Bogusław V - Polski Serwis Naukowy

Bogusław V (Wielki) (ur. w okr. 1317–1318, zm. między 3 lutego a 24 kwietnia 1374) – książę wołogosko-rugijski w latach 1326-1365 (wraz z braćmi Warcisławem V i Barnimem IV) i 1365-1368 (wespół z Warcisławem V) z dynastii Gryfitów. Po podziale księstwa w 1368 r. książę słupski. Syn Warcisława IV i Elżbiety.

Archidiecezja szczecińsko-kamieńska (Archidioecesis Sedinensis-Caminensis) – jedna z czternastu archidiecezji Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce ustanowiona przez papieża Jana Pawła II 25 marca 1992 bullą Totus Tuus Poloniae Populus.
Zakon krzyżacki – pełna nazwa brzmi: Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (Zakon Krzyżacki, Zakon Niemiecki, łac. Ordo fratrum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Jerusalem, Ordo Teutonicus, OT, niem. Orden der Brüder vom Deutschen Haus Sankt Mariens in Jerusalem, Deutscher Orden, DO) – zakon rycerski, jeden z trzech największych, obok joannitów i templariuszy, które powstały na fali krucjat w XII wieku. Zakon na wiele setek lat opanował obszary późniejszych Prus Wschodnich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii tworząc z tych ziem Prusy Zakonne. Zakon podbił także niektóre ziemie Polski i Litwy.

Lata panowania

Z chwilą śmierci ojca Warcisława IV w 1326 – Bogusław miał zaledwie 8–9 lat. Rządy opiekuńcze do uzyskania przez niego wieku sprawnego przejęła matka Elżbieta oraz Otton I i Barnim III (do 1331). Nad Rugią, która była lennem Danii wyznaczono natomiast kuratora w osobie Burcharda, hrabiego Schwalenbergu.

Meklemburgia (niem. Mecklenburg - kalka obodrzyckiej nazwy Weligard, staroniem. mikile - wielki) – kraina historyczna położona pomiędzy rzekami Łabą a Recknitz, zajmuje płaskie i faliste tereny Pojezierza Meklemburskiego. Obecnie jest to zachodnia i największa część kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie (Mecklenburg-Vorpommern) w RFN.
Władcy Polski – lista obejmuje książąt i królów Polski. Pierwszą dynastią panującą w Polsce byli Piastowie. Rządzili od powstania państwa polskiego (około 900 roku) do 1370, z krótką przerwą na panowanie Przemyślidów (1291-1305). W latach 1138-1320 miało miejsce tzw. rozbicie dzielnicowe, kiedy władza nad ziemiami polskimi należała równocześcnie do wielu niezależnych książąt piastowskich. Od 1370 do 1399 roku panowali dwaj monarchowie z węgierskiej linii Andegawenów, zaś od 1386 do 1572 roku przedstawiciele dynastii Jagiellonów, jednej z linii litewskich Giedyminowiczów.

Od 29 lipca 1332 książę wystawiał samodzielne dokumenty. Od 1338 zarządzał całym księstwem, także w imieniu swoich młodszych braci, nad którymi sprawował opiekę. W trzy lata później odzyskał ziemię słupską, która była dana pod zastaw Krzyżakom. 11 lipca 1343, wespół z młodszym bratem Barnimem IV Dobrym zawarł sojusz/pakt z Kazimierzem Wielkim przeciw Krzyżakom. Porozumienie to miało gwarantować postanowienia zawarte 8 lipca 1343 pomiędzy królem Polski a Krzyżakami (pokój kaliski).

Barnim V (ur. w 1369, zm. przed 13 lutego 1403) – książę słupski z dynastii Gryfitów. Syn księcia wołogosko-słupskiego Bogusława V i Adelajdy Welf, córki księcia Brunszwiku-Grubenhagen Ernesta I.
Karol IV Luksemburski (ur. 14 maja 1316 w Pradze, zm. 29 listopada 1378 tamże) – syn i następca Jana Luksemburskiego oraz Elżbiety, córki króla Wacława II, siostry króla Wacława III - z dynastii Przemyślidów. Margrabia Moraw od 1334, hrabia Luksemburga 1346–1353, król rzymski od 1346, król czeski od 1347, cesarz rzymski od 1355, margrabia Brandenburgii 1373-1378. Na chrzcie otrzymał zwyczajowe u Przemyślidów imię Wacław, ale przy bierzmowaniu przyjął imię Karol.

W poł. XIV w. doszło do kilkuletniego konfliktu z władcami meklemburskimi, którzy zamierzali inkorporować Księstwo Rugii do swoich domen. Przez kilka lat prowadzono walki zbrojne, które zakończyły się w 1354. 12 lutego tego roku podpisane zostało porozumienie przy udziale króla rzymskiego i czeskiego Karola IV Luksemburskiego i króla polskiego Kazimierza Wielkiego, w którym książęta meklemburscy zrzekli się ziemi wkrzańskiej i rugijskiej.

Trzebiatów (niem. Treptow an der Rega) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Trzebiatów. Leży na Pobrzeżu Szczecińskim, nad rzeką Regą, w odległości ok. 8 km od Morza Bałtyckiego.
Darłowo (niem. Rügenwalde) – nadmorskie miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, największe miasto powiatu sławieńskiego. Położone nad Morzem Bałtyckim, w dolinie rzek Wieprzy i Grabowej, na Pobrzeżu Koszalińskim, na Pomorzu Zachodnim. Według danych z 30 czerwca 2009 roku, Darłowo miało 14 037 mieszkańców.

W okresie jego rządów przeprowadzono dwukrotnie podział kraju. Pierwszy, datowany na 25 maja 1368 doprowadził do przekazania na jego rzecz (na cztery lata) części księstwa na wschód od Świny. Drugi, który został przeprowadzony 8 czerwca 1372, nadawał jemu wschodnie obszary z siedzibą w Słupsku. Księstwo Słupskie obejmowało: Stargard, Trzebiatów, Gryfice, Darłowo, Sławno i Słupsk.

Gryfici – dynastia książąt pomorskich panująca na Pomorzu Zachodnim od XII do XVII wieku. Nazwa rodu ukształtowała się w XV wieku i została zaczerpnięta od Gryfa, którego członkowie rodziny używali jako swojego herbu od 1214 roku.
Barnim IV Dobry (ur. ok. 1319, zm. 22 sierpnia 1365) – książę wołogoski i rugijski z dynastii Gryfitów. Syn Warcisława IV i Elżbiety. Młodszy brat Bogusława V, starszy brat Warcisława V.

Do jego samodzielnych inicjatyw politycznych należały – podpisanie ugody strzałowskiej w 1370, które kończyły długoletni zatarg pomiędzy miastami hanzeatyckimi a Danią oraz podpisanie pokoju z Meklemburgią w 1372.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)