasie orogenezy alpejskiej. Według niektórych geologów jest częścią Sudetów. Geograficznie obejmuje Przedgórze Sudeckie oraz południowe części Niziny Śląskiej i Niziny Śląsko-Łużyckiej. BibliografiaSkały osadowe (sedymentacyjne) – jeden z trzech głównych typów skał (obok skał magmowych i metamorficznych) budujących skorupę ziemską, powstają przez nagromadzenie się materiału przynoszonego przez czynniki zewnętrzne (np. wodę, lodowiec, wiatr), na skutek jego osadzania się lub wytrącania z roztworu wodnego. Nauka zajmująca się powstawaniem skał osadowych to sedymentologia.
Sudety (332) – łańcuch górski na obszarze południowo-zachodniej Polski i północnych Czech, stosunkowo niewielki skrawek znajduje się w Niemczech; najwyższy szczyt Śnieżka, 1602 m n.p.m.; są najwyższą częścią Masywu Czeskiego oraz najwyższymi górami Czech. Ciągną się od Doliny Łaby po Bramę Morawską. Od północnego wschodu obcięte są wyraźnym uskokiem - uskokiem sudeckim brzeżnym od Przedgórza Sudeckiego. Północna granica z Niziną Śląsko-Łużycką na linii Złotoryja - Bolesławiec - Zgorzelec jest umowna. Również południowa granica na obszarze Czech i Moraw jest dość zawikłana.
Czy wiesz że...? beta Przedgórze Sudeckie (cz. Krkonošsko-jesenické podhůří, Sudetské podhůří, niem. Sudetenvorland) (332.1) — obszar (makroregion) położony na północ od właściwych Sudetów, będący z nimi w łączności, jednak oddzielony od Sudetów wyraźną linią tektoniczną (uskok brzeżny sudecki).
Pofałdowana równina - najwyższe wzniesienie: Ślęża 718 m n.p.m.
Monoklina śląsko-krakowska - monoklina położona na południu Polski (wyżyna Krakowsko-Częstochowska i Wyżyna Wieluńska), zbudowana ze skał permu i triasu, w części wschodniej i północnej także jury zapadających pod kątem kilku stopni na północ. W kierunku północno-zachodnim w sposób umowny graniczy z monokliną przedsudecką.
Metamorfik kaczawski (strefa kaczawska) - jednostka geologiczna (tektoniczna) o dość niewyraźnych granicach i charakterze. Jej część leży w Sudetach, część natomiast na bloku przedsudeckim. Część północno-wschodnia, leżąca na bloku przedsudeckim, jest w znacznej mierze przykryta młodszymi osadami, głównie trzeciorzędowymi i czwartorzędowymi, spod których odsłania się wyspowo. Najdalej na północ i wschód wysunięte fragmenty metamorfiku kaczawskiego znane są jedynie fragmentarycznie z głębokich wierceń.
Nizina Śląska (318.5) (czes. Slezská nížina, dawniej cz. Oderská nížina, niem. Schlesische Niederung, Schlesische Tiefebene, Schlesische Bucht lub Oderebene) – rozległa równina w południowo-zachodniej Polsce i północnych Czechach. Jest to najdalej na południe wysunięty fragment (makroregion podprowincji Nizin Środkowopolskich). Leży pomiędzy Przedgórzem Sudeckim i Sudetami na południu, Kotliną Ostrawską na południowym wschodzie, Wyżyną Śląsko-Krakowską i Wyżyną Małopolską na wschodzie, Wałem Trzebnickim na północy i Niziną Śląsko-Łużycką na zachodzie, głównie wzdłuż doliny Odry. Wysokość od ok. 100 do 260 m n.p.m.
Skały metamorficzne (skały przeobrażone) - jeden z trzech głównych typów skał budujących skorupę ziemską, powstałe ze skał magmowych bądź osadowych (jak również niekiedy innych metamorficznych) na skutek przeobrażenia (metamorfizmu) pod wpływem wysokich temperatur (np. w pobliżu ognisk magmy) lub wysokiego ciśnienia (np. w strefach subdukcji), oraz związanych z nimi procesów chemicznych. Metamorfizm powoduje zmiany składu mineralnego, czasami też chemicznego skał oraz ich struktury i tekstury.
Blok sowiogórski, zwany również krą sowiogórską – jednostka geologiczna w Sudetach i bloku przedsudeckim (Przedgórzu Sudeckim), przecięta uskokiem sudeckim brzeżnym. Na obszarze Sudetów od północnego zachodu graniczy z depresją Świebodzic, od południowego zachodu i południa z niecką śródsudecką, od południowego wschodu ze strukturą bardzką. Na obszarze bloku przedsudeckiego (Przedgórza Sudeckiego) graniczy od północy z masywem Gogołów-Jordanów, a od wschodu ze strefą Niemczy.
Skały magmowe – jeden z trzech głównych typów skał (obok skał osadowych i metamorficznych) budujących skorupę ziemską, powstałych wskutek krystalizacji lub zakrzepnięcia magmy w głębi skorupy ziemskiej lub lawy na powierzchni Ziemi. Geolodzy opisali ponad 700 odmian skał magmowych. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |